Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 września 2018 r., I SA/Gl 933/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 września 2018 r., I SA/Gl 933/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.M. i L. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie

2 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości I. M. i L. M., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji z uwagi na wystąpienie przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia im znacznej szkody w ich majątku. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących podniósł, że dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego i sprzedaż nieruchomości skarżących za cenę niższą od wartości rynkowej na podstawie nieprawidłowo dokonanej wyceny doprowadzi do pokrzywdzenia skarżących, którzy pozbawieni zostaną własności nieruchomości. W ocenie pełnomocnika również organowi winno zależeć na prawidłowym ustaleniu wartości nieruchomości celem jej sprzedaży za możliwie jak najwyższą cenę.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302., dalej jako "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego.

5 Podkreślenia wymaga fakt, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy takiego rozstrzygnięcia, które podlega wykonaniu, to znaczy takiego, które nakłada na stronę skarżącą obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym akcie.

6 Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może wstrzymać wykonanie tylko takiego postanowienia, które podlega wykonaniu w sposób dobrowolny, lub też w razie braku pożądanego działania przez zobowiązanego – w sposób przymusowy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu polega więc na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W przypadku, gdy zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, nie można wstrzymać jego wykonania.

7 Dokonując oceny zasadności wniesionego wniosku o wtrzymanie, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie podlegają wykonaniu, dlatego też żądanie skarżących nie mogło zostać uwzględnione.

8 Wskazać należy bowiem, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, które zmierza do przeprowadzenia egzekucji z nieruchomości (prawa własności gruntu wraz z jego pożytkami oraz znajdującego się na gruncie budynku). W tym celu Naczelnik Urzędu Skarbowego podjął czynności zmierzające do opisu i oszacowania nieruchomości. W ich wyniku wnioskodawcy zgłosili zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, które jednak zostały oddalone. Należy zauważyć, że przedmiotem sporu w tym postępowaniu jest w szczególności wartość nieruchomości określona w operacie szacunkowym przez biegłego rzeczoznawcę. Tym samym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżących nowych praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu.

9 Podkreślić należy, że wykonaniu podlegają rozstrzygnięcia, które stały się podstawą do wydania tytułów wykonawczych będących przedmiotem postępowania egzekucyjnego, w ramach którego wydano zaskarżone postanowienie, gdyż to z nich wynikał obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Jednocześnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do zarzutów w przedmiocie opisu i oszacowania wartości nieruchomości nie wykreowało natomiast nowego zobowiązania po stronie skarżącej, ani nie doprowadziło do zmiany wysokości powstałych wcześniej zobowiązań (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt II FZ 523/17, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FZ 105/18).

10 Z tego względu postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania nieruchomości nie może być wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie, które zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, otwiera możliwość wyegzekwowania od skarżących zaległości podatkowych, jednakże samo jednak nie nosi znamion wykonalności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 678/15).

11 Odnosząc się do wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji Sąd wskazuje, że postanowienie to, niezależnie od wyżej wskazanych przyczyn, jako nieostateczne, co do zasady nie podlega wykonaniu.

12 Z przedstawionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.