Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 maja 2010 r., IV SA/Gl 101/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 maja 2010 r., IV SA/Gl 101/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r. sprawy ze skargi W.K. o wymierzenie Burmistrzowi K. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 października 2009 r. sygn. IV SAB/Gl 52/09 w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 2 października 2009 r., sygn. akt IV SAB/Gl 52/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobowiązał Burmistrza K. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] w terminie 14 dni, oraz orzekł o kosztach postępowania. W przekonaniu Sądu organ nie udostępnił wszystkich żądanych w tym wniosku informacji. Skarżący bowiem domagał się danych dotyczących funkcjonujących w Urzędzie Miasta K. radców prawnych w okresie poprzedniej i obecnej kadencji Rady Miasta, zwłaszcza o charakterze stosunku pracy, okresie zatrudnienia, do jakiej okręgowej izby należą, stanowiskach zajmowanych w tym Urzędzie, o czasie ich pracy, zakresach obowiązków, pełnieniu funkcji koordynatora. Tymczasem udzielono mu informacji o fakcie zamieszczenia danych podlegających udostępnieniu w Biuletynie Informacji Publicznej, zaś w pozostałym zakresie stwierdzono, iż nie stanowią one informacji publicznej, gdyż jako dane osobiste radców prawnych podlegają ochronie. Sąd dostrzegł, co zresztą przyznał sam organ, że nie udzielono skarżącemu informacji o pracującej w poprzedniej kadencji rady – radcy prawnym T. G., nie wskazano też koordynatora. W ocenie Sądu należało udostępnić wszelkie żądane dane, bądź wydać w tej materii decyzję, a w razie wątpliwości co do intencji skarżącego wezwać go o sprecyzowanie treści żądania. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia w dniu [...], zaś w dniu [...] został doręczony wraz z aktami sprawy organowi.

3 Jeszcze wcześniej, bo pismem z dnia [...], doręczonym skarżącemu w dniu [...], został on poinformowany o zatrudnieniu radcy prawnego T. G., nadto wezwany do sprecyzowania treści żądania zawartego we wniosku z dnia [...]. W piśmie z tej samej daty zwrócono się do skarżącego o podanie sposobu zwrotu zasądzonych kosztów postępowania. W odpowiedzi na nie skarżący w piśmie z dnia [...] przytoczył treść swego pisma z dnia [...], nadto wskazał, że kwotę [...] zł należy przekazać przekazem pocztowym.

4 W dniu [...] skarżący wezwał Burmistrza K. do wykonania przywołanego na wstępie wyroku, dowodząc, iż nie udzielno mu pełnej informacji w zakresie żądania objętego przedmiotowym podaniem.

5 W dniu [...] złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Przedstawiając przytoczony wyżej stan faktyczny, domagał się w niej wymierzenia Burmistrzowi K. grzywny z powodu niewykonaniu wyroku tegoż Sądu z dnia 2 października 2009 r., a to na podstawie art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a. W uzasadnieniu skargi zaakcentował, iż mimo upływu zakreślonego tym wyrokiem terminu nie otrzymał satysfakcjonującej go informacji, ani też decyzji odmownej. Dotychczas przekazane mu dane nie stanowią pełnej informacji żądanej we wniosku z dnia [...]. Odnośnie jej zakresu ponownie odwołał się do treści swego pisma z dnia [...].

6 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, uważając ją za bezzasadną i podtrzymując argumenty dotychczas podniesione w toku postępowania. W szczególności podkreślił, iż przekazał skarżącemu informacje, których ten wyraźnie się domagał, a których nie zmieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej. W pozostałym zakresie, mimo wezwania, nie sprecyzował szczegółów żądania, podczas gdy podanie w tej materii winno być skonkretyzowane. Co do kosztów postępowania podał, iż stosownie do uzgodnień należną kwotę wysłał W. K. przekazem pocztowym.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

8 Skarga nie mogła odnieść skutku. Powołany jako jej podstawa prawna przepis art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w razie niewykonania wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymóg poprzedzenia skargi wezwaniem organu został spełniony, przeto można było przystąpić do merytorycznej oceny jej zasadności.

