Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 kwietnia 2010 r., II SA/Ke 157/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 kwietnia 2010 r., II SA/Ke 157/10

Sentencja

1 Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 12 kwietnia 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

2 J. J. złożyła dnia 24 marca 2010 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów.

3 Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i dwiema córkami w wieku szkolnym. Skarżąca pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości 2200 zł, a jej mąż w wysokości 2600 zł, do daje łącznie miesięczny dochód brutto w wysokości 4800 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 110 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 1,31 ha wraz budynkiem gospodarczym. Skarżąca oświadczyła, że starsza córka ma wadę postawy, w związku z tym wymaga rehabilitacji i korzystania z basenu 5 razy w tygodniu, za co muszą płacić wraz z mężem. Stwierdziła, że dzieci wymagają dodatkowych lekcji z języków obcych, co również pociąga dodatkowe koszty. Oświadczyła, że dom, w którym mieszka wraz z rodziną zbudowany był w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku i wymaga stałych nakładów nie tylko na bieżące utrzymanie, ale także na remonty: dachu, rynien, ogrodzenia oraz malowanie. Poza tym oboje z mężem pomagają teściowej, która jest inwalidką i wymaga stałej opieki, a emerytura w wysokości 700 zł miesięcznie nie wystarcza na bieżące potrzeby i leki. Wnioskodawczyni oświadczyła, że wraz z mężem są stale zadłużeni w kasach zapomogowo-pożyczkowych, a kwota 200 zł z tytułu wpisu sądowego znacznie uszczupli ich budżet domowy.

4 Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

5 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku, tj. w sytuacji ubóstwa. Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego należy zaś rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić minimum warunków socjalnych sobie i osobom pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym.

6 W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Nie można uznać, że wnioskodawczyni osiągająca wraz z mężem stałe dochody z wynagrodzenia za pracę jest osobą żyjącą w ubóstwie, pozbawioną dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia potrzeb swoich własnych oraz rodziny, a w związku z tym wymagającą pomocy państwa polegającej na zwolnieniu od kosztów sądowych.

7 Odnosząc się do twierdzenia skarżącej o wydatkach na rzecz teściowej wskazać należy, iż okoliczności te nie mogą wpłynąć na uprawnienie skarżącej do skorzystania z prawa pomocy. Jakkolwiek wnioskodawczyni może uważać te wydatki za niezbędne, nie są to wydatki konieczne w rozumieniu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Teściowa zamieszkuje oddzielnie i tym samym nie można zaliczyć jej do kręgu osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe z wnioskodawczynią (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2007r., sygn. akt II OZ 456/07, LEX nr 360335). Nie można także uznać za niezbędne wydatków na prywatne lekcje języków obcych i zajęcia sportowe pięć razy w tygodniu. Planowane prace remontowe domu z lat 80-tych XX wieku również nie należą do okoliczności uzasadniających zwolnienie od kosztów sądowych.

8 W tej sytuacji należy stwierdzić, że wnioskodawczyni przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem z dwóch wynagrodzeń za pracę oraz gospodarstwa rolnego będzie w stanie uiścić wpis sądowy od skargi wynoszący 200 zł oraz ponieść inne ewentualne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania, które jednorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł.

9 Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.