Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2019 r., I SA/Gl 184/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2019 r., I SA/Gl 184/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M., W. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

2 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości J. M. i W. O., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżących wskazał, że biorąc pod uwagę okres rozpoznania skargi i procedurę sądową, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki w zakresie zarówno sytuacji finansowej skarżących, ale przede wszystkim wyrządzić trudne do odwrócenia skutki natury osobistej, a ściśle zawodowej dla skarżącej. Podniósł, że skarżąca na co dzień pracuje w szkole średniej ([...]) w W. na stanowisku [...] i cieszy się nieposzlakowaną opinią zawodową i osobistą. Jednocześnie w przedmiotowej sprawie nie działała ze świadomością i zamiarem bezpośrednim naruszenia przepisów prawa podatkowego i narażenia państwa na jakiekolwiek uszczuplenie majątkowe. Zdaniem pełnomocnika zastosowanie dalszych środków egzekucyjnych wobec skarżącej może narazić nawet na utratę opinii w swoim środowisku, spowodować konieczność wielu wyjaśnień, być może w konsekwencji nawet utratę zatrudnienia. Jednocześnie skarżąca jest w trakcie postępowania rozwodowego, co zdaniem pełnomocnika niewątpliwie ma również znaczenie co do sytuacji zarówno osobistej, jak i finansowej skarżącej. Ostatecznie wskazał, że kwota sporna wynosi [...]zł.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4 Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części na wniosek skarżącego po przekazaniu skargi może mieć miejsce, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

5 Niewątpliwie również wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy, ponieważ art. 61 § 3 P.p.s.a. uzależnia zastosowanie tej instytucji od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Regulacja ta nakłada na wnioskodawcę określone obowiązki. Strona dążąc bowiem do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, opubl. w Lex nr 1464732; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w internetowej bazie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, opubl. w Lex nr 1145639). We wniosku należy wskazać, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14, opubl. w Lex nr 1470059).

6 Ponadto dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II GSK 1799/11, LEX nr 965117).

7 Podniesiona przez pełnomocnika skarżących argumentacja nie może doprowadzić do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że nie przedłożył on dokumentów uwiarygadniających sytuację finansową skarżących, w szczególności dotyczących ich płynności finansowej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, iż Sąd nie ma obowiązku wzywania strony do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie, o jakim mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II FZ 21/18, z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FZ 64/14, z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt II FZ 21/18 i inne). Sam fakt określenia odpowiedzialności skarżących jako spadkobierców za zobowiązania spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości [...] zł nie przesądza automatycznie o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Kwota ta musi być bowiem odniesiona do całokształtu aktualnej sytuacji majątkowej skarżącej, w tym ich płynności finansowej (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 106/17, z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt II GZ 1360/16 czy z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II GZ 941/17).

8 Odnosząc się do argumentacji pełnomocnika skarżących, dotyczącej ewentualnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji dla sfery osobistej, w tym zawodowej skarżącej stwierdzić należy, że pozostają one bez adekwatnego związku przyczynowo-skutkowego dla niniejszej sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu będzie bowiem decyzja orzekająca o odpowiedzialności skarżących jako spadkobierców za zobowiązania spadkodawcy, nie zaś skarżącej za zobowiązanie związane z wykonywanym przez nią zawodem, czy funkcją. Kwestia celowego działania czy zamiaru bezpośredniego nie jest analizowana w postępowaniu podatkowym, a z takim mamy do czynienia w niniejszej sprawie, a jedynie w postępowaniu karnym lub karnoskarbowym, które co do zasady nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Niezrozumiałym jest zatem twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do utraty nieposzlakowanej opinii w środowisku, a wręcz nawet do utraty zawodu. Również kwestia prowadzenia postępowania rozwodowego pozostaje bez wpływu na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej.

9 Ostatecznie Sąd analizując akta administracyjne sprawy również nie dostrzegł nadzwyczajnych okoliczności, które zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. pozwalałyby na wstrzymanie wykonania postanowienia. W szczególności taką okolicznością nie jest sama konieczność uregulowania zobowiązania pieniężnego. Podkreślić wypada, że każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych powoduje dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, opubl. w Lex nr 742913). Wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych nie ma charakteru nieodwracalnego, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi może spowodować, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone i to wraz z odsetkami.

10 Dlatego też, na podstawie art. 61 §§ 3 i 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.