Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 października 2018 r., II SA/Go 556/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 października 2018 r., II SA/Go 556/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego I. odrzucić skargę, II. odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego z upoważnienia Burmistrza, z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] o odmowie przyznania W.S. świadczenia pieniężnego w formie zasiłku celowego w miesiącu lutym 2018 r.

3 Decyzja organu II instancji, wraz ze stosownym pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, została doręczona W.S. w dniu 25 maja 2018 r.

4 W dniu 19 czerwca 2018 r. W.S. wniósł bezpośrednio do Ośrodka Pomocy Społecznej skargę na powyższą decyzję.

5 W dniu 28 czerwca 2018 r. (data nadania) Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej przekazał skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

6 W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej p.p.s.a.). skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 stanowi natomiast, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

9 Analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że zaskarżona decyzja SKO z dnia [...] kwietnia 2018 r. została doręczona W.S. w dniu 25 maja 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji – k. 62 akt administracyjnych). Zatem od dnia następnego, tj. od 26 maja 2018 r. rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, a upłynął on z dniem 25 czerwca 2018 r. (poniedziałek). W.S. złożył skargę na decyzję SKO w dniu 19 czerwca 2018 r. w siedzibie organu I instancji, tj. w siedzibie Ośrodka Pomocy Społecznej, a więc organu niewłaściwego do nadania jej dalszego biegu. Organ ten przekazał skargę do organu właściwego, czyli do SKO – za pośrednictwem poczty – w dniu 28 czerwca 2018 r.

10 Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Natomiast skarga wniesiona do organu niewłaściwego powinna być przez ten organ odesłana organowi właściwemu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu (por. postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2018 r., II SA/Go 1103/17; www.orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej jako CBOSA; postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r., II FSK 1418/10, Lex nr 742282; postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2011 r., II FSK 2405/10, Lex nr 742355).

11 W świetle dokonanych ustaleń nie ulega wątpliwości, że OPS przekazał skargę W.S. do organu właściwego już po upływie zakreślonego przez ustawę trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi.

12 W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzeczono jak w punkcie I sentencji.

13 Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku W.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, należy wskazać, że stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo to może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). Jednakże w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądowym panuje zgodny pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego zaś stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie. Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia. Przepis ten nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, wobec czego należy uznać, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnych (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2016 r., II GZ 1042/15; postanowienie NSA z dnia 15 października 2015 r., I OZ 1260/15, postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2014 r., I OZ 531/14, CBOSA).

14 W rozpatrywanym przypadku oczywista bezzasadność skargi W.S. wynika z faktu wniesienia jej z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony.

15 W konsekwencji, podstawie art. 247 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie

16 II postanowienia.