Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 5 lutego 2025 r., II SAB/Go 1/25

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 5 lutego 2025 r., II SAB/Go 1/25

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W. S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] stycznia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

4 Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej skarżącemu w dniu [...] stycznia 2025 r. (UPD – k. 28 akt sądowych). W wyznaczonym terminie braki skargi nie zostały usunięte, a w piśmie z [...] stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że skarżąca nie będzie popierać dalej skargi i wnosi o odrzucenie skargi z uwagi na braki formalne i fiskalne.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.

7 W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Nieusunięcie - pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

8 Jednocześnie stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi.

9 Analiza akt sprawy wykazała, że pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżąca, ani jej pełnomocnik nie uiścili wymaganego wpisu sądowego, oraz nie usunęli pozostałego braku skargi, co w świetle powyższych przepisów uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu.

10 Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia [...] stycznia 2025 r. oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi należy wskazać, że strona może cofnąć jedynie taką skargę, która została skutecznie wniesiona. Oznacza to, że skarga musi być dopuszczalna i nie może zawierać braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, CBOSA).

11 W niniejszej sprawie wniesiona skarga była nieopłacona i zawierała brak formalny. Braki te nie zostały usunięte, tak więc cofnięcie skargi nie było skuteczne.

12 Z tego względu Sąd nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania.

13 Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.