Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 września 2018 r., I SA/Gl 876/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 września 2018 r., I SA/Gl 876/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającej go decyzji organu pierwszej instancji postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy, Kolegium) odmówiło A.S. (dalej: skarżąca) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta D. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] nr [...] ustalającej wymiar podatku od nieruchomości na 2013 r.

3 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie organu odwoławczego skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o wstrzymanie jego wykonalności oraz poprzedzającej to postanowienie decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji.

4 W uzasadnieniu podano, iż dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego może spowodować wyrządzenie szkody skarżącej i doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

6 W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane orzeczenie, zgodnie z art. 61 § 3 zdanie trzecie P.p.s.a. może obejmować także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

7 W rozpatrywanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania objęte zostało zarówno zaskarżone postanowienie Kolegium, odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji, jak również ta decyzja pierwszoinstancyjna.

8 Odnosząc się do kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia podkreślić należy, że rozstrzygnięcie to stanowi jedynie procesowy (a nie: merytoryczny) sposób zakończenia postępowania. Jest ono ponadto aktem administracyjnym odmownym. Postanowienie to nie nadaje się więc do wykonania i nie wymaga wykonania, nie wywołuje też skutków o charakterze materialnoprawnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 403/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że wniosek o wstrzymanie wykonania takiego postanowienia nie może zostać uwzględniony (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt I FSK 479/17).

9 Co do zasady, inaczej rzecz się ma w odniesieniu do wspomnianej decyzji wymiarowej, wydanej przez organ pierwszej instancji. Decyzja taka bez wątpienia podlega wykonaniu, gdyż dokonuje zmian w zakresie praw i obowiązków strony postępowania, nakładając na nią powinność określonego zachowania.

10 Podkreślenia wymaga jednak, że w rozpatrywanym przypadku nie jest dopuszczalne wstrzymanie wykonania tej decyzji, gdyż nie spełnia ona wymogu określonego w art. 61 § 3 zdanie trzecie P.p.s.a.

11 Dla wyjaśnienia powodów tej kwalifikacji kluczowe znaczenie ma odkodowanie normatywnego znaczenia pojęcia "granice sprawy", którym ustawodawca posługuje się nie tylko w powołanym art. 61 P.p.s.a., odnoszącym się do kwestii incydentalnej (rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności), lecz również w art. 134 i art. 135 P.p.s.a., które dotyczą sprawy głównej (rozpoznania samej skargi). W przepisach tych mowa jest wprost, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy (art. 134 P.p.s.a.) i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

12 W świetle powyższego przypisanie tożsamej treści analizowanemu pojęciu na gruncie art. 61, art. 134 i art. 135 P.p.s.a. wydaje się niewątpliwe. To z kolei prowadzi do wniosku, że w danej sprawie istnieje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności lub zaskarżonego aktu, a ponadto jedynie tych aktów, które charakteryzuje art. 61 § 3 zdanie trzecie P.p.s.a. i które tym samym są objęte hipotezą art. 135 P.p.s.a. W rezultacie dopuszczalność zbadania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania innego niż zaskarżony aktu jest uzależniona od uprzedniego uznania, że zgodność z prawem tego aktu będzie mogła być zweryfikowana na etapie rozpoznania skargi. W konkretnej sprawie zbiór aktów, których wykonanie może być wstrzymane, musi więc pokrywać się ze zbiorem aktów, których zgodność z prawem może zostać zbadana. Sąd nie może zatem wstrzymać wykonania aktu, którego legalności w danej sprawie nie mógłby ocenić.

13 Warunkiem koniecznym uznania możności wstrzymania wykonania innego niż zaskarżony aktu jest stwierdzenie, że pomiędzy tym aktem a aktem zaskarżonym (lub zaskarżoną czynnością) zachodzi związek pozwalający na uznanie tożsamości tych spraw. Jest tak w przypadku, gdy sprawy te dotyczą tego samego podmiotu i przedmiotu, a zatem stanowią rozstrzygnięcie tej samej kwestii podjęte wobec tej samej strony postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08 oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99; por. także: B. Dauter, "Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego", Warszawa 2012, str. 235).

14 Sytuacja taka nie zachodzi w analizowanym przypadku. Jeżeli bowiem przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, to nie ulega wątpliwości, że zbadanie zgodności z prawem działania organów administracji publicznej w takiej sprawie ogranicza się tylko i wyłącznie do tej kwestii procesowej. Zadaniem sądu administracyjnego w takim przypadku jest zweryfikowanie, czy zgodne z prawem było działanie organu polegające na odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Tym samym – co wymaga podkreślenia - poza granicami tej sprawy pozostaje stwierdzenie, czy doszło do prawidłowego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w decyzji, od której odwołanie to zostało nieskutecznie wniesione (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 163/13; z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 3530/15; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 565/15, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jakkolwiek bowiem sprawy te dotyczą tego samego podmiotu, to jednak odnoszą się do dwóch różnych kwestii (przedmiotów). W rezultacie wspomniana decyzja nie może zostać uznana za akt wydany lub podjęty w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy co zaskarżone postanowienie. Domaganie się wstrzymania jej wykonania w takim przypadku jest zatem niedopuszczalne.

15 Reasumując, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pierwszoinstancyjnej należało załatwić odmownie, gdyż dotyczy on aktu, który nie został podjęty lub wydany w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy co zaskarżone postanowienie. Z kolei negatywna weryfikacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia była konieczna z uwagi na to, że akt ten w ogóle nie podlega wykonaniu.

16 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.