Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 czerwca 2016 r., III SA/Kr 400/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 czerwca 2016 r., III SA/Kr 400/16

Sentencja

1 Kraków, dnia 1 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] 2015 r. nr [...] o skierowaniu skarżącego na badanie psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie kategorii A, B i T w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

3 Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. działający w imieniu skarżącego pełnomocnik adwokat A. S. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

4 Niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków upatrywała w tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę przez skarżącego pracy, czyli źródła utrzymania i negatywnie wpłynie na uzyskanie przez niego świadczeń emerytalnych. Wskazała, że skarżący jest zatrudniony jako akwizytor i jego praca polega na pozyskiwaniu klientów na terenie z udziałem samochodu.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

7 Wstrzymanie wykonania danego aktu administracyjnego uzależnione jest od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.

8 Należy ponadto wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa, zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

9 W ocenie orzekającego Sądu, w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał dostatecznie, aby wykonanie skarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

10 Niebezpieczeństwo i trudne do odwrócenia skutki pełnomocnik skarżącego powiązał w gruncie rzeczy z następstwem ewentualnego cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, natomiast zaskarżona decyzja nie pozbawia skarżącego tych uprawnień, gdyż stanowi jedynie o konieczności poddania się badaniom psychologicznym (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I OZ 804/12 oraz z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt I OZ 582/13).

11 Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

12 W tym stanie rzeczy, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.