Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 października 2023 r., II SA/Ke 530/23

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 października 2023 r., II SA/Ke 530/23

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2023 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 13 lipca 2023 r. znak: SKO.PS-80/2491/1529/2023 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.

Uzasadnienie

2 II SA/Ke 530/23

3 Uzasadnienie

4 Decyzją z 13 lipca 2023 r., znak: SKO.PS-80/2491/1529/2023, Samorządowe

5 Kolegium Odwoławcze w Kielcach (dalej jako: SKO, Kolegium) utrzymało w mocy

6 wydaną z upoważnienia Wójta Gminy Baćkowice decyzję z 10 lutego 2023 znak:

7 OPS.ŚP.5211.43.1.2022, o odmowie przyznania B. R. prawa do

8 świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy

9 zarobkowej wnioskowanego na męża A. R.

10 W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i

11 prawny sprawy.

12 Organ I instancji odmówił B. R. prawa do świadczenia

13 pielęgnacyjnego w związku z opieką nad mężem z uwagi na niespełnienie przesłanki

14 z art. 17 ust. Ib ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j.

15 Dz.U. z 2023, poz. 390 ze zm.), zwanej dalej u.ś.r., bowiem niepełnosprawność

16 A. R. nie powstała przed ukończeniem 18. roku życia lub w trakcie

17 nauki w szkole lub szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku

18 życia. Z orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o

19 Niepełnosprawności w Opatowie z 5 lipca 2022 r., wynikało, że ww. został zaliczony

20 do znacznego stopnia niepełnosprawności do 31.07.2024 r., zaś jego

21 niepełnosprawność istnieje od 24.02.2020 r.

22 Rozpoznając odwołanie od decyzji organu I instancji Kolegium podniosło, że

23 w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r.,

24 sygn. K 38/13, nie jest dopuszczalne oparcie odmowy przyznania prawa do

25 świadczenia pielęgnacyjnego na tej części przepisu art. 17 ust. Ib u.ś.r., która

26 została uznana za niezgodną z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Odmawiając zatem

27 zaskarżoną decyzją przyznania stronie prawa do wnioskowanego świadczenia ze

28 względu na fakt, iż niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała po

29 ukończeniu 25 roku życia, organ I instancji dopuścił się uchybienia prawa

30 materialnego, gdyż nie wziął pod uwagę treści ww. wyroku Trybunału

31 Konstytucyjnego i wydał decyzję w oparciu o niekonstytucyjną normę prawną.

32 Pomimo powyższego, w ocenie Kolegium w niniejszej sprawie zaistniała

33 przesłanka powodująca konieczność odmowy przyznania wnioskowanego

34 świadczenia. Zgodnie z art. 17b ust. 1 - 2 u.ś.r. przesłanką przyznania rolnikowi

35 świadczenia pielęgnacyjnego jest zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego

36 lub zaprzestanie wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym, co wymaga

37 potwierdzenia w formie stosownego oświadczenia, złożonego pod rygorem

38 odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Powyższe oświadczenie

39 podlega weryfikacji przez organ orzekający w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego.

40 Skarżąca w części III wniosku o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego

41 przedstawiła oświadczenie, że zaprzestała pracy w gospodarstwie rolnym od 2018 r.

42 Organ odwoławczy na podstawie pisma ARMiR z 23.01.2023 r. ustalił, że B.

43 R. (poprzednie nazwisko W.) jest zarejestrowana w krajowym

44 systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji

45 wniosków o przyznanie płatności jako producent rolny, w 2022 r. ubiegała się o

46 płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a na dzień złożenia

47 przedmiotowego wniosku sprawa o płatności była w toku tj. zostały wypłacone

48 płatności zaliczkowe lecz jeszcze nie wydano końcowej decyzji w tej sprawie.

49 SKO uznało, że wpis producenta do ewidencji producentów dokonywany jest

50 w drodze decyzji administracyjnej, która zawiera również informację o nadanym

51 numerze identyfikacyjnym. Jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów,

52 nadawany jest numer identyfikacyjny (są to czynności występujące łączne).

53 Umieszczenie w ewidencji producentów, stanowi nadanie statusu producenta rolnego i nie jest to jedynie zwykła formalność. Uprawnionym do uzyskania płatności jest podmiot, który uzyskał wpis do ewidencji producentów, ponieważ w ten sposób

54 potwierdzany jest status producenta rolnego, jako uprawnionego do uzyskania

55 płatności. Odwołująca na skutek rejestracji w systemie ewidencji nie utraciła

56 uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem o płatności, bowiem posiada własny

57 indywidualny numer identyfikacyjny, w oparciu o który może składać wnioski o

58 płatność.

