Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 sierpnia 2018 r., II SA/Ke 446/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 sierpnia 2018 r., II SA/Ke 446/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 maja 2018 r. znak: [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego we wznowionym postępowaniu administracyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia 10 maja 2018r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach utrzymało w mocy – wydaną we wznowionym postępowaniu - decyzję Prezydenta Miasta Kielce z dnia 12.01.20117 r. znak: [...] w przedmiocie: 1) uchylenia decyzji z dnia 27.10.2017 r. znak: [...] w sprawie ustalenia prawa do świadczeń wychowawczych na dzieci: K.Z. i M.Z.; 2) odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dzieci: K.Z. i M.Z.

3 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję M.Z. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

5 Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłankami wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez Sąd – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. - są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje wykonanie decyzji (bądź postanowienia) powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010r., sygn. akt II FZ 460/10). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy bowiem orzeczenie Sądu. Natomiast brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.).

7 Wyjaśnić zarazem trzeba, że samo przedstawienie zakresu żądania,

8 a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi oświadczeniami lub dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest z konkretnych powodów zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W przypadku braku takich dokumentów bądź oświadczeń sąd administracyjny nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności, aby wzywać stronę do ich przedłożenia (zob. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013r. o sygn. akt I FZ 404/13).

9 W niniejszym przypadku skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., ograniczając się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bez jakiegokolwiek jego uzasadnienia.

10 Ponadto zaznaczyć należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja jest aktem administracyjnym odmownym, który nie wymaga wykonania. Co do zasady decyzje odmowne nie mają cechy wykonalności (zob. postanowienie NSA z dnia

11 15 maja 2014r. o sygn. akt II OZ 471/14).

12 Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji - na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.