Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 lipca 2011 r., II SA/Ke 416/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 lipca 2011 r., II SA/Ke 416/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lipca 2011 r. sprawy ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz S.P. kwotę 24 (dwadzieścia cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania S. P. od decyzji działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Starachowice Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...], odmawiającej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.

3 W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ zacytował przepisy art. 17 ust. 1 oraz 17 ust. 1a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, a także art. 128 i 129 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego i wskazał, że aczkolwiek M. C., w związku z opieką nad którym S. P. wystąpił o przyznanie mu świadczenia pielęgnacyjnego, ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności i wymaga stałej opieki innej osoby, to odwołujący się, pomimo, że jest jego opiekunem prawnym, nie może ubiegać się o przyznanie mu tego świadczenia, bowiem nie jest ani jego ojcem ani też jego krewnym, na którym spoczywałby obowiązek alimentacyjny. Stosownie do przepisów art. 17 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 14 ustawy o świadczeniach rodzinnych, opiekunowi faktycznemu dziecka z nim niespokrewnionemu tylko wówczas przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, gdy jednocześnie złoży wniosek o przysposobienie. Ponieważ jednak zgodnie z art. 114 § 1 i 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przysposobić można tylko osobę małoletnią w dniu składania wniosku o przysposobienie, a M. C. urodził się 5 stycznia 1974r., a więc jest osobą pełnoletnią, w sprawie nie będzie miał zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 3 tej samej ustawy. W tej sytuacji, zdaniem organu, S. P. z całą pewnością nie spełnia warunków do przyznania tego świadczenia. Odnośnie zarzutu zawartego w odwołaniu, że organ I instancji odebrał to świadczenie żonie wnioskodawcy Kolegium wskazało, że z akt sprawy wynika, iż O. P. sama oświadczeniem z dnia 12 sierpnia 2010r. zwróciła się do organu o uchylenie decyzji z dnia 19 listopada 2009r., przyznającej jej prawo do tego świadczenia.

4 W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze na tę decyzję S. P. podniósł, że jego żona musiała zrezygnować z opieki nad synem z uwagi na zły stan zdrowia, że jest on opiekunem prawnym ubezwłasnowolnionego M. C., że związek małżeński z O. P. zawarł w 2000r., zaś opiekę nad niepełnosprawnym pasierbem sprawuje faktycznie od 1998r.

5 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, że wnioskodawcy nie należy się świadczenie pielęgnacyjne, bowiem jako opiekun prawny M. C. nie jest osobą zobowiązaną do jego alimentacji.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

8 Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych ( tekst. jedn. Dz. U. Nr 139 z 2006r. poz. 992 z późniejszymi zmianami), świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964r. – Kodeks Rodzinny i opiekuńczy ( Dz. U. Nr 9 poz. 59 ze zm.), dalej krio, ciąży obowiązek alimentacyjny, z tym, że stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych, osobie innej niż spokrewniona w pierwszym stopniu, na której ciąży obowiązek alimentacyjny, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, w przypadku gdy nie ma osoby spokrewnionej w pierwszym stopniu albo gdy osoba ta nie jest w stanie sprawować opieki, o której mowa w ust. 1.

9 O ile słusznie organ odniósł się do przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, regulujących obowiązek alimentacyjny, o tyle zupełnie niezasadnie ograniczył się tylko do przytoczenia przepisów art. 128 i 129 kro, zupełnie pomijając i w związku z tym nie uwzględniając treści znajdującego się w tym samym dziale III - zatytułowanym "obowiązek alimentacyjny"- przepisu art. 144 § 1 krio. Zgodnie zaś z tym przepisem "dziecko może żądać świadczeń alimentacyjnych od męża swojej matki, nie będącego jego ojcem, jeżeli odpowiada to zasadom współżycia społecznego. Takie samo uprawnienie przysługuje w stosunku do żony swego ojca, nie będącej jego matką". Przepisy te nie precyzują, że dotyczą one tylko obowiązku alimentacyjnego względem dziecka małoletniego i w ocenie Sądu brak jest podstaw do zawężania tego pojęcia tylko do takiego dziecka, skoro tym samym pojęciem ustawodawca posługuje się w art. 144 § 2 krio, regulującym obowiązek alimentacyjny ciążący na dziecku wobec ojczyma (macochy). Brak zaś byłoby racjonalnych powodów, dla których ustawodawca chciałby obciążyć obowiązkiem alimentacyjnym tylko dziecko małoletnie.

10 Stosownie do art. 144 § 3 do obowiązku świadczeń przewidzianych w poprzedzających paragrafach stosuje się odpowiednio przepisy o obowiązku alimentacyjnym między krewnymi.

11 Z akt sprawy wynika, że S. P. zawarł związek małżeński z O. P., matką M. C., w dniu 28 sierpnia 2000r. Skoro więc jest on mężem matki dziecka, nie może budzić wątpliwości, że stosownie do przytoczonego przepisu art. 144 § 1 krio znajduje się on w kręgu osób, na których ciąży względem M. C. obowiązek alimentacyjny. Ze znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów wynika także, że M. C., ur. 5 stycznia 1974r., jest niepełnosprawny od urodzenia, wymaga stałej opieki innej osoby z uwagi na znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji. Z akt wynika także, że u jego matki stwierdzono umiarkowany stopień niepełnosprawności, a właśnie z uwagi na stan zdrowia zrezygnowała ona z pobierania świadczenia pielęgnacyjnego na syna. Skarżący oprócz tego, że jest ojczymem, jest także opiekunem prawnym M. C.

12 Skoro z naruszeniem art. 17 ust. 1pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych w związku z art. 144 § 1 krio organy uznały, że skarżącemu nie należy się świadczenie pielęgnacyjne tylko dlatego, że nie ciąży na nim obowiązek alimentacyjny, zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)

13 Ponownie rozpoznając sprawę i ustalając, czy skarżący jest uprawniony do przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego organy uwzględnią powyższą wykładnię przepisów.