Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2011 r., I SA/Gd 996/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2011 r., I SA/Gd 996/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na czynność Wójta Gminy z dnia 27 czerwca 2011 r., nr [..] w przedmiocie wystawienia upomnienia w przedmiocie nieuregulowanej raty z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 18 sierpnia 2011 r. M. B. działający przez opiekuna prawnego J. R. złożył skargę na czynność Wójta Gminy polegająca na wystawieniu upomnienia nr [...] z dnia 27 czerwca 2011 r. w przedmiocie nieuregulowanej raty [..] z tytułu podatku od nieruchomości.

3 W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi argumentując to brakiem uprzedniego wezwania przez skarżącego organu do usunięcia naruszenia prawa. Ewentualnie o oddaleni skargi.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

5 Skarga powyższa podlega odrzuceniu.

6 Dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku, do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 P.p.s.a.) oraz inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty.

7 Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje natomiast pism informujących podmiot zainteresowany o sposobie załatwienia sprawy administracyjnej i o dalszych czynnościach procesowych podejmowanych przez organ, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Zaskarżone upomnienie Wójta Gminy z dnia 27 czerwca 2011 r. nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a., a także określonych w punktach następnych. Kwestie w nim omówione nie zostały objęte decyzją administracyjną organu. Nie służy również na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, co do jej istoty. Ponadto nie jest inną czynnością materialno – techniczną z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu, ma bowiem charakter informacyjny i nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne.

8 Wskazać ponadto należy, iż skarżone przez M. B. upomnienie ze względu na uregulowanie w art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku – Postępowanie egzekucyjne w administracji (t. j. Dz.U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954

9 ze zm.) jest elementem procedury egzekucyjnej, poprzedzającym wszczęcie egzekucji administracyjnej sensu stricte (podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 21.06.2007 r., sygn. akt I SA/Wa 128/07, LEX nr 364747 oraz dnia 29.03.2007r., sygn. akt I SA/Wa 1870/06, LEX nr 315969). Upomnienie takie nie przybiera formy postanowienia,

10 ani decyzji oraz nie jest - w ocenie Sądu - czynnością ani aktem, podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Upomnienie bowiem nie jest aktem administracyjnym nakładającym na zobowiązanego obowiązek, lecz jedynie przypomina o obowiązku ciążącym na zobowiązanym oraz o skutkach niewywiązania się

11 z tego obowiązku w zakreślonym terminie (podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 26.08.2005 r., sygn. akt I SA/Wa 653/05, LEX nr 191988; Egzekucja obowiązków podatkowych - Mieczysław Staniszewski, Warszawa 2010, str. 72).

12 Mając powyższe względy na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę.