Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 kwietnia 2015 r., II SA/Ke 95/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 kwietnia 2015 r., II SA/Ke 95/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Z. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 listopada 2014 r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2014 r. znak: [...], nakazującą skarżącej wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego zrealizowanego samowolnie na posesji nr ew. 422/1 przy ul. P. 65 w K.

3 W piśmie z dnia 24 marca 2015 r. skarżąca wystąpiła do Sądu o "wstrzymanie tytułu wykonawczego oznaczonego sygn. [...]" z powodu toczącego się postępowania sądowego, które może się zakończyć uchyleniem zaskarżonej decyzji, co oznacza, że egzekucja obowiązku byłaby bezprzedmiotowa. Podniosła, że wykonanie obowiązku może wyrządzić jej rażącą szkodę majątkową.

4 Biorąc pod uwagę treść ww. pisma oraz to, że zostało złożone w sprawie dotyczącej nakazu rozbiórki, Sąd potraktował je jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3).

7 Rozpatrując wniosek skarżącej w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd związany jest zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, którymi są: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.

8 W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. II OZ 1054/12).

9 Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, co uzasadnia zastosowanie wobec niej ochrony tymczasowej. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest bowiem nakaz rozbiórki, a rozbiórka obiektu budowlanego z reguły powoduje trudne do odwrócenia skutki, ponieważ zrealizowanie na nowo takiego obiektu zazwyczaj wiąże się ze stosunkowo dużymi nakładami, nawet jeśli nie finansowymi, to organizacyjnymi. Niezależnie zatem od wartości zniszczonych w wyniku rozbiórki elementów – przywrócenie stanu poprzedniego obiektu, w razie uchylenia zaskarżonej decyzji, poprzez ponowną jego realizację – będzie wymagało niewątpliwie poniesienia przez skarżącą dużego nakładu pracy (por. uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. I GPS 1/07, postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. II OSK 369/15).

10 Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.