Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 października 2017 r., II SA/Go 870/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 października 2017 r., II SA/Go 870/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na pismo Rady Miejskiej z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 4 września 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J.O. na pismo Rady Miejskiej z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...]. Zaskarżone pismo stanowiło odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2017 r., odnoszące się do wcześniejszej korespondencji dotyczącej zmiany nazwy ulicy [...] na Plac [...]. Skarżący ponownie zwrócił się w/w piśmie o podjęcie przez Radę Miejską uchwały zmieniającej nazwę ulicy w zakresie przez niego wnioskowanym. Organ poinformował J.O. o podtrzymaniu swojego stanowiska w przedmiotowej sprawie, wskazując przy tym, iż sprawa była wielokrotnie rozpatrywana, w tym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. i Naczelny Sąd Administracyjny. Organ powołując się na postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada 2015 r., II SAB/Go 63/15 (odrzucono skargę J.O. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie zmiany nazwy ulicy [...] na Plac [...]) i postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2016 r., II OSK 130/16 (oddalono skargę kasacyjną od postanowienia w sprawie II SAB/Go 63/15), uznał sprawę za zakończoną. Dodatkowo wskazano, iż ponowne złożenie wniosku bez wskazania nowych okoliczności upoważni Radę do podtrzymania stanowiska bez zawiadamiania strony.

3 W treści skargi J.O. uznał stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym piśmie za całkowicie bezpodstawne, domagając się nadal zmiany nazwy ulicy.

4 W odpowiedzi na skargę reprezentujący organ pełnomocnik wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

7 Tylko pozytywne dokonanie oceny dopuszczalności skargi uzasadnia przystąpienie przez Sąd do jej merytorycznego rozpoznania.

8 Za dopuszczalną uznać można zaś tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

9 W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

10 1) decyzje administracyjne;

11 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

12 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

13 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

14 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

15 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

16 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

17 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

18 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

19 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

20 Zgodnie z § 2 a cyt artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa.

21 Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

22 Przedmiotem skargi J.O. jest pismo Rady Miejskiej z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...], informujące, iż w sprawie wnioskowanej przez skarżącego zmiany nazwy ulicy, negatywne stanowisko organu, uprzednio wielokrotnie wyrażane, nie uległo zmianie.

23 Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone pismo Rady Miejskiej nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a.

24 W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było zatem to, czy zaskarżone pismo Rady Miejskiej mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29-31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 32).

25 Zaskarżone pismo Rady Miejskiej z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...] nie posiada tej ostatniej cechy, ponieważ brak jest bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącego. W zaskarżonym piśmie organ udzielił J.O. jedynie wyjaśnień co do braku zmiany stanowiska w sprawie wnioskowanej przez skarżącego zmiany nazwy ulicy. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

26 Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej.

27 Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.