Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2004 r., II SA/Ka 3329/01

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2004 r., II SA/Ka 3329/01

Sentencja

1 Dnia 23 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędziowie: WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr) Protokolant: Referent Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2004 roku sprawy ze skargi E. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich: 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...]roku, nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił E. K. uprawnień kombatanckich, powołując się na treść art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 roku, nr 142, poz. 950 z późn. zmianami), zwanej dalej ustawą o kombatantach.

3 Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wskazał, że E. K. uzyskał uprawnienia kombatanta z tytułu służby w Milicji Obywatelskiej, gdzie wykonywał zadania operacyjne związane ze zwalczaniem organizacji i osób walczących o niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.

4 Organ orzekający stwierdził, że zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o kombatantach pozbawia uprawnień kombatanckich osoby, które pełniły służbę w aparacie bezpieczeństwa publicznego poza strukturami UB, a zatem i w MO oraz które podczas służby wykonywały zadania śledcze i operacyjne związane ze zwalczaniem organizacji lub osób walczących o suwerenność i niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.

5 Nadto wskazał, że takim osobom uprawnienia kombatanckie nie przysługują z żadnych tytułów.

6 We wniosku z dnia [...]roku o ponowne rozpatrzenie sprawy, E. K. podniósł, że w dniu [...]r. został powołany do czynnej służby wojskowej i pełnił służbę do [...]r., a w czasie jej trwania brał czynny udział w walkach z bandami UPA na wschodniej granicy kraju oraz że na tej podstawie w [...] r. został przyjęty do ZBoWiD w K.

7 Następnie po zdemobilizowaniu został przyjęty do Milicji Obywatelskiej, gdzie w okresie od jesieni [...] r. do [...]r. pełnił służbę w Komendzie Powiatowej MO W., a później na Posterunku MO w M. P. i wiedział wówczas, że na terenach powiatu w., m. i n. działała grupa pod dowództwem "[...]".

8 Jednak jako młody milicjant nie wykonywał czynności operacyjnych czy śledczych związanych ze zwalczaniem grupy "[...]", ponieważ rozpracowania, ujawnienia i likwidacji tej grupy dokonali oficerowie Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa w K. oraz Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w W.

9 E. K. twierdził, że ugrupowanie "[...]" działało na terenach wschodnich powiatów woj. k., ale on sam nigdy nie był na tych terenach, ani też nie wykonywał tam żadnych czynności jako milicjant. Ponadto podniósł, że wówczas, kiedy w roku [...] został przeniesiony do służby na Posterunku MO w R. to grupa "[...]" była już zlikwidowana, dlatego też nie zgadza się z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu decyzji organu administracyjnego.

10 Decyzją z dnia [...] roku, nr [...], wydaną w oparciu o przepis art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a i art. 21 ust.2 pkt 4 lit. c ustawy o kombatantach oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję.

11 W uzasadnieniu organ orzekający podtrzymał swoją argumentację zawartą we wcześniejszej decyzji wykazując, że E. K. uzyskał uprawnienia kombatanckie, tylko z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej podczas służby w organach Milicji Obywatelskiej w okresie od dnia [...]r. do dnia [...]r. i od dnia [...] r. do dnia [...] r., zaś osoby, które uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie na tej podstawie, w myśl art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o kombatantach tracą posiadane przywileje, jeżeli podczas i w związku z tą działalnością wykonywały zadania śledcze i operacyjne związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji, działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

12 Zdaniem organu orzekającego E. K. w okresie zatrudnienia w organach Milicji Obywatelskiej tj. od [...]r. brał udział w walce z organizacjami podziemia niepodległościowego, co potwierdza zaświadczenie Komendy MO woj. k. z dnia [...] r. i deklaracja członkowska ZBoWiD, gdyż wymienione w niej pseudonimy "[...]" i "[...]" to pseudonimy dowódców zbrojnego podziemia niepodległościowego. Dlatego też organ uznał za niewiarygodne oświadczenia E. K. złożone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że podczas służby w MO nie brał udziału w walkach z podziemiem niepodległościowym.

13 Na opisaną wyżej decyzję, w ustawowym terminie, skargę wniósł E. K., podnosząc ponownie argumenty i okoliczności, jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz domagając się przywrócenia uprawnień kombatanckich.

