Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2010 r., II SA/Gd 573/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2010 r., II SA/Gd 573/10

Tekst

TEZY

1 Mimo nowelizacji art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, skutkującej rozszerzeniem działania tej ustawy na sądy administracyjne (z wyjątkiem rozdziału czwartego - art. 2 ust. 4), dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem.

Sentencja

2 Dnia 9 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Marszałka Województwa z dnia 8 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia od ustawowych zakazów zapewniających szczelność i stabilność wałów przeciwpowodziowych. postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

3 R. K. wniósł za pomocą poczty elektronicznej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Marszałka Województwa z 8 czerwca 2010 r. w przedmiocie zwolnienia od ustawowych zakazów zapewniających szczelność i stabilność wałów przeciwpowodziowych.

4 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dniu pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 lipca 2010 r., zatem termin do podpisania skargi upłynął w dniu 5 sierpnia 2010 r. Pomimo upływu terminu, skargi nie podpisano.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

6 Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Dotyczy to również pism przesyłanych drogą elektroniczną. Tak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, czego wyrazem jest między innymi postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r. wydane w sprawie I OPP 25/08.

7 Pogląd ten zachowuje aktualność mimo nowelizacji ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. nr 64, poz. 565 ze zm.), dokonanej ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie tej ustawy (Dz. U. nr 40, poz. 230), którą rozszerzono stosowanie powołanej ustawy także na sądy administracyjne (art. 2 ust. 3), gdyż ani tą, ani ustawą z 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. nr 130, poz. 120 ze zm.) nie zmieniono Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w taki sposób, aby możliwe było uznanie, iż obok tradycyjnej, pisemnej formy postępowania, można prowadzić takie postępowanie w formie elektronicznej. Zaznaczyć przy tym należy, że taką elektroniczną formę wyraźnie wprowadzono w postępowaniu administracyjnym, co polegało na odpowiedniej nowelizacji art. 63 k.p.a. Jednakże przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach ze skarg na działanie lub bezczynność organów administracji. To wszystko uzasadnia tezę, że mimo nowelizacji art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, skutkującej rozszerzeniem działania tej ustawy na sądy administracyjne (z wyjątkiem rozdziału czwartego - art. 2 ust. 4), dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem.

8 Mając powyższe na uwadze, wobec nie podpisania skargi, sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

9 Na marginesie zauważyć należy, iż jak wynika z akt sprawy, skargę złożono na decyzję Marszałka Województwa, który działał jako organ I instancji. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W niniejszej sprawie środkiem zaskarżenia jest odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt sprawy wynika, iż Kolegium nie rozpoznało jeszcze odwołania złożonego przez skarżącego od decyzji organu I instancji. Dopiero wydanie decyzji przez SKO będzie oznaczało wyczerpanie toku instancji w sprawie i umożliwi wniesienia skargi do sądu.