59 Według Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach w

60 okolicznościach tej sprawy B. R. będąc zarejestrowaną jako

61 producent rolny nie zrezygnowała z aktywności zawodowej, a tym samym nie

62 spełniła przesłanki z art. 17 ust. 1 u.ś.r. do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

63 Zatem w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organ pierwszej instancji zasadnie

64 odmówił przyznania B. R. wnioskowanego świadczenia.

65 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach B.

66 R. zaskarżonej decyzji zarzuciła;

67 I. naruszenie przepisu postępowania art. 139 k.p.a., poprzez naruszenie

68 zakazu rozstrzygania na niekorzyść strony i utrzymanie w mocy decyzji Wójta Gminy

69 Baćkowice z 10 lutego 2023 r. z uwagi na okoliczności ustalone przez Samorządowe

70 Kolegium Odwoławcze dopiero na etapie postępowania odwoławczego i to

71 odmiennie niż Wójt Gminy Baćkowice - na niekorzyść skarżącej, w sytuacji gdy

72 odwołanie związane z zastosowaniem przez Wójta Gminy Baćkowice

73 niekonstytucyjnej wykładni przepisu art. 17 ust. Ib u. ś.r. okazało się uzasadnione, co

74 ma istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia;

75 II. naruszenie prawa materialnego w postaci art. I7b ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art.

76 I6a i 17 u.ś.r. poprzez uznanie, że skarżąca B. R. nie spełniała

77 warunków do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na niezaprzestanie

78 prowadzenia gospodarstwa rolnego, kiedy najpóźniej od dnia 1 stycznia 2023 r. do

79 dnia 2 czerwca 2023 r. (data śmierci męża A. R.) skarżąca zaprzestała

80 prowadzenia gospodarstwa rolnego, a wobec tego w tym okresie zyskała prawo

81 świadczenia pielęgnacyjnego.

82 Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci:

83 1. zaświadczenia z 2 sierpnia 2023 r. wydanego przez Kierownika Biura

84 Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opatowie, z

85 którego wynika, że skarżąca B. R. nie figuruje w ewidencji jako

86 producent rolny oraz, że w roku 2023 nie ubiegała się o płatności w ramach systemu

87 wsparcia bezpośredniego,

88 2. zaświadczenia Wójta Gminy Baćkowice z 31 lipca 2023 r., z którego

89 wynika, że skarżąca B. R. na dzień 1 stycznia 2023 r. figurowała i

90 figuruje do dnia dzisiejszego jedynie jako podatnik z działki gruntu o pow. 0,2325 ha

91 fizycznych,

92 3. decyzji Wójta Gminy Baćkowice z 24 stycznia 2023 r. w sprawie

93 wymiaru podatku rolnego, z której wynika, że skarżąca B. R. jest

94 zobowiązana uiszczać podatek jedynie z działki gruntu o pow. 0,2325 ha,

95 4. zaświadczenia Wójta Gminy Baćkowice z 31 lipca 2023 r., z którego

96 wynika, że skarżąca B. R. w pierwszym półroczu 2023 r. nie ubiegała

97 się o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego.

98 W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej

99 decyzji oraz decyzji Wójta Gminy Baćkowice z 10 lutego 2023 r. znak:

100 OPS.ŚP.5211.43.1.2022 i o zasądzenie od Kolegium na jej rzecz zwrotu kosztów

101 postępowania według norm przepisanych.

102 W ocenie skarżącej, sam faktu wpisu do ewidencji producentów rolnych nie

103 może powodować, że nie ma ona prawa do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego,

104 ponieważ na gruncie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych do uzyskania

105 świadczenia pielęgnacyjnego istotne jest stwierdzenie rzeczywistego zaprzestania

106 prowadzenia gospodarstwa rolnego. O tym, że wpis do ewidencji producentów

107 rolnych w ARiMR stał się przeszkodą w uzyskaniu świadczenia pielęgnacyjnego

108 skarżąca dowiedziała się dopiero z zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium

109 Odwoławczego w Kielcach doręczonej jej w dniu 17 lipca 2023 r. O takiej zaś

110 przeszkodzie SKO powinno pouczyć skarżącą, zwłaszcza, że Wójt Gminy Baćkowice

111 nie uznawał tej okoliczności za przeszkodę w przyznaniu świadczenia

112 pielęgnacyjnego. Brak takiego pouczenia przez Samorządowe Kolegium

113 Odwoławcze w Kielcach i wydanie decyzji na podstawie dotychczas jedynie

114 zgromadzonych dowodów, pozbawiło skarżącą możliwości jakiejkolwiek obrony (art.