14 W pisemnej odpowiedzi na skargę z dnia [...]roku Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi, nie znajdując podstaw do zmiany niekorzystnej dla skarżącej decyzji.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ustawą p.s.a.

17 Przedmiotowa skarga została wniesiona w dniu [...]r. i zgodnie z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ( Dz. U. nr 72, poz. 653) podlega rozpoznaniu przez tutejszy Sąd.

18 Na podstawie art. 1 § 2 i art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy p.s.a. w niniejszym postępowaniu kontroli w aspekcie zgodności z prawem, podlega wyłącznie zaskarżona decyzja o pozbawieniu uprawnień kombatanckich.

19 Sąd bada zatem czy nie doszło do naruszenia prawa i to zarówno materialnego, jak i formalnego, w zakresie, w jakim stosował go Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

20 Zaskarżonej decyzji można przypisać cechy niezgodności z prawem, dlatego też skarga zasługuje na uwzględnienie.

21 Podkreślić należy, że zarówno zachowanie jak i pozbawienie uprawnień kombatanckich regulują przepisy ustawy o kombatantach.

22 Stosownie do art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c tej ustawy uprawnienia kombatanckie nie przysługują osobie, która była zatrudniona, pełniła służbę lub funkcję w aparacie bezpieczeństwa publicznego poza strukturami Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa lub Informacji Wojskowej, jeżeli podczas i w związku z tą działalnością wykonywała zadania śledcze i operacyjne związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

23 Przepis ten pozostaje w związku z regulacją zawartą w art. 21 ust. 2 pkt 4

24 lit. a ustawy o kombatantach. Oba te przepisy dotyczą bowiem zatrudnienia albo pełnienia służby lub funkcji w aparacie bezpieczeństwa publicznego. Jednakże między tymi przepisami zachodzi istotna różnica.

25 O ile bowiem zatrudnienie albo pełnienie służby lub funkcji w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, w zasadzie powoduje pozbawienie uprawnień kombatanckich, to zatrudnienie albo pełnienie służby lub funkcji w aparacie bezpieczeństwa publicznego poza strukturami Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa lub Informacji Wojskowej samo w sobie nie powoduje pozbawienia uprawnień kombatanckich.

26 Ponieważ do pozbawienia tych uprawnień konieczne jest ponadto udowodnienie, że osoba, której uprawnienia kombatanckie przyznano, podczas i w związku z działalnością w tym aparacie wykonywała zadania śledcze i operacyjne związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

27 Wobec regulacji zawartych w przepisach art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a i art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o kombatantach należało najpierw rozważyć, który z tych przepisów może stanowić materialno-prawną podstawę pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich, jako osoby zatrudnionej w organach Milicji Obywatelskiej w latach [...].

28 Wyjaśnienie tej przyczyny, a tym samym powyższej kwestii w ocenie Sądu jest konieczne wobec faktu, że organ orzekający w motywach przyjętego rozstrzygnięcia odwoływał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1992 r.(sygn. akt II UZP 7/01, opublikowanej w OSNC z 1992 r., nr 10, poz. 17) mimo, że w późniejszym orzecznictwie Sądu Najwyższego został wyrażony pogląd, iż Milicja Obywatelska podlega dyspozycji art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy o kombatantach( patrz: wyrok SN z dnia 11 stycznia 2002 r., sygn. akt III RN 177/00, opublikowany OSNP 2002/9/201, czy też wyrok z dnia 20 lutego 2002 r., sygn. akt III RN 216/00, opublikowany "Wokanda" 2002 /10/26).

29 Sąd orzekający w niniejszym składzie poglądu organu orzekającego w tym zakresie nie podziela .

30 Przede wszystkim należy zauważyć, że powoływana przez organ orzekający uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego jest częściowo zdezaktualizowana, gdyż odnosiła się do wykładni przepisu art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy o kombatantach w brzmieniu obowiązującym przed jego nowelizacją, wprowadzoną dopiero przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy z dnia 25 kwietnia 1997 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. nr 68, poz. 436).

31 Z tych samych przyczyn Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela poglądu wrażonego przez Sąd Najwyższy w powołanych powyżej wyrokach.

32 Oczywiście z treści art. 1 Dekretu Państwowego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 7 października 1945 r. o Milicji Obywatelskiej ( Dz. U. nr 7, poz. 33) wynika, że Milicja Obywatelska była prawno-publiczną formacją służb Bezpieczeństwa Publicznego. Jednakże do zakresu jej działania należała ochrona bezpieczeństwa, spokoju i porządku publicznego, dochodzenie i ściganie przestępstw ( art. 2 lit. a i b cytowanego Dekretu).

