Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2011 r., II SAB/Gd 31/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2011 r., II SAB/Gd 31/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie obowiązku zawarcia umowy zbycia nieruchomości stanowiącej własność gminy postanawia oddalić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

2 H. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.

3 Postanowieniem z 23 lipca 2010 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił radcę prawnego.

4 Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła jako pełnomocnika radcę prawnego R. D.

5 Sąd postanowieniem z 26 listopada 2010 r. odrzucił skargę H. Z., natomiast pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

6 Skarżący w dniu 3 lutego 2011 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania w całości oraz ustanowienie adwokata "w ramach zmiany z radcy prawnego na adwokata". W dniu 21 lutego 2011 r. wnioskodawca złożył pismo, w którym wypowiedział pełnomocnictwo dotychczasowemu radcy prawnemu.

7 Referendarz sądowy postanowieniem z 28 lutego 2011 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

8 Skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza, w którym podniósł, że nigdy nie zwracał się o przyznanie radcy prawnego z tego powodu, iż "jest on jedynie radcą, a nie obrońcą", a więc występował jedynie o "obrońcę zawodowego, tj. adwokata".

9 Następnie Sąd postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

10 W piśmie z dnia 1 czerwca 2011r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie adwokata z urzędu.

11 Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 29 kwietnia 2011r.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd.

14 Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

15 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania

16 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

17 Rozpatrując kolejny wniosek skarżącego wskazać należy, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się on ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Skarżący uzyskał prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i nie kwestionował postanowienia referendarza w tym przedmiocie, które stało się prawomocne.

18 W tej zaś sytuacji ponowny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy uznać należy za bezzasadny. Strona nie może bowiem skutecznie domagać się od sądu ustanowienia kolejnego pełnomocnika, ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało uznane w rozpatrywanej sprawie prawomocnym postanowieniem z 23 lipca 2010 r. (por. wyrok NSA z 4 stycznia 2011 r. w sprawie II OZ 1313/10 opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie www.nsa.gov.pl). To samo tyczy się zwolnienia od kosztów sądowych.

19 Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.