Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 maja 2018 r., II SAB/Gd 35/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 maja 2018 r., II SAB/Gd 35/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Asesor WSA Magdalena Dobek - Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2018 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Notariusza D. E. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Skarżący J. P. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 20 marca 2018 r. skargę na bezczynność notariusza D. E. w rozpoznaniu jego wniosku z 27 grudnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. W skardze wniesiono o zobowiązanie Notariusza do rozpoznania wniosku oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

3 W uzasadnieniu skargi podano, że wnioskiem z dnia 27 grudnia 2017 r. skarżący wystąpił do notariusz D. E. o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: "Czy poświadczała Pani Notariusz w dniu 12 grudnia 2006 r. lub 17 października 2007 r. albo w jakiejkolwiek innej dacie "za godność z oryginałem" podpis J. B., syna W. i S., Pesel: [..] lub czy poświadczała Pani "za godność z oryginałem" kserokopię takiego "poświadczenia" dokonaną 11 grudnia 2006 roku przez notariusza D. K. w Ł. - bowiem na kserokopii widnieje odcisk Pani pieczęci? (kserokopia w załączeniu)".

4 W dniu 9 stycznia 2018 r. skarżącemu doręczone zostało pismo z dnia 4 stycznia 2018 r., w którym notariusz D. E. poinformowała, że żądana informacja nie stanowi ona informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) - zwanej dalej "u.d.i.p.", wobec czego informacja ta nie może być w trybie tej ustawy udostępniona.

5 Skarżący twierdzi, że w swym wniosku nie pytał ani o treść aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza, ani o personalia osób stających do aktu. Te informacje były mu znane z przewodu sądowego, w którym użyto dokumentu poświadczonego "za zgodność z oryginałem" przez notariusz D. E. Skarżącemu chodziło o odpowiedź na pytanie, czy notariusz poświadczyła dokument widząc tylko jego kserokopię, o czym mogłyby świadczyć odciski pieczęci na całej zszywce dokumentów, w tym na kserokopii poświadczenia podpisu J. B. przez notariusza K. K., czy też poświadczyła "za zgodność z oryginałem" tylko podpis prezes zarządu I. S.

6 W odpowiedzi na skargę notariusz D. E. wniosła o jej oddalenie podnosząc, że brak jest podstawy prawnej do udzielenia skarżącemu żądanej informacji. Zdaniem notariusz żądana informacja - na temat dokonania bądź nie dokonania przez osoby trzecie czynności notarialnej - nie dotyczy spraw publicznych i, co za tym idzie, nie nosi cech informacji publicznej określonych w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zdaniem strony notariusz nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej - nie jest ani organem publicznym, ani innym podmiotem wykonującym zadania publiczne, nie spełnia więc kryterium podmiotowego zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej określonego w art. 4 u.d.i.p. Nawet przyjąć, że zarówno notariusz, jak i żądana informacja spełniają przesłanki podmiotowe i przedmiotowe zastosowania tej ustawy, to zgodnie z dyspozycją jej art. 5 ust. 1, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Tajemnicą taką jest między innymi tajemnica notarialna, zdefiniowana w art. 18 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie. Stosownie do tego przepisu notariusz obowiązany jest do zachowania tajemnicy służbowej, który to obowiązek rozciąga się na wszelkie okoliczności sprawy, o których powziął wiadomość, ze względu na czynności notarialne. Dotyczy to również potwierdzania bądź zaprzeczania faktowi czy dokonywał określonych czynności notarialnych. Informacji takiej można udzielić stronom czynności notarialnej o dokonanych przez nie czynnościach, lecz nie o czynnościach notarialnych innych osób.

7 Rozpoznając skargę na bezczynność Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

8 Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta - z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a p.p.s.a.

9 Kontroli sądu w przypadku skarg na bezczynność poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganej ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.", jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach określonych przepisami u.d.i.p.