33 Na tę okoliczność zwrócił również uwagę Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 15 lutego 1994 r.( sygn. akt K 15/03, OTK 1994/1/4) uznał za niekonstytucyjny przepis art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy o kombatantach, w części w jakiej nie przyznawał uprawnień kombatantom i represjonowanym osobom spoza struktur UB, SB i IW, które nie wykonywały zadań związanych ze zwalczaniem organizacji niepodległościowych i osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

34 Do takich jednostek Trybunał Konstytucyjny zaliczył służbę w Milicji Obywatelskiej.

35 Właśnie w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 lutego 1994 r. nastąpiła nowelizacja ustawy o kombatantach, dokonana powołaną wyżej ustawą z dnia 25 kwietnia 1997 r., którą został zmieniony przepis art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a oraz dodany został art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c tej ustawy.

36 Na poparcie powyższej argumentacji należy też przywołać wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 1996 r.( sygn. akt III ARN 88/95, opublikowany OSNAP 1996/23/348), w którym stwierdzono, że osobom pełniącym służbę w Milicji Obywatelskiej, które uzyskały uprawnienia kombatanckie na podstawie dotychczasowych przepisów, także z innych tytułów, niż działalność w latach 1944- 1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalanie władzy ludowej", należy w toku postępowania weryfikacyjnego wykazać, że wykonywały zadania związane ze zwalczaniem organizacji niepodległościowych i osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskie, aby pozbawić te osoby uprawnień kombatanckich na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o kombatantach.

37 Zatem materialno-prawną przesłankę pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich stanowi przepis art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o kombatantach, który wymaga udowodnienia, że osoba, której uprawnienia kombatanckie przyznano, podczas i w związku z działalnością w tym aparacie, wykonywała zadania śledcze i operacyjne związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

38 Podkreślić należy, że ciężar dowodu wykazania okoliczności wskazanych w omawianym przepisie spoczywa na organie orzekającym.

39 W ocenie Sądu skarżący trafnie zarzuca, że w powyższym zakresie sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona, czym organ orzekający naruszył art. 77 § 1 k.p.a..

40 Ponadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów wynikających z art. 107 § 3 k.p.a.

41 Organ orzekający uznając, że skarżący w okresie służby w MO wykonywał zadania operacyjne związane ze zwalczaniem organizacji i osób walczących o niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej ustalił, że podczas pełnienia tej służby brał czynny udział w zwalczaniu oddziałów zbrojnych polskiego podziemia niepodległościowego dowódców o pseudonimach "[...]", "[...]" i "[...]", co stwierdził na podstawie oświadczenia skarżącego złożonego do deklaracji członkowskiej ZBoWiD.

42 Organ nie wskazał żadnych innych dowodów w tej kwestii i nie wyjaśnił, dlaczego ten dowód uznał za wiarygodny w świetle okoliczności podniesionych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

43 W aktach administracyjnych znajduje się zaświadczenie Komendy Milicji Obywatelskiej woj. k. z dnia [...]r. , w którym stwierdzono, że skarżący w pierwszych latach po wyzwoleniu brał czynny udział w walkach z reakcyjnym podziemiem, co ustalono na podstawie akt osobowych.

44 Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że te właśnie akta osobowe nie były wykorzystane przy rozpatrzeniu sprawy, czym organ naruszył art. 7 k.p.a.

45 Przy tak zgromadzonym materiale dowodowym wszechstronne wyjaśnienie sprawy wymagało uzupełnienia tego materiału o przeprowadzenie wyżej wymienionego dowodu z akt osobowych skarżącego oraz wykazanie, że skarżący wykonywał zadania śledcze bądź operacyjne związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji niepodległościowych.

46 Zdaniem Sądu organ orzekający powinien w tym stanie sprawy skorzystać także z możliwości przewidzianej w art. 86 k.p.a. z uwagi na okoliczności podnoszone przez skarżącego w piśmie z dnia [...]r. oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a dotyczące ustalenia przebiegu służby wojskowej i służby w MO oraz ustalenia znaczenia używanego przez skarżącego pojęcia " udział w walkach z reakcyjnym podziemiem".

