Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 czerwca 2018 r., III SA/Kr 393/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 czerwca 2018 r., III SA/Kr 393/18

Sentencja

1 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.

3 Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreślił rubrykę 6.

4 Określając swój majątek wykazał oszczędności w kwocie 130 tyś. zł.

5 Swoje stałe miesięczne dochody określił na kwotę 4200 zł z umowy o pracę. Zaznaczył, że z tytułu umowy o dzieło zarobił dodatkowo w 2017 r. 800 zł.

6 Uzasadniając swoje starania odniósł się do okoliczności nurtującej go sprawy. Nadmienił, że posiada kredyt hipoteczny o wysokości 90 tyś. zł na dom którego nie jest właścicielem. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazał na miesięczne obciążenia takiej jak rata kredytu 750 zł, alimenty 1200 zł, opłaty za mieszkanie 1000 zł, opłaty za media 120 zł.

7 Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

8 Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

9 W realiach rozstrzyganego przypadku skarżący złożył oświadczenie z którego wynika, że nie jest osobą ubogą. Zarabia przeciętnie dobrze. Po opłaceniu wykazanych miesięcznych zobowiązań pozostaje mu ok. 1130 zł (z wyliczenia 4200-750-1200-1000-120=1130). Posiada niebagatelne oszczędności w wysokości 130 tyś. zł.

10 W takiej sytuacji przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. Sprzeciwia się temu zarówno reguła prawa ustanowiona w przepisie art. 246 §1 ppsa jak i aktualne poglądy doktryny zgodnie z którymi jest to instytucja o charakterze wyjątkowym, która powinna stanowić przywilej dla osób, które muszą korzystać z ochrony prawnej przed sądem a w przypadku ubogiego społeczeństwa, jakim jest społeczeństwo polskie, prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu (tak H Knysiak – Molczyk w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". pod redakcją prof. T. Wosia. Warszawa 2005 s. 631). Postulatom tym wtóruje zresztą praktyka orzecznicza sądów administracyjnych zgodnie z którą, udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postan. NSA z 27 maja 2008 r. I FZ 160/08). W realiach niniejszej sprawy nie mamy do czynienia z taką sytuacją.

11 Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.