Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2016 r., III SA/Kr 1636/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2016 r., III SA/Kr 1636/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 4 listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 4 listopada 2015r. nr [...] Prezes Sądu Okręgowego sprostował oczywistą omyłkę pisarską w treści Zarządzenia Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 1 września 2015r. sygn. akt [...] w ten sposób, że w sentencji zarządzenia, w wersie piątym, w miejsce "R. S." wpisał "R. G. (poprzednie nazwisko S.)".

3 Pismem z dnia 13 listopada 2015r. K. S. wniosła skargę na powyższe postanowienie Prezesa Sądu Okręgowego.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

5 W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wniesione przez skarżącą pismo z dnia 13 listopada 2015r. należało potraktować jako skargę a nie zażalenie, gdyż wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają tylko skargi.

6 Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Prezesa Sądu Okręgowego zostało wydane w ramach postępowania uregulowanego w ratyfikowanej przez Polskę Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą sporządzonej w Nowym Jorku w dniu 20 czerwca 1956r. (Dz. U. z 1961r. nr 17, poz. 87). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 23 marca 1998r., sygn. akt OPS 10/97 (ONSA 1998/3/75) wyjaśnił, iż sprawa o przekazanie przez polski organ przyjmujący organowi przyjmującemu innego państwa wniosku osoby uprawnionej, w którym domaga się ona od zobowiązanego dostarczenia utrzymania, na podstawie art. 3 i 4 Konwencji jest załatwiana w postępowaniu administracyjnym, do którego nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd wskazał, że organ przesyłający nie załatwia sprawy w zakresie uznania i wykonania zobowiązania alimentacyjnego między uprawnionym a zobowiązanym, lecz jedynie ułatwia uprawnionemu załatwienie takiej sprawy w innym państwie przez jej przekazanie w trybie Konwencji organowi przyjmującemu, z czym wiąże się obowiązek podjęcia określonych działań przez organ przyjmujący. Oznacza to, że przedmiotem sprawy załatwianej przez organ przesyłający jest podjęcie ściśle określonych działań techniczno-organizacyjnych, dotyczących jedynie sprawy z zakresu prawa rodzinnego. W razie złożenia wniosku przez osobę uprawnioną powstaje stosunek prawny pomiędzy tą osobą a organem przesyłającym, którego istota sprowadza się do konkretyzacji przez organ przesyłający uprawnienia tej osoby, którego treścią jest prawo domagania się przekazania wniosku organowi przyjmującemu w innym państwie, stosunek ten spełnia cechy stosunku administracyjnoprawnego. Sprawa administracyjna załatwiana w trybie art. 3 i 4 Konwencji jest załatwiana przez organ przesyłający w postępowaniu uregulowanym wyłącznie przepisami Konwencji. Na wydane w takim postępowaniu akty lub podjęte czynności przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli dotyczą one przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

7 Na gruncie obowiązujących obecnie przepisów regulujących postępowanie sądowoadministracyjne możliwość zaskarżenia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa została przewidziana w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.). Stosownie do art. 52 § 3 tej ustawy warunkiem wniesienia skargi jest w tym przypadku uprzednie wezwanie na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Niewątpliwie w kategorii czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa mieści się sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w treści Zarządzenia Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 1 września 2015r. sygn. akt [...]. K. S. przed złożeniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Złożoną skargę należało zatem uznać za niedopuszczalną, co daje podstawy do jej odrzucenia.

8 Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.