10 Oceniając, czy notariusz D. E. pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego J. P. z dnia 27 grudnia 2017 r., Sąd w pierwszej kolejności zważył, że każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej podlegać winien ocenie z punktu widzenia przesłanek podmiotowych i przedmiotowych. Udostępnienie informacji objętej wnioskiem może bowiem nastąpić jedynie wówczas, gdy podmiot, do którego zostało skierowane żądanie, należy do katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej określonych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz, gdy stwierdzone zostanie, że żądana informacja stanowi informację o charakterze publicznym w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

11 W niniejszej sprawie adresatem wniosku skarżącego był notariusz. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Wyliczenie zawarte w tym przepisie nie jest wyczerpujące, albowiem poprzedzone jest słowami "w szczególności".

12 Jak wynika art. 1 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2017 r., poz. 2291 ze zm.) – dalej jako "p.n." notariusz jest powołany do dokonywania czynności, którym strony są obowiązane lub pragną nadać formę notarialną (czynności notarialnych). Notariusz w zakresie swoich uprawnień, o których mowa w art. 1, działa jako osoba zaufania publicznego, korzystając z ochrony przysługującej funkcjonariuszom publicznym (art. 2 § 1 p.n.). Czynności notarialne, dokonane przez notariusza zgodnie z prawem, mają charakter dokumentu urzędowego (art. 2 § 2 p.n.). Nadto notariusz jako płatnik na podstawie odrębnych przepisów pobiera podatki (art. 7 § 1 p.n.). Notariusz używa pieczęci urzędowej z wizerunkiem orła (art. 8 p.n.). Notariusza powołuje i wyznacza siedzibę jego kancelarii Minister Sprawiedliwości, na wniosek osoby zainteresowanej, po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby notarialnej (art. 10 § 1 p.n.). Zgodnie zaś z art. 42 § 1 p.n. nadzór nad działalnością notariuszy i organami samorządu notarialnego sprawuje Minister Sprawiedliwości osobiście, za pośrednictwem prezesów sądów apelacyjnych lub sądów wojewódzkich albo przez wyznaczone osoby.

13 Podkreślenia wymaga nadto uregulowanie w ustawie – Prawo o notariacie szeregu obowiązków ciążących na notariuszu, a dotyczących zgłaszania odpowiednim instytucjom publicznym, jak i prywatnym o dokonanych czynnościach notarialnych. Przytoczyć należy w szczególności przepisy zawarte w art. 92 p.n. dotyczącym aktu notarialnego. Jeżeli akt notarialny zawiera przeniesienie, zmianę lub zrzeczenie się prawa ujawnionego w księdze wieczystej albo ustanowienie prawa, które może być ujawnione w księdze wieczystej bądź obejmuje czynność przenoszącą własność nieruchomości, chociażby dla tej nieruchomości nie była prowadzona księga wieczysta, notariusz sporządzający akt notarialny, nie później niż w dniu jego sporządzenia, składa wniosek o wpis w księdze wieczystej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe. Na żądanie strony czynności notarialnej, wniosek zawiera żądanie dokonania w księdze wieczystej także innego wpisu związanego z czynnością notarialną. Złożenie wniosku o wpis w księdze wieczystej przez notariusza za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe uważa się za złożenie wniosku przez stronę czynności notarialnej (§ 41). Jeżeli akt notarialny w swej treści zawiera przeniesienie własności nieruchomości dokonane przez osobę, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości na podstawie art. 1 ust. 1, 2 albo ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012 r. poz. 83 oraz z 2015 r. poz. 373 i 524), przed upływem 5 lat, licząc od dnia przekształcenia, notariusz, który sporządził ten akt, jest obowiązany przesłać z urzędu jego wypis organowi, który wydał decyzję o przekształceniu (§ 6). Jeżeli akt notarialny w swej treści zawiera przeniesienie własności nieruchomości lub prawa, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o odwróconym kredycie hipotecznym (Dz. U. z 2016 r. poz. 786), na których ustanowiono zabezpieczenie odwróconego kredytu hipotecznego ujawnione w księdze wieczystej, notariusz, który sporządził ten akt, jest obowiązany przesłać z urzędu jego wypis bankowi, którego prawo ujawniono w tej księdze wieczystej (§ 7). Jeżeli akt notarialny dotyczy umowy deweloperskiej, o której mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1468), a deweloper jest właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości, notariusz sporządzający akt notarialny składa wniosek o wpis w księdze wieczystej roszczenia nabywcy, o którym mowa w art. 23 ust. 2 tej ustawy, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe (§ 8). Jeżeli akt notarialny dotyczy umowy deweloperskiej, o której mowa w art. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w § 8, a deweloper nie jest właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości, notariusz sporządzający akt notarialny składa wniosek o wpis w księdze wieczystej roszczenia nabywcy, o którym mowa w art. 23 ust. 2 tej ustawy, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, jeżeli deweloper przedłoży zgodę właściciela lub wieczystego użytkownika nieruchomości na wpis. W przypadku braku zgody notariusz poucza nabywcę o skutkach braku wpisu i o treści § 10 (§ 9). Jeżeli przed przeniesieniem własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości, na której jest prowadzone albo planowane przedsięwzięcie deweloperskie, o którym mowa w art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w § 8, deweloper zawierał dotyczące tego przedsięwzięcia deweloperskiego umowy deweloperskie, o których mowa w art. 3 pkt 5 tej ustawy, a roszczenia nabywców nie zostały wpisane do księgi wieczystej wskutek braku zgody, o której mowa w § 9, notariusz sporządzający akt notarialny przenoszący własność lub użytkowanie wieczyste nieruchomości na dewelopera obejmuje wnioskiem, o którym mowa w § 4, także żądanie wpisu w księdze wieczystej roszczeń nabywców lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych wynikających z umów deweloperskich, chyba że wynikające z nich zobowiązania wygasły (§ 10).

