Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2009 r., II SA/Gl 1071/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2009 r., II SA/Gl 1071/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: 1.odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 200,00 (dwustu) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 Wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta G. decyzją z dnia [...], nr [...] ustalono wysokość odszkodowania w kwocie [...] zł za działkę nr [...] obręb O., o powierzchni [...] m 2 której własność jako przeznaczonej pod projektowaną drogę publiczną przeszła na rzecz Gminy G. Jednocześnie zobowiązano Gminę G. do wypłaty tego odszkodowania poprzednim współwłaścicielom objętej postępowaniem działki.

3 W następstwie wniesionego odwołania przez C. i B.K. poprzednich współwłaścicieli działki Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda zarzucił, iż wartość przysługującego odwołującym się odszkodowania ustalona w oparciu o operat została sporządzona w sposób nieprawidłowy.

4 W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody [...], Gmina G. wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż prawo do wniesienia przedmiotowej skargi wywodzi wprost z przepisów art. 28 i 29 kpa czerpiąc z interesu prawnego jaki niewątpliwie miasto na prawach powiatu G. posiada jako właściciel przejętej nieruchomości. Dodał, iż z przepisu art. 129 ust. 5 pkt 3 w związku z art. 73 z dnia 13 października 1998 r. –Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną i art. 4 pkt 9 b1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wynika, iż organem właściwym w sprawach o ustalenie odszkodowania za działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne jest starosta. W gminie miejskiej na prawach powiatu jakim jest Miasto G. funkcje starosty pełni prezydent miasta. Oznacza to, że Prezydent G. występuje w dwojakiej roli -jako starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej oraz jako organ wykonawczy gminy i reprezentujący ją na zewnątrz. Powołała się przy tym m. in. na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r. I OSK 607/08 oraz z dnia 23 października 2008 r. I OSK1286/08.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

6 Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

7 Co do zasady zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

8 Wskazać przyjdzie, iż na gruncie doktryny i orzecznictwa nastąpiła rozbieżność co do prawa wniesienia skargi przez jednostkę samorządu terytorialnego, w sprawie w której w pierwszej instancji orzeczenie wydał organ tej jednostki- wójt, burmistrz lub prezydent miasta. O rozbieżności tej świadczą m.in. orzeczenia, na które powołuje się w skardze skarżąca Gmina. Powyższe legło u podstaw pytania prawnego rozpoznanego przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. P 32/08, w której Trybunał wyrokiem z dnia 29 października 2009 r. sygn. akt K 32/08 orzekł, że art. 33 i art. 50 § 1 p.p.s.a. są zgodne z art. 165 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał stwierdził, iż ww. przepisy są zgodne ze wskazanym przepisem Konstytucji również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji, a taka właśnie sytuacja zachodzi w sprawie objętej niniejszą skargą

9 Mając zatem na uwadze wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz respektując zasadę powszechnego obowiązywania wyroków Trybunału Konstytucyjnego Sąd przyjął, że wniesienie skargi przez Gminę G. nie było w niniejszej sprawie dopuszczalne w świetle przepisów art. 33 i 50 § 1 p.p.s.a.

10 W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.