Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2011 r., III SA/Gl 2838/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2011 r., III SA/Gl 2838/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi W. S. (S.) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił zaskarżone przez W. S. postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z [...] r. Nr [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] oraz [...] wystawionych na skarżącego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.

3 W uzasadnieniu postanowienia przywołano w pierwszej kolejności stan faktyczny sprawy. W tych zaś ramach podniesiono, że przedmiotowe tytuły wykonawcze obejmują należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne W. S., wspólnika "A" spółki cywilnej za okresy od sierpnia do grudnia 1999 r. i od stycznia do lipca 2000 r. określone decyzjami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z [...] r. nr [...] o odpowiedzialności za nieuiszczone składki przez płatnika, Spółkę cywilną "A". Pismem z [...] r. dłużnik wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego z uwagi a przedawnienie należności objętych tytułami wykonawczymi. Ponieważ wierzyciel nie wyraził zgody na powyższe (postanowienie ZUS Oddziału w C. z [...]) r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. postanowieniem z [...] r. Nr [...] również odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem. Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z [...] r. nr [...] uchylił je, a sprawę przekazał do ponownego rozpoznania organowi egzekucyjnemu I instancji wskazując na konieczność weryfikacji kwestii przedawnienia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ egzekucyjny I instancji wydał wskazane na wstępie postanowienie. W jego uzasadnieniu przyjął, że do przedawnienia nie doszło, albowiem jego bieg uległ zawieszeniu w dniu [...] r. wskutek wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

4 W wyniku kolejnego zażalenia strony organ odwoławczy wydał opisane na wstępie postanowienie. W jego uzasadnieniu zaś polecił organowi I instancji ponowne zbadanie kwestii przedawnienia, w szczególności czy instytucja zawieszenia terminu biegu przedawnienia przewidziana w art. 24 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( (Dz. U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.) znajduje zastosowanie do odpowiedzialności osoby trzeciej uregulowanej w art. 24 ust. 5 tej ustawy. Jednocześnie uznał samą zaległość i odpowiedzialność strony za okoliczności bezsporne.

5 W adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze dłużnik zakwestionował uzasadnienie powyższego postanowienia. Zarzucił organowi odwoławczemu błędne przyjęcie bezsporności zaległości. W tym zakresie powołał się na wynik kontroli przeprowadzonej przez pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w 2000 roku stwierdzającą dokonanie terminowych wpłat składek za 1999 rok oraz na wyrok Sądu Okręgowego w C. z [...] r. (sygn. akt [...]) stwierdzający brak odpowiedzialności W. S. z tytułu należności spółki "A", a same zaległości zostały w skardze określone jako fikcyjne.

6 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie ma charakter kasacyjny, a co za tym idzie przywraca sprawie stan z daty złożenia wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, co skutkuje koniecznością prowadzenia go przez organ od początku. W ocenie organu odwoławczego przy ponownej ocenie wniosku należy wyjaśnić rozbieżności między stanowiskiem wnioskodawcy, a stanowiskiem organu egzekucyjnego w kwestii przedawnienia należyci składkowych. Natomiast powołane przez skarżącego dokumenty nie odnoszą się do przedmiotowych roszczeń, albowiem dotyczyły składek za okres od września 2000 r. do maja 2001 r.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga okazała się bezzasadna.

9 Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. granice działania sądu administracyjnego wyznaczają granice sprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, regulowanym przez przepisy ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.), którego przedmiotem jest wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego wszczętego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w trybie art. 6 ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W postępowaniu tym organ egzekucyjny bada jedynie czy został wystawiony tytuł wykonawczy oraz czy nie zachodzą przesłanki wyłączające egzekucję określone w art. 59 § 1 tejże ustawy. W tym postępowaniu do właściwości organu nie należy badanie zasadności samego egzekwowanego roszczenia. Natomiast kwestie przedawnienia możliwości dochodzenia roszczeń w drodze egzekucji winny być rozstrzygnięte, gdyż wygasają one na mocy art. 59 § 1 ust 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy zasadnie wskazał na potrzebę ostatecznego rozstrzygnięcia w oparciu o definicję art. 24 ust. 5 i art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.nr. 205, poz. 1585 z 2009r.) kwestii przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne odnoszącego się do odpowiedzialności osób trzecich.

10 Jak wynika z akt sprawy decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku stwierdzająca odpowiedzialność skarżącego za zaległości spółki "A" ma charakter decyzji ostatecznej. Ponieważ ocena jej prawidłowości nie podlega w niniejszym postępowaniu kognicji sądu administracyjnego, zatem Sąd ten nie może w żaden sposób poddać jej kontroli merytorycznej. Jeśli skarżący uważa, że nie ponosi odpowiedzialności i kwestionuje ustalenia organu rentowego winien raczej skierować wniosek do sądu powszechnego tak jak już to robił w przypadku decyzji ustalającej należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres od września 2000 r. do maja 2001r. objęty powołanym w sprawie wyrokiem Sadu Okręgowego w C. z dnia [...]r. w sprawie o sygnaturze [...].

11 Natomiast w zakresie objętym kontrolą sądu administracyjnego Sąd rozpoznający sprawę nie stwierdził żadnych naruszeń prawa tym bardziej, że skarżący nie kwestionował treści sentencji postanowienia ani ustaleń dotyczących kwestii możliwego przedawnienia egzekwowanych należności. W tym zakresie Sąd w całości podziela rozważania prawne przyjęte przez organ odwoławczy.

12 Stosownie do art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – odtąd P.p.s.a.) sąd administracyjny w razie nieuwzględnienia skargi oddala ją co miało miejsce w niniejszej sprawie.