47 Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko zawarte w wyroku NSA z dnia 9 sierpnia 2001 r.( sygn. akt V SA 3875/00 , Lex 50161) uznającym, że udział w wojnie oraz walka o suwerenność i niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej mogą mieć znaczenie dla zachowania uprawnień kombatanckich, bowiem posiadanie prawa do tych uprawnień również z innych tytułów niż "utrwalanie władzy ludowej" powoduje zachowanie tych uprawnień pod warunkiem, że nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 2 ustawy o kombatantach .

48 Ze znajdującej się w aktach administracyjnych kserokopii książeczki wojskowej wynika, że skarżący został powołany do czynnej służby wojskowej i w okresie od dnia [...]r. do dnia [...]r. pełnił służbę wojskową, podczas której, co stwierdza w życiorysie był oddelegowany na dwa tygodnie do województwa b., gdzie brał udział w likwidacji band UPA.

49 Trzeba też zwrócić uwagę na fakt, iż przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach stanowi, że uprawnienia kombatanckie zachowują żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę w Wojsku Polskim od dnia 10 maja 1945 r. do dnia 30 czerwca 1947 r.

50 Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a zaskarżona decyzja tych wymogów nie spełnia.

51 Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ orzekający winien zatem poczynić wnikliwe i wszechstronne ustalenia, czy po stronie skarżącego istnieją przesłanki negatywne przewidziane w art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o kombatantach, których istnienie ma ten skutek, że skarżący nie może zachować przyznanych mu uprawnień kombatanckich, nawet przy uwzględnieniu, że należy też uprawdopodobnić istnienie innych tytułów znanych obecnie obowiązującej ustawie o kombatantach.

52 Przy czym Sąd w składzie niniejszym reprezentuje pogląd, że na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o kombatantach pozbawia się uprawnień kombatanckich nie tylko osoby wykonujące zadania śledcze, ale i zadania operacyjne związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej( patrz: wyrok NSA w Warszawie z dnia 29 listopada 2000 r., sygn. akt V SA 519/00).

53 Takiej interpretacji omawianego przepisu nie stoi na przeszkodzie wykładnia językowa, której reguły nie nakazują dokonywać wykładni tylko i jedynie poszczególnych, wypreparowanych z całości tekstu prawnego przepisów prawnych, ponieważ dla dokonania wykładni językowej konieczne jest uwzględnienie całości potrzebnego dla rozstrzygnięcia danego problemu tekstu prawnego.

54 Odtworzenie zaś normy prawnej z tekstu prawnego zwykle wymaga nie tylko odwołania się do znacznie większej niż tylko jeden, zrębowy przepis bądź przepisów prawnych, ale i do pewnych twierdzeń o systemie prawnym, w tym twierdzeń o regułach jego konstrukcji.

55 Dokonując zatem interpretacji art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o kombatantach w omawianym zakresie należy odnieść się do preambuły tejże ustawy, gdzie ustawodawca podkreślił jako szczególną zasługę dla Polski – walkę o Jej suwerenność i niepodległość.

56 Oznacza to, że w ocenie Sądu uprawnienia określone ustawą o kombatantach nie mogą przysługiwać osobom, które w jakikolwiek sposób związane były ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

57 Wykonywanie więc, czy to zadań śledczych, czy też operacyjnych skierowanych przeciwko organizacjom niepodległościowym albo osobom działającym na rzecz suwerenności i niepodległości nie może być uznane za zasługi dla Polski.

58 Reasumując zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydana wobec skarżącego E. K. narusza przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.

59 Zatem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ orzekający winien przeprowadzić postępowanie zmierzające do ustalenia czy strona skarżąca spełnia wymogi do uzyskania uprawnień kombatanckich wynikających z ustawy o kombatantach i dopiero po przeprowadzeniu tego postępowania oraz wyjaśnieniu występujących wątpliwości faktycznych i wskazanych wyżej wątpliwości interpretacyjnych omawianych wyżej przepisów możliwe będzie stwierdzenie, czy zachodzą przesłanki do pozbawienia skarżącego E. K. uprawnień kombatanckich przyznanych na podstawie przepisów dotychczasowych.

60 Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.

61 Z uwagi na fakt, że mocą uchylonej decyzji organ orzekający pozbawił skarżącego E. K. uprawnień kombatanckich uwzględnienie skargi wpływa na jej wykonanie. Z tego powodu na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu przed uprawomocnieniem się wyroku.