Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2021 r., III SA/Kr 258/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2021 r., III SA/Kr 258/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 stycznia 2021 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie braku bezczynności postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Skarżący wniósł skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z 15 stycznia 2021 r, nr [...], w którym organ ten stwierdził brak bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w sprawie podania skarżącego z 8 listopada 2020 r. o wydanie zaświadczenia o określonej treści.

3 Komendant Powiatowy Policji odmówił stosownym postanowieniem wydania zaświadczenia o żądanej treści, a skarżący skierował do Komendanta Wojewódzkiego Policji ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.) - zwanego dalej: "k.p.a.". Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu ponaglenia wydał zaskarżone postanowienie, w którym stwierdził brak bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w sprawie podania skarżącego.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

5 Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, gdyż nie mieści się ona w katalogu spraw objętych kontrolą działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. Innymi słowy nie można skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu wyższej instancji wydawane na skutek wniesionego ponaglenia.

6 Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a". kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone w sprawie postanowienie, którego przedmiotem jest rozpoznanie ponaglenia na bezczynność organu na podstawie art. 37 k.p.a., nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii: nie służy na nie zażalenie, nie jest orzeczeniem, które kończy postępowanie w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.

7 Klarowne są w tym przedmiocie również tezy orzeczeń sądów administracyjnych (por. m.in. orzeczenia NSA: z 3 listopada 2011 r, I OSK 1352/11, z 17 czerwca 2011 r., I OSK 1014/11, z 21 września 2017 r, I OSK 3145/15, z 12 kwietnia 2018 r., I OSK 206/17, z 2 lipca 2018 r., I OSK 2170/18, orzeczenie WSA w Lublinie z 21 lutego 2018 r., II SA/Lu 174/18).

8 W związku z powyższym, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.