Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2023 r., I SA/Gl 589/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2023 r., I SA/Gl 589/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.R. (R.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 20 lutego 2018 r. nr 2401-IOM.4104.6.2018.3 UNP: 2401-18-030096 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: 1. podjąć zawieszone postępowanie; 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 3. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz skarżącego kwotę 5.100,00 (pięć tysięcy sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej także: organ odwoławczy) z dnia 20 lutego 2018 r. nr 2401-IOM.4104.6.2018.3 UNP: 2401-18-030096, dotycząca ustalenia P.R. (dalej: skarżący) wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia w drodze dziedziczenia rzeczy lub praw majątkowych w kwocie 74.787 zł.

3 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, iż decyzją z dnia 23 maja 2018 r. nr 2401-IOM.4104.65.2018.2 UNP: 2401-18-085016, wydaną w ramach autokontroli, uwzględnił skargę wniesioną w niniejszej sprawie – uchylona została decyzja stanowiąca przedmiot skargi oraz poprzedzająca ją decyzja wymiarowa organu pierwszej instancji, zaś sprawę przekazano organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

4 Na powyższą decyzję autokontrolną skarżący wniósł do tutejszego sądu skargę. Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 830/18 Sąd skargę oddalił. Od powyższego wyroku wniesiona została przez pełnomocnika skarżącego skarga kasacyjna. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. akt III FSK 1058/21 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną od wyroku z dnia 9 stycznia 2019 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

6 Postępowanie sądowoadministracyjne należało podjąć i umorzyć.

7 W pierwszej kolejności Sąd zauważa, iż odpadała przyczyna będąca podstawą zawieszenia postępowania, gdyż postępowanie w sprawie ze skargi P.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 23 maja 2018 r. nr 2401-IOM.4104.65.2018.2 UNP: 2401-18-085016, prowadzone pod sygn. akt I SA/Gl 830/18, zostało prawomocnie zakończone, a to na skutek oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 9 stycznia 2019 r. Należało zatem podjąć zawieszone postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.

8 Dalej wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

9 Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stosownie do treści art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

10 W przedmiotowej sprawie organ drugiej instancji skorzystał z instytucji uregulowanej w art. 54 § 3 P.p.s.a., poprzez uwzględnienie skargi w całości, a w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

11 Skarga wpłynęła do organu w dniu 23 kwietnia 2018 r. Wydanie przez organ odwoławczy decyzji na skutek zastosowania trybu autokontroli miało miejsce w dniu 23 maja 2018 r. Organ odwoławczy zachował zatem, w kontekście omówionej wyżej regulacji, termin przewidziany do dokonania tej czynności. W konsekwencji podjętych czynności należało uznać, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy skorzystał z przysługujących mu uprawnień autokontrolnych, powodując równocześnie wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenia będącego przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. To z kolei doprowadziło do odpadnięcia przyczyny leżącej u podstaw wniesienia skargi. Należy również zauważyć, iż kontrola przez sąd administracyjny legalności decyzji administracyjnej, wydanej na skutek zastosowania trybu autokontroli, nie doprowadziła do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Jak już bowiem wyżej wspomniano, tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 9 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 830/18 oddalił skargę na decyzję autokontrolą. Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego od tego wyroku został natomiast oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. akt III FSK 1058/21. A zatem, decyzja wydana na skutek zastosowania trybu z art. 54 § 3 P.p.s.a., uzyskała walor ostateczności i prawomocności.

12 Powyższe okoliczności sprawiły, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3) P.p.s.a., wobec czego należało orzec o jego umorzeniu.

13 O zwrocie kosztów postępowania od organu odwoławczego na rzecz skarżącego, orzeczono z kolei na mocy art. 201 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Zasądzoną kwotę stanowi uiszczony wpis od skargi w kwocie 1.500 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł, określone zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r. nr 31 poz. 153). W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że nie znalazł podstaw do podwyższenia wynagrodzenia doradcy podatkowego, który zastępował skarżącego w toku postępowania, zgodnie z jego wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 14 kwietnia 2019 r. Fakt, iż po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, co miało miejsce w dniu 17 kwietnia 2018 r., w dniu 18 września 2018 r. w życie weszło rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1687), nie może zdaniem Sądu sam w sobie uzasadniać wniosku o zasądzenie wynagrodzenia w wyższej wysokości, przewidzianej przez ten akt prawny. Jak bowiem stanowi § 4 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Sąd nie dopatrzył się również podstaw do kwestionowania wysokości należnego doradcy podatkowemu wynagrodzenia, w świetle regulacji dotyczących radców prawnych i adwokatów. Prawodawca określił bowiem w stosownym akcie prawnym wysokość wynagrodzenia należnego doradcom podatkowym za czynności podejmowane przed sądem administracyjnym, co z kolei powoduje, że Sąd jest związany tą regulacją. Sąd zauważa ponadto, iż analiza akt przedmiotowej sprawy nie pozwoliła stwierdzić, aby sprawa ta była sprawą nietypową, nader skomplikowaną, a nakład pracy doradcy podatkowego przewyższał przeciętną miarę w tego typu postępowaniach. Podwyższenie zatem kwoty wynagrodzenia należnego doradcy podatkowemu nie znajduje w ocenie Sądu uzasadnienia.

14 W tym stanie sprawy, orzeczono jak w sentencji.