Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 maja 2015 r., I SA/Go 199/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 maja 2015 r., I SA/Go 199/15

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2015 r. wniosku Z.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 400 zł skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

3 W równolegle prowadzonej sprawie żona skarżącego również została wezwana do uiszczenia 400 zł tytułem wpisu.

4 Z oświadczeń skarżącego oraz złożonych przezeń dokumentów wynika co następuje.

5 Skarżący mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie są właścicielami domu mieszkalnego o pow. 111 m. kw. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę skarżącego wynoszącego netto 2523,25 zł oraz emerytury otrzymywanej przez jego żonę, a wynoszącej netto 2257 zł. Miesięczne stałe wydatki małżonków skarżący określił na 3980,15 zł, zaliczając do nich również ratę kredytu hipotecznego w wysokości 2.400 zł. Skarżący ani jego żona nie mają oszczędności.

6 W tak ustalonej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego, jego wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

7 Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim jakiego przyznania domaga się skarżący, przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w jakiejkolwiek części.

8 Zasadą jednak jest ponoszenie przez strony całości kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu sądowym, zaś odstępstwo od tej zasady poprzez zwolnienie z kosztów sądowych może mieć miejsce w sytuacjach szczególnych - uzasadnionych sytuacją majątkową strony - przy uwzględnieniu oczywiście wysokości kosztów postępowania. Koszty sądowe jako należności Skarbu Państwa winny mieć prymat wśród tych wydatków stron, które nie służą koniecznemu utrzymaniu. W konsekwencji, strona posiadająca stałe źródło dochodów winna poczynić oszczędności w swoich wydatkach do granic zabezpieczenia podstawowego utrzymania, tak by w maksymalnym możliwym zakresie partycypować w kosztach postępowania.

9 W świetle złożonych do akt sprawy dokumentów i oświadczeń niewiarygodne jest twierdzenie skarżącego o braku środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych. Skarżący i jego żona uzyskują stałe dochody z wynagrodzenia za pracę oraz emerytury. Wprawdzie nie mają oszczędności, lecz z informacji przedstawionych przez skarżącego nie wynika, że poniesienie wpisów w obydwóch sprawach prowadzonych z ich skarg (łącznie 800 zł) oraz pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru wykracza poza możliwości majątkowe ich rodziny.

10 Za uwzględnieniem żądania przyznania prawa pomocy nie przemawia akcentowany we wniosku fakt spłaty wysokich rat kredytu hipotecznego (2.400 zł miesięcznie). Należy bowiem zauważyć, a pogląd ten znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że koszty sądowe stanowią należności Skarbu Państwa i że powinny one być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami, a zobowiązania prywatne takie jak rata kredytu hipotecznego nie mają przed nimi pierwszeństwa (post. NSA z 20 października 2011 r. I OZ 783/11 LEX 984400). Akcentuje się również, że utrzymanie konieczne, stanowiące prawne ekonomiczne kryterium oceny istnienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy obejmuje, co oczywiste, wydatki związane z potrzebami mieszkaniowymi, co jednak nie oznacza, że dla zaspokojenia tych potrzeb niezbędne jest ponoszenie wydatku z tytułu spłaty rat kredytu hipotecznego (post. NSA z 16 marca 2011 r. II FZ 22/11 LEX 783814).

11 Z powyższych względów uznano, że skarżący nie wykazał przesłanek prawa pomocy i postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).