9 Celem przytoczonego przepisu jest wymuszenie na organie administracyjnym, działania polegającego na wykonaniu wyroku (w przypadku skargi na bezczynność) albo załatwieniu sprawy (po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności). W niniejszej sprawie może chodzić wyłącznie o pierwszy przypadek, gdyż obie wskazane powyżej sytuacje dotyczą różnych stanów faktycznych i są rozłączne. We wspomnianej wyżej sprawie rozpoznano skargę na bezczynność i zobowiązano organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] (jak należy przyjąć w części dotychczas niezałatwionej). Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 października 2009 r. wskazał, iż załatwienie to polegać ma na udzieleniu dalszej informacji, po ewentualnym jej sprecyzowaniu albo wydaniu decyzji administracyjnej omawiającej udostępnienia informacji. Zatem grzywna mogłaby zostać wymierzona organowi w razie wykazania, że nie załatwił on w terminie sprawy wszczętej wspomnianej wnioskiem po zapadnięciu przywołanego wyżej wyroku, a więc nie dokonał żadnych czynności w tym kierunku. Grzywna miałaby wymusić zakończenie sprawy, czyli udzielenie dalszych żądanych informacji, o ile stanowią one informację publiczną i nie podlegają ochronie z mocy szczególnych uregulowań. Termin wynosił 14 dni, przy czym zgodnie z brzmieniem art. 286 § 2 P.p.s.a. liczy się go od dnia zwrotu akt organowi. W niniejszej sprawie termin ten upłynął w dniu [...] (z uwagi na dni świąteczne przesunął się z [...]). Trzeba w tym miejscu podkreślić, że przed tą datą organ udzielił skarżącemu informacji dotyczących radcy prawnego T. G. oraz wezwał go o sprecyzowanie treści żądania. Wezwanie to pozostało bezskuteczne, gdyż skarżący mimo odpowiedzi na nie, faktycznie nie wyjaśnił, czyli nie uszczegółowił wniosku z dnia [...]

10 Jak słusznie wywodzi organ, rzeczą domagającego się udzielenia informacji publicznej (dotyczy to zresztą także innych żądań) jest dokładne określenie danych, jakie są przedmiotem żądania. Wniosek z dnia [...] z wyraźnie sformułowanych domaga się udzielenia następujących informacji o radcach prawnych zatrudnionych przez Gminę K. w obecnej i poprzedniej kadencji jej Rady: tytuł naukowy, charakter stosunku pracy, okres zatrudnienia, Izbę na listę której są wpisani, zajmowane stanowiska w Urzędzie Gminy, który z radców jest odpowiedzialny za koordynację pracy wszystkich, ich czas pracy i zakresy obowiązków. Innych danych skarżący w toku postępowania nie sprecyzował, a niepodobna czynić domysłów, jakie dane mieszczą się pod zwrotami "m.in.", "np.", "itd.", "itp.". W ocenie Sądu rozpoznającego obecną sprawę organ wykonał czynności, które winien był wykonać zmierzając do załatwienia tak sprecyzowanego wniosku. Wraz z poprzednio udzielonymi informacjami oraz wskazaniem, że część z nich dostępna jest w Biuletynie Informacji Publicznej, zadośćuczynił żądaniu w takim zakresie, w jakim wynika on wyraźnie z treści podania. Przede wszystkim jednak w ocenie Sądu zastosował się do obowiązku nałożonego wyrokiem z dnia 2 października 2009 r. Odmienne przekonanie skarżącego może doprowadzić do uruchomienia kontroli załatwienia sprawy całościowo w innym trybie. Skarga o wymierzenie grzywny i skarga na bezczynność inicjują różne postępowania, nie można ich utożsamiać ze sobą (tak przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 786/08, LEX nr 527787). Ocena poprawności załatwienia wniosku byłaby oceną merytoryczną, niedopuszczalną w sprawie o wymierzenie grzywny (tak przykładowo Wojewódzkie Sądy Administracyjne w: Gliwicach w wyroku z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 901/07, LEX nr 479800, i we Wrocławiu w wyroku z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1879/07, LEX nr 471132). Rozpoznawana w tej sprawie skarga ma doprowadzić do zbadania czy organ zadośćuczynił nakazowi zawartemu w wyroku, nie jest natomiast jej rolą doprowadzenie do oceny sposobu, w jaki to uczynił. A skoro organ udzielił dalszej informacji, przekazał w uzgodniony sposób zasądzoną na rzecz skarżącego kwotę (co prawda w tym zakresie nie istnieje właściwość sądu administracyjnego, lecz kwestia ta może być objęta w niniejszej sprawie badaniem w celu oceny całokształtu okoliczności sprawy), żądanie skargi wymierzenia grzywny, mające zdyscyplinować organ do załatwienia sprawy i ukarać go za ewentualne nierespektowanie orzeczeń sądowych, jako chybione, podlegało oddaleniu. Tym bardziej, gdy Sąd w przywołanym wyroku nie określił konkretnych czynności (nie wskazał informacji), jakie maja być dokonane. Zresztą z braku ich sprecyzowania w podaniu nie mógł tego uczynić.

11 Co mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji niniejszego wyroku.