Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2010 r., II SA/Gl 857/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2010 r., II SA/Gl 857/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

2 W skardze z dnia [...] r. H. C. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Następnie, na wezwanie Sądu, w piśmie procesowym z dnia [...] r. wyjaśniła, że trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji upatruje w tym, iż wobec niewielkich dochodów jakie uzyskuje z tytułu świadczenia emerytalnego, uiszczenie opłaty związanej z zajęciem pasa drogowego naraziłoby ją na znaczący uszczerbek i pozostawienie bez środków do życia.

3 Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

4 Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.

5 W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja, na mocy której zezwolono skarżącej na zajęcie pasa drogowego oraz naliczono opłatę z tego tytułu wg. norm przewidzianych w przepisach.

6 Mając na względzie, że skarżąca dokonała zajęcia pasa drogowego w związku z planowaną na jej nieruchomości inwestycją – budową budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, trudno uznać za zasadne argumenty natury finansowej, na które powołuje się strona. O ile rzeczywiście dochód samej wnioskodawczyni nie jest wysoki (co potwierdzają nadesłane przy wspomnianym piśmie procesowym kserokopie dokumentów), o tyle tylko ta okoliczność nie może stanowić dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Planując inwestycję budowlaną, której częścią jest zapewnienie odpowiedniej komunikacji z drogą publiczną, inwestor winien brać pod uwagę koszty z nią związane. Nie przekonuje argument o możliwości powstania trudnych do odwrócenia skutków po uiszczeniu opłaty 354,90 zł, w sytuacji, gdy skarżąca planuje budowę domu. Dodać przy tym przyjdzie, że z materiału dowodowego wynika, iż strona dokonała już zajęcia drogi i wykonała w pasie drogowym prace budowlane zapewniające jej odpowiedni dojazd do posesji. W tej sytuacji oczekiwanie, że wstrzymane zostanie wykonanie tej części decyzji, która nakłada obowiązek poniesienia stosownej opłaty z tego tytułu jest nieuzasadnione i nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.

7 Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.