Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 listopada 2016 r., I SA/Gl 1007/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 listopada 2016 r., I SA/Gl 1007/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego [...] Urzędu Skarbowego

3 w B. z dnia [...] o odmowie uznania za zasadne

4 zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okres 04/2010 r., od 06/2010 r. do 12/2010 r.

5 W skardze na powyższe postanowienie strona skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, zawarła wniosek "o wstrzymanie wykonania egzekucji". Wniosek ten pełnomocnik strony skarżącej skierował na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do organu. W przypadku zaś jego nieuwzględnienia przez organ, powołał się również na art. 61 § 3 wspomnianej ustawy.

6 Postanowieniem z dnia [...] organ odwoławczy nie uwzględnił zawartego w skardze wniosku "o wstrzymanie wykonania egzekucji".

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

8 Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "ppsa"), w razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie, może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek.

9 Przystępując do oceny wniosku, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze,

10 że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek

11 o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Podkreślenia więc wymaga, że choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory",

12 R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188].

13 Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05; orzeczenia sądów administracyjnych

14 dostępne pod adresem internetowym www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). W orzecznictwie podkreśla się, że w istocie problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

15 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12).

16 Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie uznające za niezasadne zarzuty zgłoszone w prowadzonej egzekucji administracyjnej. Nie wynika zatem z niego wprost obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Nie kreuje on obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego, co więcej samo zostało wydane w toku takiego postępowania. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności, niezależnie od tego, że jego wydanie otwiera możliwość wyegzekwowania od strony skarżącej (ustalonej inną decyzją administracyjną) zaległości podatkowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 678/15).

17 Wobec powyższego wniosek pełnomocnika strony skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, bowiem dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu.

18 Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.