14 Notariusza obciążają również obowiązki wpisu aktu poświadczenia dziedziczenia oraz europejskiego poświadczenia spadkowego do Rejestru Spadkowego (art. 95h § 1 oraz art. 95y p.n.)

15 Przedstawione regulacje prawne pozwalają stwierdzić, że wykonywanie zawodu prawniczego, jakim jest zawód notariusza wiąże się też z wykonywaniem w pewnym zakresie zadań publicznych. Notariusz jest bowiem osobą zaufania publicznego, korzystającą z ochrony przysługującej funkcjonariuszom publicznym, jest płatnikiem pobierającym podatki, zaś do jego obowiązków należy m.in. dokonywanie odpowiednich wpisów i zgłoszeń właściwym instytucjom publicznym wynikających z wykonanych czynności notarialnych. W ocenie sądu zatem notariusz spełnia kryteria podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej na gruncie u.d.i.p.

16 Kryterium przedmiotowe informacji publicznej wymaga wskazania, że pojęcie informacji publiczna zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a doprecyzowane w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

17 Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o:

18 1) polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o:

19 a) zamierzeniach działań władzy ustawodawczej oraz wykonawczej,

20 b) projektowaniu aktów normatywnych,

21 c) programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań;

22 2) podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:

23 a) statusie prawnym lub formie prawnej,

24 b) organizacji,

25 c) przedmiocie działalności i kompetencjach,

26 d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach,

27 e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5,

28 f) majątku, którym dysponują;

29 3) zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:

30 a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych,

31 b) trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej,

32 c) sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych,

33 d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw,

34 e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania,

35 f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych,

36 g) naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych,

37 4) danych publicznych, w tym:

38 a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności:

39 - treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć,

40 - dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających,

41 - treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu,

42 b) stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego,

43 c) treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej,

44 d) informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych;

45 5) majątku publicznym, w tym o:

46 a) majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych,

47 b) innych prawach majątkowych przysługujących państwu i jego długach,

48 c) majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych 2 ,

49 d) majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach,

50 e) dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a-c, mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat,

51 f) długu publicznym,

52 g) pomocy publicznej,

53 h) ciężarach publicznych.

