Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 lutego 2021 r., II SA/Gl 1476/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 lutego 2021 r., II SA/Gl 1476/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 J.S. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach o numerze wskazanym w sentencji postanowienia.

3 Na podstawie zarządzenia z dnia 7 grudnia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

4 Jednocześnie doręczono pełnomocnikowi odpis zarządzenia z dnia 7 grudnia 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1315 zł. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

5 Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 4 stycznia 2021 r.

6 W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 11 stycznia 2021 r., nie uzupełniono braków formalnych skargi, nie uiszczono również należnego wpisu.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

9 W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

10 Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym w art. 57 § 1 p.p.s.a. stwierdzono, iż skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła wszystkich dokumentów z których wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji strony skarżącej w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane w sposób dostateczny umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej.

11 Na mocy art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym art. 35 § 1 p.p.s.a. stwierdza, iż pełnomocnikiem strony może być między innymi adwokat lub radca prawny. Na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

12 W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych, nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.

13 Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.