Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2010 r., I SAB/Gl 4/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2010 r., I SAB/Gl 4/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i A. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie stwierdzenia wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

2 W piśmie z dnia [...] 2009 r. M. i A. F. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o "wszczęcie postępowania kontrolnego w Urzędzie Miasta D. oraz podjęcie i wydanie decyzji na podstawie prawa stanowionego w sprawie pobieranego podatku przez Prezydenta Miasta D. i naszego rozliczenia podatku za lata ubiegłe".

3 Pismem z dnia [...] 2009 r. Kolegium wezwało podatników do wyjaśnienia istoty i zakresu żądania, zawartego w piśmie z dnia [...] 2009 r. W odpowiedzi na wezwanie, M. i A. F. w piśmie z dnia [...] 2009 r. m. in. podali, że przedmiotem ich żądania jest "prawne określenie, czy zasadne i zgodne z prawem stanowionym było naliczanie podatku od nieistniejącej drogi dojazdowej (...)", jak również "zwrot wpłaconego podatku za nakazami płatniczymi Prezydenta Miasta D.".

4 Kolegium uznało, iż przedmiotem żądania strony jest zwrot nadpłaconego podatku od nieruchomości i pismem z dnia [...] 2009 r. nr [...] przekazało powyższy wniosek według właściwości Prezydentowi Miasta D..

5 W piśmie z dnia [...] 2009 r. do Kolegium wpłynęło pismo podatników, w którym m. in. wnieśli oni ponaglenie w sprawie pism z dnia [...] 2009 r. oraz [...] 2009 r.

6 Kolegium w piśmie z dnia [...] 2009 r. nr [...] wyjaśniło stronie, iż wniosek o zwrot nadpłaconego podatku został przekazany organowi właściwemu, tj. Prezydentowi Miasta D. Kolegium wskazało także, że ponaglenie jest przedwczesne, gdyż organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] r. zawiadomił, iż sprawa załatwiona zostanie do dnia [...] 2009 r., podając jednocześnie przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie.

7 W dniu [...] 2009 r. Prezydent Miasta D. wydał decyzję nr [...] , w której stwierdził wysokość nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2009 w kwocie [...] zł.

8 W piśmie z dnia [...] 2009 r. podatnicy wnieśli odwołanie od powyższej decyzji.

9 Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kolegium uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie.

10 W piśmie z dnia [...] 2010 r. (nadanym w dniu [...] 2010 r.) M. i A. F. wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie stwierdzenia wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości.

11 Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

14 W rozpatrywanej sprawie zasadnicze znaczenie ma fakt, że w chwili wniesienia skargi ([...] 2010 r.) organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż zajął stanowisko w przedmiocie wniosku skarżących z dnia [...] 2009 r., przekazując wniosek podatników o stwierdzenie nadpłaty podatku właściwemu organowi. Nadto, na dzień złożenia skargi do Sądu Kolegium rozpatrzyło (w dniu [...] 2010 r.) odwołanie podatników od decyzji organu pierwszej instancji, wydanej w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości.

15 Zaistniała sytuacja sprawia, że skarga na bezczynność nie może odnieść skutku, albowiem nie może już wchodzić w rachubę zobowiązanie organu przez Sąd do wydania w określonym terminie aktu.

16 Skarga w niniejszej sprawie jest zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

17 Na marginesie jedynie należy wskazać, iż brak jest podstaw do umorzenia postępowania sądowego w rozpatrywanym przypadku. Postępowanie należy bowiem umorzyć jako bezprzedmiotowe na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w takiej sytuacji, gdy organ przerywa stan bezczynności, np. wydając akt administracyjny, już po wniesieniu skargi na tę bezczynność (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, opubl. w bazie LEX pod nr 463487).

18 W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.