54 W świetle art. 6 ust. 2 u.d.i.p. dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

55 Ponieważ sformułowania zawarte w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. nie są zbyt jasne, przy ich wykładni należy kierować się treścią art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

56 Zgodnie z ww. przepisami informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych rozumianych jako działalność organów władzy publicznej oraz samorządów, osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, komunalnym lub Skarbu Państwa. W orzecznictwie za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne, a także wytworzoną przez inne podmioty wykonujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (vide wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w: Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 652/07, LEX nr 460751; Lublinie z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt II SAB/Lu 19/06, LEX nr 236231; Warszawie z dnia 7 maja 2004 r., sygn. akt IV SA/Wa 221/04, LEX nr 146742).

57 Uwzględniając powyższe aspekty, można powiedzieć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

58 W tym zakresie sąd podziela pogląd doktryny, zgodnie z którym spośród informacji dotyczących innych podmiotów niż władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne, a zatem organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz innych jednostek organizacyjnych, charakter informacji publicznej należy przypisać jedynie tym, które odnoszą się do wskazanej w art. 61 Konstytucji publicznej sfery ich działalności, a więc wykonywanie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (M. Jaśkowska "Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego" Toruń 2002, str. 28).

59 Informacja publiczna odnosi się bowiem do faktów. Jest nią więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których organ używa do zrealizowania przewidzianych prawem zadań publicznych. Istotne jest zatem, aby dokumenty będące w dyspozycji podmiotu zobowiązanego do udostepnienia informacji publicznej służyły realizowaniu zadań publicznych i zawierały niewątpliwy walor publiczny, co do ich treści. Bliższa analiza art. 6 u.d.i.p. wskazuje, że wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Zaznaczyć przy tym należy, że informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkiem ich kwestionowania (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02 oraz z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 89/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl).

60 Rozstrzygając w dalszej kolejności kwestię pozostawania adresata wniosku w bezczynności co do udzielenia żądanej informacji wskazać należy, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej obowiązek jej udostępnienia jedynie w sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji publicznej, a nadto dana informacja publiczna znajduje się w jego posiadaniu. W konsekwencji w razie skierowania wniosku o udzielenie informacji publicznej, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia, który taki wniosek otrzymał, może zachować się w jeden z poniższych sposobów:

61 1. udzielić, w formie czynności materialno-technicznej, informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.),

62 2. poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.; vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 1401/13 - dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.),

63 3. odmówić udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) lub umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), czego winien dokonać w formie decyzji administracyjnej,

64 4. odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

65 Bezczynność organu (podmiotu zobowiązanego) w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. polega więc na tym, że organ (inny podmiot) zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto gdy nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji bądź żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

66 Zdaniem sądu, w rozpoznawanej sprawie adresat wniosku skarżącego nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku, albowiem niezwłocznie po otrzymaniu wniosku skierował do skarżącego pismo zawierające zasadne stanowisko, że żądania informacji nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z czym nie może być w trybie tej ustawy udostępniona.

67 Jak wynika z treści wniosku, skarżący wystąpił o udzielenie informacji polegającej na odpowiedzi na następujące pytanie: "Czy poświadczała Pani Notariusz w dniu 12 grudnia 2006 r. lub 17 października 2007 r. albo w jakiejkolwiek innej dacie "za godność z oryginałem" podpis J. B., syna W. i S., Pesel: [..] lub czy poświadczała Pani "za godność z oryginałem" kserokopię takiego "poświadczenia" dokonaną 11 grudnia 2006 roku przez notariusza D. K. w Ł. - bowiem na kserokopii widnieje odcisk Pani pieczęci? (kserokopia w załączeniu)"

