Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2014 r., I SA/Gd 1718/13
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2014 r., I SA/Gd 1718/13
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Sz. - S na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 6 września 2013 r. nr [...]
Uzasadnienie
2 W. Sz.-S. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 października 2013 r. nr [...] w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 6 września 2013 r. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego.
3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
4 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
5 W cytowanym przepisie mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności a także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one w granicach tej samej sprawy.
6 W literaturze przyjmuje się, że w zwrocie "w granicach danej sprawy" chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym (por. J.P. Tarno, Naczelny Sąd Administracyjny a wykładnia prawa administracyjnego..., s. 83). Należy w związku z tym wskazać, że zgodnie z ustaleniami doktryny - por. np. B. Adamiak, Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 1998 r., I SA/Gd 654/96, LexPolonica nr 332695, OSP 1999, nr 1, poz. 20, s. 53) - na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalania tożsamości tej sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Natomiast tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej - uchwała NSA z 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99, LexPolonica nr 346982 (ONSA 2001, nr 1, poz. 7), por. także B. Dauter, w: P.p.s.a.Komentarz II, 2011, s. 230-231.
7 W kontekście powyższego wskazać należy, że skoro przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, to w granicach tej sprawy nie mieści się decyzja organu I instancji, dotycząca określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia w 2009 r. nieruchomości, a której dotyczy wniosek skarżącej, gdyż kwestia będąca przedmiotem analizy w zakresie zaskarżonego postanowienia pozwala jedynie na ustalenie możliwości dalszego procedowania (lub nie) odnośnie decyzji pierwszoinstancyjnej.
8 Zdaniem Sądu, pomiędzy postępowaniem dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania a postępowaniem w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia w 2009 r. nieruchomości nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Zakres przedmiotowy sprawy, w której Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję z dnia 6 września 2013 r. obejmował kwestię określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, zaś w sprawie, w której zapadło zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, zakres przedmiotowy obejmuje kwestię stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. A zatem nie budzi wątpliwości, że wskazane sprawy są ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego nie mógł zostać uwzględniony.
9 Jednocześnie zauważyć należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich aktów, którym można przypisać przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Niewątpliwie akty administracyjne odmowne nie korzystają z przymiotu wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 282/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl), podobnie jak postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji jest orzeczeniem o charakterze procesowym, nie nadaje się więc do wykonania i nie wymaga wykonania, nie wywołuje też skutków o charakterze materialnoprawnym (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt II GZ 149/09, publ. j.w.).
10 W niniejszej sprawie nawet gdyby skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, to w kontekście powyższej argumentacji nie jest możliwe jego wykonanie, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania.
11 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.