115 79a § 1 k.p.a). Gdyby skarżąca o tym wiedziała, że wpis do ewidencji producentów

116 rolnych będzie podstawą do odmowy świadczenia pielęgnacyjnego, mogłaby na

117 etapie postępowania przed Kolegium przedstawić dodatkowe dowody na okoliczność

118 zaprzestania prowadzenia gospodarstwa rolnego, i co istotne w tej sprawie daty

119 kiedy to nastąpiło. Tymczasem skarżąca te dodatkowe dowody wykazujące, że

120 faktycznie zaprzestała prowadzenia gospodarstwa rolnego może złożyć dopiero na

121 etapie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z tych dowodów wynika

122 zaś, że decyzja Kolegium w zakresie w jakim odmówiono skarżącej prawa do

123 świadczenia pielęgnacyjnego co najmniej za okres od 1 stycznia 2023 r. do 2

124 czerwca 2023 r. (data śmierci męża A. R.) jest zupełnie niezasadna.

125 W okresie tym, skarżąca zaprzestała prowadzenia gospodarstwa rolnego, jak

126 również nie figuruje w ewidencji Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

127 jako producent rolny oraz w roku 2023 nie ubiegała się o płatności w ramach

128 systemu wsparcia bezpośredniego (zaświadczenie Kierownika Biura Powiatowego

129 ARiMR w Opatowie z 2 sierpnia 2023 r.). Poza tym, jak wynika z zaświadczenia

130 Wójta Gminy Baćkowice z 31 lipca 2023 r., jak również decyzji Wójta Gminy

131 Baćkowice z 24 stycznia 2023 r. w sprawie wymiaru podatku rolnego, skarżąca na

132 dzień 1 stycznia 2023 r. i później figurowała jedynie jako podatnik z działki gruntu o

133 pow. 0,2325 ha fizycznych. W pierwszym półroczu 2023 r. skarżąca nie ubiegała się

134 również o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego

135 (zaświadczenie Wójta Gminy Baćkowice z 31 lipca 2023 r.). Zdaniem skarżącej, co

136 najmniej w tym okresie uzyskała ona prawo do pobierania świadczenia

137 pielęgnacyjnego, jednakże na skutek naruszenia przepisów przez SKO została

138 pozbawiona możliwości wykazania tej okoliczności, a w konsekwencji zaś prawa do

139 świadczenia pielęgnacyjnego za ten okres. Skarżąca podkreśliła, że przez cały okres

140 ciężkiej choroby swojego męża A. R., aż do jego śmierci w dniu 2

141 czerwca 2023 r. sprawowała nad nim całodobową opiekę.

142 W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując

143 stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

144 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

145 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

146 Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

147 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), dalej

148 "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności

149 administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w

150 zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy

151 administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i

152 przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło to mieć istotny wpływ na wynik

153 sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną

154 podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

155 Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżona

156 decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym

157 wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.).

158 Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w

159 Kielcach utrzymująca w mocy decyzję w sprawie odmowy przyznania skarżącej

160 prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej

161 pracy zarobkowej wnioskowanego na męża – A. R . Orzeczeniem

162 Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Opatowie z 5

163 lipca 2022 r., wydanym do 31 lipca 2024 r., ww. został zaliczony do znacznego

164 stopnia niepełnosprawności, przy czym z orzeczenia tego wynika, że jego

165 niepełnosprawność istnieje od 24 lutego 2020 r.

166 W niniejszej sprawie organ I instancji jako jedyną podstawę decyzji

167 negatywnej wskazał na datę powstania niepełnosprawności A. R. tj. po

168 ukończeniu 25. roku życia, co oznacza brak przesłanki przewidzianej w art. 17 ust.

169 Ib u.ś.r. Organ odwoławczy słusznie zwrócił w tym zakresie uwagę, że zgodnie z

170 ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, odwołującym się do treści i

171 skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt

172 K 38/1 - nie może wykluczyć prawa do świadczenia pielęgnacyjnego okoliczność

173 powstania niepełnosprawności po ukończeniu 18. roku życia, względnie 25. roku

174 życia, u osoby podlegającej opiece, z powodu której wnioskodawczy ni rezygnuje z

175 pracy lub innej pracy zarobkowej. W stosunku do opiekunów dorosłych osób

176 niepełnosprawnych, których niepełnosprawność powstała nie później niż do

177 ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak

178 nie później niż do ukończenia 25. roku życia, przepis art. 17 ust. Ib u.ś.r. jest zgodny