68 Z treści żądania wynika zatem, że skarżący domagał się udostępnienia mu informacji o konkretnej czynności notarialnej (polegającej na poświadczeniu własnoręczności podpisu) dokonywanej z udziałem osób trzecich. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił przy tym, że jego intencją było uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy notariusz będąca adresatem wniosku poświadczyła dokument widząc tylko jego kserokopię (...), czy też poświadczyła "za zgodność z oryginałem" li tylko podpis osoby trzeciej. Jednocześnie skarżący wskazał, że informacje dotyczące treści tego dokumentu tego, tj. poświadczonego "za zgodność z oryginałem" przez notariusz D.E., znane skarżącemu były z przewodu sądowego. To wszystko wskazuje, że intencją skarżącego było pozyskanie informacji, które mógłby on powołać w toku postępowania sądowego toczącego się z jego udziałem. Spór toczony przez skarżącego z osobami trzecimi nie może uzasadniać uruchamiania trybu zawartego w ustawie o dostępie do informacji publicznej, której celem jest przejrzystość działania organów władzy publicznej i innych podmiotów zobowiązanych, w celu pozyskania informacji stanowiącej podstawę do wartościowania mocy dowodowej środków dowodowych przedkładanych w ramach tego sporu. Wyjaśnić bowiem należy, że ocena wiarygodności dowodów gromadzonych w toku postępowań sądowych (cywilnych, czy karnych) należy do sądu powszechnego orzekającego w każdorazowej sprawie.

69 W świetle powyższych uwag należy wyjaśnić nadto, że w drodze ustawy o dostępie do informacji publicznej niedopuszczalne jest pozyskiwanie informacji, co do prawnych argumentów uzasadniających stanowisko przeciwnika procesowego. Takie działanie pozostaje bowiem bez związku z interesem publicznym, lecz służy wyłącznie indywidualnemu interesowi jednej strony. Również korzystanie z trybu dostępu do informacji publicznej nie może zmierzać do dokonania innych czynności przewidzianych w innych procedurach, gdzie podmiot może dysponować określoną legitymacją procesową (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SAB 105/02, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 89/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl).

70 Sąd orzekający w niniejszej sprawie zauważa, że w punkcie 4 art. 6 ust. 1 u.d.i.p., ustawodawca doprecyzowuje, że "dane publiczne", to między innymi treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efekty kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających; stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu kodeksu karnego; treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej; informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść stanowisk, wystąpień, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań.

71 Naczelny Sąd Administracyjny już w wyroku z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 180/02 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl) podkreślał, że "nie mają charakteru informacji publicznej wnioski w sprawie indywidualnej, jak żądanie wyjaśnienia treści aktów, czy polemika z dokonanymi ustaleniami". Jak wynika z treści żądania skarżącego nie domagał się on udostępnienia treści dokumentu poświadczonego przez notariusz D. E., która to treść – zgodnie z twierdzeniem skargi - jest mu znana, lecz domagał się uzyskania informacji o sposobie dokonania czynności notarialnej poświadczenia podpisu. Nie żądał on zatem dostępu do istniejących dokumentów, lecz wnioskował o wyjaśnienie poświadczenia podpisu przez notariusza. Podważenie prawidłowości poświadczenia własnoręczności podpisu powinno natomiast odbywać w drodze określonych środków dowodowych dostępnych stronom postępowań przed sądami powszechnymi, nie zaś w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, której zasadniczym celem jest zwiększenie przejrzystości działania organów władzy publicznej.

72 Słusznie zatem notariusz wykazywała zarówno w odpowiedzi na wniosek jak i w odpowiedzi na skargę, że żądana informacja nie jest informacja publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Natomiast (wobec podnoszonych w odpowiedzi na skargę twierdzeń dotyczących obowiązku zachowania tajemnicy notarialnej) należy wyjaśnić, że z tego właśnie względu, że żądana informacja nie jest informacją publiczną nie ma potrzeby sięgać do instytucji przewidzianej w art. 5 u.d.i.p., gdyż ograniczenia wynikające z treści tego przepisu mają zastosowanie wyłącznie do informacji publicznej.

73 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że podmiot zobowiązany, tu w osobie notariusza, nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 27 grudnia 2017 r. i w związku z tym skargę jako niezasadną oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.

74 Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.