Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 listopada 2014 r., II SA/Go 772/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 listopada 2014 r., II SA/Go 772/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J.L. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 30 września 2014 r. nr XXXIV/273/2014 w przedmiocie skargi J.L. na działalność Burmistrza postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] października 2014 r. J.L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 30 września 2014 r. nr XXXIV/273/2014 w przedmiocie skargi Pana J.L. na działalność Burmistrza.

3 W odpowiedzi na skargę Rada Miejska, wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Przedmiotem rozpatrzenia w niniejszym postępowaniu jest skarga na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 30 września 2014 r. nr XXXIV/273/2014, podjętą na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. – określanej dalej jako k.p.a.), w przedmiocie skargi Pana J.L. na działalność Burmistrza. Wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi oraz jej dopuszczalności. W tym ostatnim aspekcie chodzi o badanie właściwości sądu administracyjnego w sprawie.

6 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - określanej dalej jako p.p.s.a.) , jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

7 Zaskarżoną uchwałą organ uznał skargę na działalność Burmistrza w zakresie przestrzegania prawa ochrony środowiska wniesioną w pismach z dnia [...] sierpnia 2014 r. i [...] sierpnia 2014 r. przez J.L. za bezzasadną.

8 Skargą tą (pismo z dnia [...] sierpnia 2014 r.), skierowaną pierwotnie do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, przekazaną następnie przez ten organ Radzie Miejskiej, skarżący kwestionował postępowanie Burmistrza w zakresie stwierdzonego niewłaściwego gospodarowania odpadami na działce nr [...]. Zarzuty w tym zakresie skarżący ponowił w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. skierowanym do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, który również przekazał ją do rozpoznania Radzie Miejskiej.

9 Odnosząc się do podniesionych przez skarżącego zarzutów Rada Miejska stwierdziła, iż wobec wszczęcia przez Burmistrza we właściwym trybie postępowania administracyjnego niezwłocznie po uzyskaniu informacji o zaistniałym zdarzeniu oraz ustaleń w zakresie stanu faktycznego poczynionych podczas czynności wyjaśniających, skarga jest bezzasadna.

10 W ocenie Sądu zaskarżona uchwała podjęta została w ramach postępowania w sprawach skarg i wniosków uregulowanego w dziale VIII k.p.a., którego rozdział 2, obejmujący przepisy art. 227 – 240 k.p.a. normuje postępowanie skargowe. Wskazuje na to nie tylko powołana w uchwale podstawa prawna, ale również treść wniesionych do organu pism z dnia [...] sierpnia 2014 r. i [...] sierpnia 2014 r. W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W postępowaniu skargowym uregulowanym we wskazanym rozdziale nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej. Postępowanie to służy jedynie usprawnieniu działania administracji, eliminowaniu z niej zjawisk, takich jak nadmierna przewlekłość postępowania czy biurokratyzm. Stanowi zatem odrębny rodzaj postępowania, które zostaje uruchamiane, gdy skarga nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ogólnego lub szczególnego, a także nie może stanowić podstawy wniesienia powództwa lub wniosku, czy skargi zmierzających do wszczęcia postępowania sądowego.

11 Zaskarżona uchwała nie jest w konsekwencji decyzją ani postanowieniem, a więc aktami wymienionymi w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Nie należy również kategorii określonych w pkt 4a-7 p.p.s.a. Nie spełnia także przesłanek, które pozwoliłyby zakwalifikować go do grupy określonej w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ wspólną cechą wymienionych w tym przepisie aktów jest podejmowanie ich w sprawach z zakresu administracji publicznej dotyczących organów jednostek samorządu terytorialnego o charakterze ogólnym wewnętrznego urzędowania, w tym zawierające regulaminy, wytyczne skierowane do podległych organów i innych jednostek, akty budżetowe, jak i o charakterze indywidualnym.

12 Nie jest także innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tego typu akty lub czynności muszą spełniać następujące przesłanki: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku), wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 29-30).

13 Z tych względów w orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, że tryb "ogólnoskargowy" z art. 221-240 kpa jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych ( por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2009 r., I OSK 1064/09; postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2009 r., l OSK 802/09, postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., l OSK 803/09; postanowienie NSA z 7 lipca 2009 r., l OSK 827.09).

14 Forma załatwienie sprawy nie ma wpływu na niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego. Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania ( por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., l SA 2668/00, LEX nr 54426 , postanowienia WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia z dnia 4 lutego 2009 r., II SA/Go 22/09; z dnia 10 lutego 2009 r.,II SA/Go 21/09; z dnia 3 lutego 2009 r., II SA/Go 23/09; 7 sierpnia 2007 r., II SA/Go 437/07; z dnia 30 listopada 2007 r., II SA/Go 746/07).

15 W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.