Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 maja 2016 r., I SA/Gl 244/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 maja 2016 r., I SA/Gl 244/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...][...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji o zaliczeniu kwoty nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych powstałej w wyniku złożenia zeznania rocznego PIT-37 za 2014 r. w kwocie [...] zł na poczet zaległości podatkowej wynikającej z decyzji określającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia (sprzedaży) działki zabudowanej obiektem biurowo – magazynowym wg decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] nr [...] w kwocie [...] zł oraz na poczet odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł.

3 Na powyższe postanowienie A. S., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

4 Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lutego 2016 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie

5 z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

6 Ponadto wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem.

7 Przesyłka polecona z dnia 1 marca 2016 r. zawierającą m.in. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 4 marca 2016 r., a następnie wydana A. S. w dniu 21 marca 2016 r.

8 W dniu 29 marca 2016 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył pismo z tego samego dnia, w którym wniósł "o zwolnienie z wniesienia żądanego wpisu od skargi".

9 Do ww. pisma załączył pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą.

10 Następnie w odpowiedzi na wezwanie dotyczące awizowania przesyłki poleconej

11 z dnia 1 marca 2016 r., A S.A. wyjaśniła, że przesyłka ta była awizowana dwukrotnie, tj. po raz pierwszy w dniu 4 marca 2016 r. i powtórnie w dniu 14 marca 2016 r. Zawiadomienie pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę tę odebrała skarżąca w urzędzie pocztowym w dniu 21 marca 2016 r.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

13 Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.

14 Wspomniane wyżej wymagania zostały określone w art. 46 ppsa, którego § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 ppsa, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności procesowej.

15 Zgodnie zaś z art. 49 § 1 ppsa, niezachowanie któregokolwiek z wymienionych

16 w art. 46 ppsa warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, w myśl którego sąd odrzuca skargę gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione.

17 Ponadto należy zauważyć, że stosownie do treści art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

18 Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy

19 z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,

20 a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma

21 w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane

22 z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia

23 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wynika, że została ona doręczona w dniu

24 21 marca 2016 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu

25 4 marca 2016 r., a następnie po raz drugi w dniu 14 marca 2016 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 18 marca 2016 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Jeśli strona nie odbierze przesyłki w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia pierwszego awiza, uznać należy, że została ona doręczona prawidłowo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt

26 I FSK 1640/11, wydany na podst. art. 150 Ordynacji podatkowej, zawierającego analogiczną regulację; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu

27 wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest to czynność organizacyjno-techniczna, nie mająca znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt

28 I SA/Łd 609/09, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FSK 613/10, również wydane na podst. art. 150 Ordynacji podatkowej).

29 Wobec powyższego siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi upłynął z dniem 25 marca 2016 r. Pełnomocnik skarżącej uzupełnił natomiast brak formalny skargi w dniu 29 marca 2016 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W tym samym dniu, tj. 29 marca 2016 r., odnosząc się do wezwania w przedmiocie wpisu od skargi, pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia tego wpisu. Podkreślić w tym miejscu należy, że złożony przez pełnomocnika skarżącej wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zapobiegł upływowi terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w szczególności nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu. Aby tak bowiem było wniosek ten powinien złożyć w otwartym terminie do uiszczenia wpisu, czyli do dnia 25 marca 2016 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej uczynił to po terminie do uiszczenia wpisu, tj. w dniu 29 marca 2016 r.

30 Nie ulega zatem wątpliwości, że pełnomocnik strony skarżącej uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od tej skargi, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść.

31 W związku z powyższym skargę, jako dotkniętą brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa odrzucić

32 i dlatego na podstawie tych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.