Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2022 r., II SA/Ke 387/22

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2022 r., II SA/Ke 387/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ł. na uchwałę Rady Miasta S.-K. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu S. Ł. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...](trzysta) złotych.

Uzasadnienie

2 Sygn. akt II SA/Ke [...]

UZASADNIENIE

3 S. Ł., działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miasta S.-K. z 31 lipca 2008 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwanego "K. " na obszarze miasta S.-K. w części dotyczącej działki nr [...].

4 Zarządzeniem z 3 sierpnia 2022 r. skarżący został wezwany (obok podpisania skargi i nr PESEL) do złożenia dowodu, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu przed 1 czerwca 2017 r.) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi,.

5 W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący podał nr PESEL, nadesłał podpisaną skargę wraz z pismami z 5 lipca 2021 r. oraz z 1 marca 2022 r. (z dowodem nadania pisma pocztową przesyłką poleconą). W tym ostatnim piśmie skierowanym do Prezydenta Miasta S.-K. zatytułowanym "Wezwanie do zapłaty", skarżący wezwał do zapłaty kwoty 100 000 z uwagi na znaczny spadek wartości działki [...] związany ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie autor pisma powołał się na treść art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i wskazał, że miał już kupca na działkę nr [...], podjął stosowne inwestycje i poniósł koszty celem przeprowadzenia procedury mającej na celu jej wydzielenie i sprzedaż. Jednak na skutek zmian w planie i przeprowadzeniu drogi przez jego nieruchomość nie jest w stanie sprzedać tej działki. Działka nic nie jest warta, jak podniósł, albowiem przez środek będzie przebiegać droga.

6 W załączeniu do skargi jej autor przedstawił, stanowiące odpowiedź na powyższe wezwanie do zapłaty z 1 marca 2022 r., pismo Prezydenta Miasta S.-K. z 15 kwietnia 2022 r., w którym organ ten poinformował, że roszczeń skarżącego nie uznaje za zasadne, a przesłane (niepodpisane) wezwanie traktuje jako żądanie świadczenia nienależnego.

7 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

9 Skargę należało odrzucić.

10 Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy skarga jest dopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

11 Skarga wywiedziona przez S. Ł. została oparta o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm.). Stosownie do brzmienia tego przepisu przed 1 czerwca 2017 r. (zob. Dz. U. z 2016 r. poz. 446), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

12 Wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia jest zatem obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy, w tym na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z regulacją tą korespondował przepis art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), wedle którego w przypadku aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

13 Wnosząc skargę na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego wydaną przed 1 czerwca 2017 r., w tym wypadku na uchwałę Rady Miasta S.-K. z 2008 r., strona skarżąca zobowiązana była do wyczerpania szczególnego trybu jej zaskarżenia. Wynika to z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Zgodnie z tym przepisem, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

14 Ponadto stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07, dostępna na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

15 Z treści art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni (liczony od dnia doręczenia tej odpowiedzi). Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. postanowienie NSA z 3 grudnia 2013 r., II GSK 2231/13, lex nr 1443377).

16 W niniejszej sprawie, w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu do złożenia dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skarżący złożył dwa pisma. Ze względu na przywołane wyżej regulacje, znaczenie dla obliczenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie mogło ewentualnie mieć wyłącznie pismo z 1 marca 2022 r., nie zaś pismo złożone do organu niespełna rok przed wniesieniem skargi do Sądu. Zaskarżenie kwestionowanej skargą uchwały w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest bowiem możliwe po dokonaniu skutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.

17 Jednakże treść pisma z 1 marca 2022 r., zdaniem Sądu, wskazuje, że nie stanowi ono wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to nie określa w sposób niewątpliwy, o jaką uchwałę w nim chodzi oraz nie określa, na czym polega naruszenie prawa, które postanowienia uchwały mają naruszać interes prawny autora tego wezwania. Z pisma tego wprost wynika, że stanowi ono wezwanie do zapłaty przez Gminę tytułem odszkodowania kwoty 100000 (prawdopodobnie złotych) z uwagi na znaczny spadek wartości działki skarżącego. Uzasadniając swoje żądanie, skarżący powołał się na art. 36 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczący odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego.

18 Również organ nie potraktował pisma skarżącego z 1 marca 2022 r. jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez zaskarżoną uchwałę, lecz wyłącznie jako wezwanie do zapłaty i w piśmie z 15 kwietnia 2022 r. poinformował skarżącego, że roszczenie to jest niezasadne.

19 Dodatkowo należy wskazać, że pismo złożone do Sądu jest niepodpisane i jak wskazuje na to organ w piśmie z 15 kwietnia 2022 r., nie został również podpisany egzemplarz pisma złożony do organu, co poddaje w wątpliwość możliwość wywołania oświadczeniem w nim zawartym jakichkolwiek skutków prawnych.

20 Podsumowując powyższe, nie można uznać, że skarżący wyczerpał tryb zaskarżenia przywołanej uchwały, bowiem nie można uznać, że w sprawie przed wniesieniem skargi zostało złożone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do organu gminy.

21 W konsekwencji Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu sądowego od pisma odrzuconego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie 2 postanowienia.