Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 listopada 2005 r., II SA/Ke 126/05

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sygnatura
II SA/Ke 126/05
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Ochrona zdrowia
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Sygnatura akt: II SA/Ke 126/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: Referent stażysta Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2005 r. sprawy ze skargi L.M. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie choroby zawodowej I uchyla zaskarżoną decyzję; II stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] Inspektor Sanitarny na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115) i art. 138 § 2 kpa po rozpoznaniu odwołania L.M. od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

3 W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, iż z dokumentacji administracyjnej przedmiotowej sprawy wynika, że całe postępowanie dotyczące choroby zawodowej narządu słuchu u L.M. zostało przeprowadzone już pod rządami Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115). Przemawia za tym fakt, iż Ośrodek Medycyny Pracy postępowanie diagnostyczno-orzecznicze w kierunku rozpoznania tej choroby rozpoczął po otrzymaniu pisma Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. i postępowanie to zakończyło się ostatecznym orzeczeniem lekarskim z dnia 30 grudnia 2003r. wydanym przez Instytut Medycyny Pracy. Oceny narażenia zawodowego na działanie hałasu Powiatowy Inspektor dokonał w dniu 1 marca 2004r. W tej sytuacji zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego rozstrzygnięcie organu I instancji winno być dokonane w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa w zakresie chorób zawodowych. Zastosowanie w zaskarżonej decyzji przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. było błędem i wymaga ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

4 Decyzję tę zaskarżył L.M., zarzucając naruszenie przepisów prawa przez przyjęcie, iż decyzja organu I instancji nie powinna być wydana z zastosowaniem przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych. Skarżący podniósł, iż wszczynając procedurę dotyczącą choroby zawodowej zgłosił podejrzenie takiej choroby w zakresie układu oddechowego i narządu słuchu przedkładając dwa skierowania lekarskie: jedno dotyczące układu oddechowego i drugie - narządu słuchu z dnia 7 sierpnia 2002r. Na podstawie tych skierowań już w sierpniu 2002r. Ośrodek Medycyny Pracy rozpoczął badania przeprowadzając w dniu 23 sierpnia 2002r. specjalistyczne badania, w tym badanie audiometryczne.

5 W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny domagając się jej oddalenia podtrzymał swoje stanowisko dodatkowo wskazując, iż nie były mu znane dołączone do skargi dowody w postaci skierowania do Poradni Laryngologicznej oraz wyniku konsultacji laryngologicznej oraz badania audiometrycznego wykonanych w dniu [...]. w Ośrodku Medycyny Pracy. Dokumenty te jednak nie świadczą o tym, iż w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy dotychczasowe dotyczące chorób zawodowych.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W sytuacji bowiem, gdy organ I instancji na podstawie tych samych dokumentów nie miał wątpliwości, iż postępowanie w sprawie rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej narządu słuchu rozpoczęło się przed wejściem w życie Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 132 poz. 1115), w związku z czym podstawą prawną decyzji powinny być przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny ustalając odmiennie datę rozpoczęcia postępowania powinien był tę kwestię należycie wyjaśnić i uzasadnić. Organ II instancji natomiast ustalił, iż postępowanie to zostało wszczęte na podstawie pisma Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 maja 2003r. nie uwzględniając następujących dokumentów i dowodów. Mianowicie ze znajdującego się w aktach sprawy na k. 31 opisu stanowiska pracy z dnia 2 września 2002r. (ostatni dzień obowiązywania Rozporządzenia Rady Ministrów z 1983r.) sporządzonego przez lekarza M. S. - specjalistę medycyny pracy wynika, iż przedmiotem ustaleń tego lekarza były dwa czynniki szkodliwe: zapylenie oraz hałas. W karcie oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej z dnia 14 października 2002r. także w rubryce ,,charakterystyka narażenia - czynniki szkodliwe" wskazano oprócz zapylenia na hałas (k. 30). Ośrodek Medycyny Pracy wydając po raz pierwszy orzeczenie Nr [...] w dniu [...]. przy rodzaju narażenia zawodowego wskazał na pył drewna oraz hałas. Wszystkie te dokumenty pochodzą z dat sprzed pisma Państwowego Inspektora Sanitarnego, które to pismo zdaniem organu II instancji zapoczątkowało postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu.

8 Zgodnie z § 10 Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115) postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia rozporządzenia w życie jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Te zaś przepisy, to jest Rozporządzenie Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65 poz. 294 z późn. zm.) w sposób odmienny aniżeli czynią to aktualnie obowiązujące przepisy regulowało kwestię wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Mianowicie, zgodnie z § 3 w razie podejrzenia o chorobę zawodową u pracownika zakłady społecznej służby zdrowia, lekarze, zakład pracy są obowiązani skierować tego pracownika do zakładu społecznej służby zdrowia właściwego zgodnie z § 7 do rozpoznania chorób zawodowych, jak również sam zainteresowany pracownik może zgłosić takie podejrzenie za pośrednictwem zakładu społecznej służby zdrowia sprawującego opiekę profilaktyczną nad zakładem pracy zatrudniającym pracownika.

9 Skarżący do skargi dołączył odbitkę kserograficzną skierowania do poradni laryngologicznej z dnia 7 sierpnia 2002r. oraz wynik badania w Ośrodku Medycyny Pracy z dnia 23 sierpnia 2002r. stwierdzający niedosłuch i w związku z tym zakaz pracy w hałasie, jak również audiogram także z dnia 23 sierpnia 2002r. wykonany w Ośrodku Medycyny Pracy. Wyniki te były znane przy wydawaniu orzeczenia w dniu 6 grudnia 2002r., skoro Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy stwierdził w tym orzeczeniu u skarżącego średni ubytek słuchu. Zauważyć należy, iż na skierowaniu z dnia 8 sierpnia 2002r. (k. 39 akt administracyjnych sprawy II SA/Ke 125/05) z Zespołu Opieki Zdrowotnej Gruźlicy i Chorób Płuc (podobnie jak i na skierowaniu z 7 sierpnia 2002r. do Poradni Laryngologicznej) brak jest adnotacji, że skierowanie to jest w celu rozpoznania choroby zawodowej, a mimo to pierwsze skierowanie zostało uznane za wystarczające do uznania, że wszczęto postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej układu oddechowego, drugie zaś skierowanie zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego takiego postępowania nie wszczynało.

10 Z uwagi na konieczność wszechstronnego wyjaśnienia przez organ II instancji, kiedy faktycznie w niniejszej sprawie, to jest stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu, zostało rozpoczęte postępowanie, zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 1 orzeczeniu.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 października 2009 r., II SA/Ke 573/09