Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2014 r., III SA/Kr 177/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2014 r., III SA/Kr 177/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zakładu [...] A sp. z .o.o. z siedzibą w R o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Zarządu Powiatu z dnia 21 maja 2013r. Nr [...] w sprawie ze skargi Zakładu [...] A sp. z .o.o. z siedzibą w R na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2013r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, 2. odmówić wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Powiatu z dnia 21 maja 2013r. Nr [...].

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez Zakład [...] A sp. z .o.o. z siedzibą w R terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Zarządu Powiatu z dnia 21 maja 2013r. Nr [...] o wymierzeniu stronie kary pieniężnej w wysokości 72.168,00 zł za wybudowanie zjazdu z drogi powiatowej Nr [...] R – B (ul. T w miejscowości R) na działkę Nr [...] w miejscowości R, bez zezwolenia zarządcy drogi.

3 W skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Zakład [...] A sp. z .o.o. z siedzibą w R zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Zarządu Powiatu z dnia 21 maja 2013r. Nr [...]. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, iż utrzymanie w obrocie prawnym zaskarżonego postanowienia może skutkować wykonaniem decyzji z dnia 21 maja 2013r. Z kolei wykonanie wadliwej, zdaniem strony skarżącej, decyzji o charakterze materialno karnym grozi w sposób ewidentny stronie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody materialnej.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

6 Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji (lub postanowień) dotyczy tylko takich aktów, którym można przypisać przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Niewątpliwie akty administracyjne odmowne nie korzystają z przymiotu wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2009r., sygn. akt II FZ 282/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl), podobnie jak postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji jest orzeczeniem o charakterze procesowym, nie nadaje się więc do wykonania i nie wymaga wykonania, nie wywołuje też skutków o charakterze materialnoprawnym (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2009r., sygn. akt II GZ 149/09, publ. j.w.).

7 Jeżeli natomiast chodzi o wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Powiatu z dnia 21 maja 2013r. Nr [...] to również i on nie może zostać uwzględniony. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest mowa nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one w granicach tej samej sprawy. W literaturze przyjmuje się, że w zwrocie "w granicach danej sprawy" chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym (por. J.P. Tarno, Naczelny Sąd Administracyjny a wykładnia prawa administracyjnego..., s. 83). Należy w związku z tym wskazać, że zgodnie z ustaleniami doktryny - por. np. B. Adamiak, Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 1998r., sygn. akt I SA/Gd 654/96, LexPolonica nr 332695, OSP 1999, nr 1, poz. 20, s. 53) - na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalania tożsamości tej sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Natomiast tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej - uchwała NSA z dnia 27 czerwca 2000r., sygn. akt FPS 12/99, LexPolonica nr 346982 (ONSA 2001, nr 1, poz. 7), por. także B. Dauter, w: P.p.s.a.Komentarz II, 2011, s. 230-231.

8 Zdaniem Sądu, pomiędzy postępowaniem dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania a postępowaniem w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Zakres przedmiotowy sprawy, w której Zarząd Powiatu wydał decyzję z dnia 21 maja 2013r. obejmował kwestię nałożenia kary pieniężnej za wybudowanie zjazdu z drogi powiatowej bez zezwolenia zarządcy drogi, zaś w sprawie, w której zapadło zaskarżone postanowienie SKO, zakres przedmiotowy obejmuje kwestię stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji. A zatem nie budzi wątpliwości, że wskazane sprawy są ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Powiatu nie mógł zostać uwzględniony.

9 W kontekście powyższego wskazać należy, że skoro przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, to w granicach tej sprawy nie mieści się decyzja organu I instancji, dotycząca nałożenia kary pieniężnej, a której m.in. dotyczy wniosek strony skarżącej, gdyż kwestia będąca przedmiotem analizy w zakresie zaskarżonego postanowienia pozwala jedynie na ustalenie możliwości dalszego procedowania (lub nie) odnośnie decyzji pierwszoinstancyjnej.

10 Nawet gdyby przyjąć, że Sąd może wstrzymać zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie oraz decyzję Zarządu Powiatu z dnia 21 maja 2013r. to wniosek strony skarżącej i tak podlegałby oddaleniu. Warunkiem bowiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009r., sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347).

11 W niniejszej sprawie strona skarżąca nie podała żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ograniczając się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że jego wykonanie może doprowadzić do wykonania decyzji Zarządu Powiatu z dnia 21 maja 2013r. a to z kolei doprowadzi do powstania u strony skarżącej znacznej szkody materialnej. Strona skarżąca nie poparła jednak swoich twierdzeń żadnymi dokumentami, które pozwoliłyby na zobrazowanie jej aktualnej kondycji finansowej. Podkreślenia wymaga, iż w przypadku przedsiębiorców, jakim jest również strona skarżąca – kondycję finansowa obrazują konkretne informacje dotyczące danych o zyskach i stratach przedsiębiorstwa, stanie kont, wysokości stałych kosztów utrzymania itp. Tymczasem strona skarżąca tego rodzaju informacji nie przedstawiła, uniemożliwiając Sądowi pełną ocenę jej sytuacji w kontekście wymogów stawianych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

12 Dodać również należy, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowej instytucji, jaką jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. post. NSA z dnia 18 października 2011r., sygn. akt II GSK 1799/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

13 Skoro więc zaskarżone postanowienie nie ma przymiotu wykonalności, a ponadto strona skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej przez zaskarżone postanowienie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.