Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 lutego 2017 r., I SA/Go 44/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 lutego 2017 r., I SA/Go 44/17

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2012 roku postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 2000 zł skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

3 We wniosku podał, że nie ma majątku, pracuje wyłącznie dorywczo zarabiając ok. 900 zł miesięcznie oraz że cierpi na liczne schorzenia.

4 Wobec uznania, że informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie są wystarczające do ustalenia sytuacji majątkowej skarżącego, wezwano go do złożenia dokumentów obrazujących wysokość dochodów oraz stan posiadania jego samego oraz jego żony.

5 W odpowiedzi skarżący poinformował, że żona odmówiła mu przedstawienia żądanych dokumentów z powołaniem się na rozdzielność majątkową, a jego małżeństwo funkcjonuje "na zasadzie separacji". Skarżący mieszka w domu stanowiącym współwłasność żony, w miarę możliwości partycypując w kosztach utrzymania. Skarżący na własny wniosek utracił status bezrobotnego i jest zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego żony. Korzysta również z pomocy materialnej rodziny.

6 W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, co następuje.

7 Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim o jakiego domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.

8 Zasadą jest jednak ponoszenie przez strony całości kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu sądowym (art. 199 p.p.s.a.), zaś odstępstwo od tej zasady poprzez zwolnienie z kosztów sądowych może mieć miejsce w sytuacjach szczególnych - uzasadnionych sytuacją majątkową strony.

9 Ocena wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wymaga porównania ustalonych możliwości majątkowych strony z potencjalnie obciążającymi ją kosztami postępowania.

10 Zgodnie jednak z przytoczonym art. 246 § 1 p.p.s.a. ciężar wykazania przesłanek prawa pomocy spoczywa na osobie, która ubiega się o jego przyznanie (por. post. NSA z 5 sierpnia 2014 r. II FZ 1207/14).

11 Skarżący nie spełnił tego wymogu.

12 Z przedstawionych dowodów i oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on oszczędności oraz że uzyskuje sporadyczne wynagrodzenie z prac dorywczych. Wyłącznie te okoliczności nie mogły jednak stanowić wystarczającej podstawy do uwzględnienia wniosku.

13 Z oświadczenia skarżącego wynika bowiem, że jest żonaty. Z tej przyczyny, żądając zwolnienia od kosztów sadowych, winien był wykazać, że nie jest ich w stanie ponieść również z pomocą żony. Wymóg ten wywodzi się z prawnego obowiązku udzielania wzajemnej pomocy przez małżonków i przyczynienia się do zaspokojenia stworzonej przez nich rodziny znajdującego umocowanie w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (w art. 13 i 27).

14 Oceny tej nie zmienia argument o obowiązującej w małżeństwie skarżącego rozdzielności majątkowej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że fakt zawarcia między małżonkami umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową pozostaje w istocie bez znaczenia dla oceny sytuacji majątkowej osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (zob. np. post. NSA: z 10 czerwca 2014 r. I OZ 412/14, z 10 czerwca 2016 r. I FZ 148/16, z 30 sierpnia 2016 r. I GZ 489/16).

15 Niewiarygodne jest jednocześnie twierdzenie skarżącego o pozostawaniu z żoną w trwałej, faktycznej separacji. Przeczą temu takie okoliczności jak: zamieszkiwanie wspólnie żoną czy korzystanie z jej ubezpieczenia zdrowotnego. Sam skarżący podaje zresztą, że żona finansuje jego koszty utrzymania, twierdząc, że on ponosi je w zależności od uzyskiwanych dochodów.

16 Tym samym nie zasługuje na wiarę oświadczenie skarżącego, iż nie wie nic na temat źródeł i wysokości dochodów żony.

17 Suma powyższych wątpliwości prowadzi do wniosku, iż skarżący nie wykazał by z pomocą żony nie mógł ponieść należnych w sprawie kosztów sądowych, ponieważ nie przedstawił jej sytuacji majątkowej. Natomiast jego twierdzenia, iż znajduje się w separacji z żoną podważają inne jego oświadczenia, z których wynika że mieszka z żoną i że ona udziela mu finansowego wsparcia pomimo obowiązującej w małżeństwie skarżącego rozdzielności majątkowej.

18 W tym stanie rzeczy uznano, że skarżący nie dostarczył danych i dowodów pozwalających na kategoryczne ustalenie jego zdolności finansowych, a tym samym nie wykazał przesłanek prawa pomocy. W konsekwencji postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).