Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2017 r., III SA/Kr 1072/17
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2017 r., III SA/Kr 1072/17
Sentencja
1 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.
Uzasadnienie
2 Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
3 Objaśniając swoją sytuację rodzinną wskazał brak osób z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym.
4 Określając swój majątek podał, że należy do niego piętro w starej kamienicy o powierzchni 100 m2, zajęte przez komornika.
5 Swoje stałe miesięczne dochody oszacował na kwotę 604 zł wyjaśniając, że składa się na to 433 zł zasiłku stałego z MOPS i 54 USD emerytury z USA.
6 Uzasadniając swoje starania powtórzył deklarowaną wysokość i składniki swojego dochodu dodając, że otrzymuje także 400 zł jako działacz opozycji antykomunistycznej. Powiada, że na lekarstwa przeznacza 100 zł a na hotel robotniczy 744 zł w dofinansowaniu czego pomaga mu Caritas. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki powtórzył, że koszt lekarstw to 100 zł a hotelu robotniczego 744 zł akcentując jednocześnie, że ciąży na nim zadłużenie alimentacyjne sięgające 160 tyś. zł od którego odsetki wynoszą 800 zł miesięcznie.
7 Wobec tego, iż nie jest to pierwszy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jaki został złożony w inicjowanych wcześniej przez skarżącego postepowaniach sadowoadministracyjnych więc okolicznością znaną z urzędu pozostaje między innymi to, że w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1401/13 skarżący na wezwanie o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie wskazywanych dokumentów źródłowych podawał, że Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wypłaca mu okresowo przez okres roku 400 zł miesięcznie zasiłku. Arcybractwo płaci za niego dwa razy w roku czynsz 500 zł/m a Caritas 500 zł/m czynsz jednorazowo. Korzysta także z różnorakiej pomocy MOPS. Do takich pisemnych oświadczeń skarżący dołączył wówczas kopię decyzji o przyznanym zasiłku stałym, zaświadczenie MOPS że pozostaje pod opieką i korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, paragony które potwierdzały wysokość deklarowanych przez skarżącego miesięcznych wydatków za pobyt w hotelu robotniczym, pisma z dnia 26.02.2016 r. od komornika informującego o stanie zaległości alimentacyjnych potwierdzające wysokość deklarowanego zadłużenia z tego tytułu, pismo z 31.07.2004 r. o zajęciu wierzytelności z tytułu czynszu za lokal w L przy ul. Ł, decyzję Szefa Urzędu ds. Kombatantów i osób Represjonowanych potwierdzającą status skarżącego jako działacza opozycji antykomunistycznej, wyciąg z postanowienia Prezydenta RP z dnia 21.07.2015 r. o odznaczeniu skarżącego Krzyżem Wolności i Solidarności a także wyciągi z jego rachunku bankowego, które potwierdzały deklarowane przez skarżącego wysokości wpływów i bieżących wydatków związanych z utrzymaniem skarżącego.
8 Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
9 Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
10 W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa, które uzupełnione informacjami znanymi z urzędu są wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony bez konieczności wzywania o dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe. Wynika z nich, że skarżący generalnie rzecz biorąc jest osobą niezamożną. Tak bowiem należy postrzegać osobę dla której podstawą utrzymania są przyznawane z pomocy społecznej zasiłki oraz wsparcie oferowane przez instytucje i organizacje dobroczynne, obciążoną znacznym długiem alimentacyjnym egzekwowanym przez komornika. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają przede wszystkim na opędzenie podstawowych potrzeb bytowych w niezbędnym zakresie. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazane piętro w starej kamienicy o powierzchni 100 m2 nie zmienia tej optyki. Chociaż bowiem potencjalnie posiada ono pewną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak nie można tracić z pola widzenia wysokości wykazanego zadłużenia alimentacyjnego sięgającego 160 tyś. zł. Wskutek dokonanych przez komornika zajęć wierzytelności, skarżący nie czerpie zaś z tego tytułu żadnych pożytków. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na koszty sądowe oraz opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczna i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
11 Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.