179 z Konstytucją i nie ma przeszkód prawnych do jego stosowania. Natomiast w

180 stosunku do opiekunów osób wymagających opieki, których niepełnosprawność

181 powstała później, kryterium momentu powstania niepełnosprawności, jako

182 uniemożliwiające uzyskanie świadczenia pielęgnacyjnego, utraciło przymiot

183 konstytucyjności. Wobec tego, w odniesieniu do tych osób oceny spełnienia

184 przesłanek niezbędnych dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego należy

185 dokonywać z pominięciem tego kryterium. W rezultacie nie jest więc dopuszczalne

186 oparcie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na tej części

187 przepisu art. 17 ust. 1b ustawy, która została uznana za niezgodną z art. 32 ust. 1

188 Konstytucji RP (por.m.in. wyroki NSA z 5 grudnia 2017 r., sygn. I OSK 1079/17,

189 ził lipca 2017 r., sygn. I OSK 1600/16, wyrok WSA w Gdańsku z 2 sierpnia 2018 r.,

190 sygn. III SA/Gd 413/18, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 5 czerwca 2018 r.,

191 sygn. II SA/Go 274/18).

192 W ocenie Kolegium natomiast skarżąca nie spełniła przesłanki zaprzestania

193 prowadzenia gospodarstwa rolnego.

194 Zgodnie z art. 17b ust. 1 u.ś.r. w przypadku, gdy o świadczenia, o których

195 mowa w art. 16a i art. 17 ubiegają się rolnicy, małżonkowie rolników bądź

196 domownicy, świadczenia te przysługują odpowiednio:

197 1) rolnikom w przypadku zaprzestania prowadzenia przez nich gospodarstwa

198 rolnego:

199 2) małżonkom rolników lub domownikom w przypadku zaprzestania

200 prowadzenia przez nich gospodarstwa rolnego albo wykonywania przez nich pracy w

201 gospodarstwie rolnym.

202 Zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego lub zaprzestanie

203 wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym, o których mowa w ust. 1, potwierdza

204 się stosownym oświadczeniem złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za

205 składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

206 w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

207 złożenie fałszywego oświadczenia.". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o

208 odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań (art. 17b ust. 2 u.ś.r.).

209 Co do zasady nie ma obowiązku badania treści tego oświadczenia (tj. co do

210 faktów) przez organy orzekające w sprawie, co jednak nie wyklucza możliwości

211 oceny prawdziwości oświadczenia jako dowodu w sprawie. Ocena ta powinna się

212 przy tym odbywać z poszanowaniem ogólnych reguł swobodnej oceny dowodów, tym

213 bardziej że oświadczenie jest składane właśnie pod rygorem odpowiedzialności

214 karnej.

215 W analizowanej sprawie SKO w oparciu o zaświadczenie ARiMR z 23 stycznia

216 2023 r. ustaliło, że skarżąca jest zarejestrowana w krajowym systemie ewidencji

217 producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o płatności i

218 stwierdziło, że będąc zarejestrowaną jako producent rolny skarżąca nie

219 zrezygnowała z aktywności zawodowej, a tym samym nie spełnia przesłanki z art. 17

220 ust. 1 u.ś.r. do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

221 W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd zgodnie z którym,

222 zaprzestanie prowadzenia przez rolnika gospodarstwa rolnego, o jakim mowa w art.

223 17b ust. 1 pkt 1 u.ś.r., nie polega tylko na faktycznym zaniechaniu wykonywania

224 przez rolnika pewnych czynności, jak np. zaprzestanie osobistej uprawy, zbierania

225 plonów, czy uzyskiwania zysków z gospodarstwa, w tym zaprzestanie składania

226 wniosków o dopłaty unijne. Zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego

227 wymaga poza tym przedsięwzięcia szeregu czynności prawnych, powiązanych

228 integralnie ze statusem rolnika i prowadzeniem przez niego działalności rolniczej,

229 takich jak np. złożenie wniosku o usunięcie wpisu z ewidencji producentów rolnych,

230 który pozwala danemu producentowi (rolnikowi) na korzystanie z systemów wsparcia

231 bezpośredniego, a więc prowadzenie gospodarstwa rolnego (por.m.in. wyrok WSA w

232 Kielcach z 30 maja 2023 r., sygn. II SA/Ke 260/23).

233 Należy jednak zauważyć, że w niniejszym przypadku organ I instancji odmówił

234 skarżącej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z zupełnie innego

235 powodu, tj. z uwagi na treść art. 17 ust. 1b u.ś.r. - ponieważ niepełnosprawność

236 osoby wymagającej opieki powstała po ukończeniu 18 roku życia. SKO zmieniając

237 faktyczną podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia celem uzupełnienia dowodów i

238 materiałów w sprawie zwracało się do Urzędu Gminy w Baćkowicach o informacje

239 dotyczące zwrotu podatku akcyzowego na rzecz skarżącej oraz do ARiMR

240 Świętokrzyski Oddział Regionalny o udzielenie m.in. informacji: czy B.

