Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 marca 2015 r., I SA/Gl 1392/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 marca 2015 r., I SA/Gl 1392/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

2 Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia A. S., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w sprawie zaliczenia kwoty nadpłaty powstałej po wydaniu decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...], mocą których uchylono własne decyzje z dnia [...], nr [...] za lata 1999 i 2000, decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], nr [...] za lata 1999 i 2000 oraz umorzono postępowanie w sprawie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie [...] zł wraz z oprocentowaniem naliczonym od dnia powstania poszczególnych nadpłat do dnia 3 lipca 2014 r. w wysokości [...] zł (łączna wysokość nadpłaty wynosi [...] zł) na poczet zaległości wynikającej z decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia działki zabudowanej obiektem biurowo-magazynowym wg decyzji wydanej w dniu [...], nr [...].

3 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie wniosła A. S., reprezentowana przez pełnomocnika.

4 Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi na powyższe postanowienie przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Wezwanie opatrzone zostało tym samym rygorem.

5 Przesyłka polecona z dnia 18 grudnia 2014 r., skierowana do pełnomocnika skarżącej i zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została awizowana w dniu 22 grudnia 2014 r. z uwagi na niezastanie adresata, a następnie wydana pełnomocnikowi pocztowemu adresata w dniu 7 stycznia 2015 r.

6 W dniu 14 stycznia 2015 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył pismo

7 z tego samego dnia, w którym wniósł "o zwolnienie z wniesienia żądanego wpisu sądowego". Jednocześnie w dniu 14 stycznia 2015 r. (data nadania) pełnomocnik złożył pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą.

8 Następnie w odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 stycznia 2015 r., dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 18 grudnia 2014 r., pracownik Poczty Polskiej S.A. w piśmie z dnia 24 lutego 2015 r. wyjaśnił, że przesyłka ta była awizowana dwukrotnie, tj. po raz pierwszy w dniu 22 grudnia 2014 r. i powtórnie w dniu

9 30 grudnia 2014 r. Zawiadomienie pozostawiono w skrzynce oddawczej. Przesyłkę tę odebrał pełnomocnik pocztowy w urzędzie pocztowym w dniu 7 stycznia 2015 r.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

11 Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "ppsa") pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia,

12 a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W świetle z kolei art. 46 § 3 ppsa niedołączenie pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny pisma. Dlatego też wezwano pełnomocnika skarżącej, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie

13 w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie

14 w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1

15 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

16 Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

17 Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej

18 w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją

19 o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

20 W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

21 W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia z dnia 15 grudnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wynika, że została ona doręczona w dniu 7 stycznia 2015 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 22 grudnia 2014 r., a następnie po raz drugi

22 w dniu 30 grudnia 2014 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 5 stycznia 2015 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Jeśli strona nie odbierze przesyłki w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia pierwszego awiza, uznać należy, że została ona doręczona prawidłowo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt

23 I FSK 1640/11, wydany na podst. art. 150 Ordynacji podatkowej, zawierającego analogiczną regulację, publ. Lex nr 1221982). Okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10,

24 II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. LEX nr 1318910). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest to czynność organizacyjno-techniczna, nie mająca znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 609/09, publ. Lex nr 529398, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FSK 613/10, publ. Lex nr 1068765, również wydane na podst. art. 150 Ordynacji podatkowej).

25 Wobec powyższego siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął z dniem 12 stycznia 2015 r. Pełnomocnik skarżącej uzupełnił natomiast brak formalny skargi w dniu 14 stycznia 2015 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W tym samym dniu, tj. 14 stycznia 2015 r., odnosząc się do wezwania

26 w przedmiocie wpisu od skargi, pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia tego wpisu. Podkreślić w tym miejscu należy, że złożony przez pełnomocnika skarżącej wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zapobiegł upływowi terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w szczególności nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu. Aby tak bowiem było wniosek ten powinien złożyć w otwartym terminie do uiszczenia wpisu, czyli do dnia 12 stycznia 2015 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej uczynił to po terminie do uiszczenia wpisu, tj. w dniu 14 stycznia 2015 r.

27 Nie ulega zatem wątpliwości, że pełnomocnik strony skarżącej uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od tej skargi, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść.

28 W związku z powyższym skargę, jako dotkniętą brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa odrzucić

29 i dlatego na podstawie tych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.