Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2018 r., II SA/Gd 65/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2018 r., II SA/Gd 65/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i obowiązku przedstawienia określonych dokumentów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie

2 W skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 listopada 2017 r., skarżący J. S. zawarł wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Postanowieniem tym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 września 2017 r. wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332), mocą którego, wstrzymano skarżącemu roboty budowlane prowadzone bez wymaganego pozwolenia na budowę przy ustawieniu przyczepy mieszkalnej oznaczonej nr 1 przez właściciela nieruchomości i tak oznaczonej na szkicu, na terenie działki ewidencyjnej nr [..], położonej w miejscowości Ż., gmina S. oraz nałożono na skarżącego obowiązek przedłożenia do dnia 31 marca 2018 r. decyzji o warunkach zabudowy, czterech egzemplarzy projektu budowlanego oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez nakazanie rozbiórki obiektu oraz ewentualne poniesienie opłat legalizacyjnych.

3 Rozpoznając złożony wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

4 Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369) – w skrócie "p.p.s.a.", stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

6 W ocenie Sądu trudno znaleźć zastosowanie przepisu zawartego w art. 61 § 3 ustawy do postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych oraz nakładającego na inwestora obowiązek dostarczenia do organu szeregu dokumentów w terminie, który jeszcze nie upłynął.

7 Zauważyć także należy, że wykonalność zaskarżonego postanowienia może być rozumiana w dwóch aspektach. Pierwszy odnosi się do kwestii wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. W tym zakresie Sąd zauważa, że postanowienie to nie ma charakteru kończącego postępowanie i załatwiającego co do istoty kwestię legalizacji. Celem wstrzymania prowadzenia robót jest w istocie rozważenie przez organ jakie nakazy, względnie zakazy w odniesieniu do prowadzonej budowy powinny zostać wydane. Dopiero skutkiem wydania zaskarżonego postanowienia będzie przeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania w przedmiocie legalizacji wykonanych robót budowalnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. II SA/Lu 811/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że nie można wstrzymać wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, ponieważ wydanie takiego postanowienia dopiero uruchamia tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. II SA/Rz 1342/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 Niewątpliwie nie powoduje ono także skutków wskazywanych przez skarżącego w postaci rozbiórki obiektu budowlanego. Stosownie do treści art. 48 ust. 1 – 3 ustawy Prawo budowlane zaskarżone postanowienie samo w sobie nie stanowi bowiem podstawy rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu. Podstawą taką jest dopiero wydana, zgodnie z treścią art. 48 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, decyzja o nakazie rozbiórki. Decyzję taką wydaje się dopiero po bezskutecznym upływie wyznaczonego stronie terminu do wykonania nałożonych postanowieniem obowiązków. Tak więc niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków nie wiąże się bezpośrednio z wykonaniem zaskarżonego postanowienia, lecz dopiero z wykonaniem ewentualnej decyzji o nakazie rozbiórki spornego obiektu. Natomiast kwestia poniesienia opłat legalizacyjnych pojawi się dopiero, gdy skarżący wykona wszystkie obowiązki nałożone zaskarżonym postanowieniem.

9 Drugi aspekt wykonalności zaskarżonego postanowienia odnosi się do nałożonych na inwestora obowiązków. Na gruncie niniejszej sprawy obowiązek taki stanowi konieczność przedłożenia wskazanych przez organ dokumentów i złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ocenie Sądu również wykonanie tego obowiązku nie jest związane z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody ani też nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków.

10 Z uwagi na powyższe Sąd - na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.