Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2022 r., I SA/Gd 340/22

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2022 r., I SA/Gd 340/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, , , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 2 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w z dnia 31 grudnia 2021 r. nr 2201-IEW.4253.97.2021.MBO w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 8 czerwca 2021 roku T.B. wniósł, na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, o wznowienie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie (dalej w skrócie zwany Naczelnikiem lub organem pierwszej instancji) z dnia 22 grudnia 2020 roku, orzekającą o odpowiedzialności T.B., jako członka zarządu T. Sp. z o.o. za zaległości spółki z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. oraz za okres od października 2015 r. do lutego 2016 roku, za odsetki od tych zaległości oraz koszty egzekucyjne a ponadto o wstrzymanie wykonania w całości tej decyzji.

3 Postanowieniem z dnia 14 lipca 2021 roku Naczelnik wznowił postępowanie podatkowe zakończone wydaniem decyzji Naczelnika z 22 grudnia 2020 roku, a decyzją z dnia 30 września 2021 roku odmówił jej uchylenia.

4 Postanowieniem z dnia 30 września 2021 roku Naczelnik odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia 22 grudnia 2020 roku nr 2220-SEW.4123.16.2020.

5 Po rozpatrzeniu wniesionego przez stronę zażalenia postanowieniem z dnia 31 grudnia 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej w skrócie zwany Dyrektorem lub organem odwoławczym) utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

6 Uzasadniając zapadłe rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na fakt, iż okoliczności sprawy nie wskazywały na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania podatkowego, Naczelnik słusznie uznał, że brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej z 22 grudnia 2020 roku. Zdaniem organu, jedynie uprawdopodobnienie, że przesłanka wznowieniowa doprowadzi do uchylenia decyzji, obliguje organ do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej. Przyznanie stronie postępowania podatkowego środka ochrony tymczasowej uzależnione jest od zaistnienia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W rozpatrywanej sprawie, jak stwierdził Dyrektor, potwierdzeniem, że nie zaszło prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej jest wydana przez Naczelnika decyzja z 30 września 2021 roku odmawiająca uchylenia w całości decyzji z 22 grudnia 2020 roku.

7 T.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora domagając się jego uchylenia oraz uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji a ponadto zasądzenia kosztów postępowania.

8 Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona zarzuciła naruszenie art. 239 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 246 § 1 i § 2 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 w zw. z art. 245 § 1 w zw. z art. 150 § 1, § 2, § 3, § 4 w zw. z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niezasadne utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika odmawiającego wstrzymania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania z uwagi błędne uznanie, że Organ prawidłowo uznał, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, gdyż brak jest podstaw do przyjęcia, że nie brałem udziału w postępowaniu nie z własnej winy, gdy decyzja i inna korespondencja w tej sprawie była wysyłana przez Organ w sposób sprzeczny z art. 148 §1 Ordynacji Podatkowej i nigdy nie została mi skutecznie doręczona, uwzględniając w szczególności, że w tym postępowaniu występowałem w charakterze osoby trzeciej, o której mowa w art. 108 i art. 116 Ordynacji Podatkowej, a nie jako podatnik lub płatnik w zakresie prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej.

9 W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

11 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie wbrew wywodom skargi odpowiada prawu.

12 W rozpatrywanej sprawie zachodziła konieczność zbadania prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, wydanego w następstwie złożonego przez stronę wniosku, w związku z wznowieniem postępowania. Podstawę wydanego postanowienia stanowił art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej, który przewiduje, że organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

13 Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji w myśl przywołanego przepisu jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Przez prawdopodobieństwo uchylenia decyzji należy w ocenie Sądu rozumieć obiektywny stan wiedzy, w świetle której istnienie przesłanki dającej podstawę do uchylenia decyzji jest wysoce prawdopodobne. Fakt powoływania przez podatnika określonych argumentów nie oznacza sam przez się, że takie prawdopodobieństwo zaistniało. Wniosek strony o wstrzymanie wykonania decyzji może zostać uwzględniony jedynie wówczas, kiedy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Zatem gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o możliwości uchylenia decyzji wstrzymuje jej wykonanie, jeżeli zaś takiego przekonania nie ma, odmawia wstrzymania wykonania tej decyzji.

14 Sąd wskazuje, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej organ nie bada merytorycznie decyzji, która jest przedmiotem postępowania wznowieniowego, lecz jedynie, mając na uwadze wszystkie okoliczności faktyczne i prawne oraz materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy zakończonej decyzją ostateczną, ocenia, czy istnieje podstawa do uchylenia ostatecznej decyzji. Przy czym ocena prawdopodobieństwa uchylenia decyzji ostatecznej winna być wynikiem przeprowadzonej oceny okoliczności sprawy.

15 Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie organ podatkowy przeanalizował okoliczności faktyczne, które legły u podstaw złożonego przez stronę wniosku o wznowienie postępowania, mające zdaniem strony dowodzić, że w postępowaniu toczącym się przed organem pierwszej instancji dochodziło do nieprawidłowości polegających na doręczeniu korespondencji na niewłaściwy adres strony. Organ odwoławczy wskazał w tej mierze, że w postępowaniu doręczeń dokonywano na wskazany adres do korespondencji, adres ten nie został zmieniony na dzień wydania decyzji Naczelnika z dnia 22 grudnia 2020 r., a zmiany strona dokonała dopiero z dniem 19 maja 2021 r. Dyrektor zwrócił także uwagę, że w świetle brzmienia art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej nie ma znaczenia to, w jakim charakterze dany podmiot występuje przed organami podatkowymi tj. czy działa jako podatnik, czy osoba trzecia ponosząca odpowiedzialność za zaległości podatkowe podatnika. Organ odwoławczy podniósł także, że w sytuacji, gdy doszło do zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli wolą strony było doręczanie korespondencji na adres zamieszkania, to strona powinna w tej mierze dokonać stosownych zmian. Mając na uwadze ustalenia poczynione w sprawie Dyrektor uznał, że istniejące okoliczności nie wskazywały na prawdopodobieństwo uchylenia ostatecznej decyzji w następstwie wznowienia postępowania. W konsekwencji nie uzasadniało to wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Naczelnika z 22 grudnia 2020 roku.

16 O tym, że dokonana przez organ podatkowy ocena prawdopodobieństwa nie była dowolna, lecz była wynikiem rozważenia okoliczności przywoływanych przez skarżącego świadczy fakt wydania przez Naczelnika, w dniu 30 września 2021 r. decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 22 grudnia 2020 roku.

17 Zgodnie z poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym tylko uprawdopodobnienie, że przesłanka wznowieniowa doprowadzi do uchylenia decyzji, obliguje organ do jej wstrzymania na podstawie art. 246 Ordynacji podatkowej (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1059/12 i wyrok WSA z Łodzi z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt. ISA/Łd 642/14).

18 Powyższe oznacza, że organ podatkowy, wydając zaskarżone postanowienie, nie był przekonany o zasadności uchylenia decyzji ostatecznej, a zatem nie był zobligowany do jej wstrzymania na wniosek strony.

19 Sąd przypomina jednocześnie, że w postępowaniu opartym na żądaniu wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, nie bada się merytorycznej zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot wznowionego postępowania, a do tego w istocie sprowadzają się formułowane przez stronę zarzuty skargi. Brak jest podstaw do traktowania tej incydentalnej instytucji procesowej tak, jak gdyby wydanie postanowienia na podstawie art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej następowało w oparciu o te same reguły, co załatwienie sprawy administracyjnej co do istoty, a więc po zebraniu i rozpatrzeniu całego niezbędnego materiału dowodowego.

20 Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) oddalił skargę nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.