241 R. ubiegała się o przyznanie dopłat w ramach systemu wsparcia

242 bezpośredniego w 2023 r. i czy takie wsparcie otrzymała jak również czy

243 występowała o przyznanie innych form wsparcia skierowanych do rolników w 2022 r.

244 i 2023. Z informacji z Urzędu Gminy Baćkowice, które SKO uzyskało przed

245 wydaniem zaskarżonej decyzji wynikało, że skarżąca w pierwszym półroczu 2023 r.

246 nie ubiegała się o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego

247 wykorzystywanego do produkcji rolnej. Natomiast ARiMR potwierdził, że B.

248 R. jest zarejestrowana jako producent rolny, za 2022 r. otrzymała wypłatę

249 środków w dwóch transzach, nie ubiegała się o płatności w ramach systemu

250 wsparcia bezpośredniego w 2023 r.

251 Skoro Kolegium zwracało się o stosowne dane to uznało je za istotne dla

252 rozstrzygnięcia sprawy. Tymczasem w uzasadnieniu decyzji w ogóle się do nich nie

253 odniosło, zwłaszcza, że pismo ARiMR zostało sporządzone 14 lipca 2023 r., a więc

254 po dacie wydania zaskarżonej decyzji. Takie działanie organu odwoławczego, który

255 uznał za niezbędne uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez zasięgnięcie

256 informacji w Urzędzie Gminy Baćkowice oraz ARiMR w celu weryfikacji oświadczenia

257 skarżącej o zaprzestaniu prowadzenia gospodarstwa rolnego, a następnie w ogóle

258 się do nich nie ustosunkował świadczy o tym, że ustalenia faktyczne organu znajdują

259 wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym czy nie w

260 pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w

261 całokształcie materiału dowodowego, zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób

262 wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego

263 wyjaśnienia stanu faktycznego jako warunku niezbędnego wydania decyzji o

264 przekonującej treści.

265 Wadliwość w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego polega

266 również na tym, że SKO nie informując strony w toku postępowania odwoławczego o

267 skutkach pozostawania w krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

268 gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, jak również

269 pozbawiając skarżącą prawa do wypowiedzenia się co do nowych okoliczności

270 faktycznych, które miały wpływ na rozstrzygnięcie, uniemożliwiło skarżącej

271 przedstawienie dodatkowych dowodów na okoliczność zaprzestania prowadzenia

272 gospodarstwa rolnego, co w istocie nastąpiło i co ważne mogło nastąpić dopiero na

273 etapie wniesienia skargi do sądu. Przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 10

274 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny

275 udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im

276 wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

277 Uszczegółowieniem tej ostatniej zasady jest art. 79a § 1 k.p.a., który w zdaniu 1.

278 stanowi, że w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości

279 wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań,

280 organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych

281 od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co

282 może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony.

283 Nie podejmując wymienionych wyżej czynności organy nie zgromadziły

284 materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzyły całokształtu

285 materiału dowodowego, który pozwoliłby na dokonanie prawidłowych ustaleń

286 mających istotne znaczenie w sprawie, czym naruszyły art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3

287 k.p.a. W tym kontekście co najmniej przedwczesne jest stwierdzenie Kolegium, że

288 skarżąca nie zaprzestała prowadzenia gospodarstwa rolnego, co powinno skutkować

289 wydaniem decyzji o odmowie przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

290 Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji rozważy dowody

291 zgłoszone przez skarżącą na etapie skargi, zwłaszcza w powiązaniu z

292 wcześniejszymi ustaleniami, a następnie da wyraz swojemu stanowisku w treści

293 uzasadnienia. Dopiero całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i

294 jego wnikliwa ocena pozwoli organowi w sposób niebudzący wątpliwości ustalić, czy

295 w aspekcie art. 17 ust. 1 u.ś.r. występują przesłanki do przyznania skarżącej

296 świadczenia pielęgnacyjnego.

297 Mając na uwadze powyższe względy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

298 oraz art. 135 p.p.s.a.. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, tj. uchylił decyzje organów

299 obu instancji.