Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 września 2015 r., II SA/Gd 243/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 września 2015 r., II SA/Gd 243/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 21 stycznia 2015r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie zmiany Regulaminu Organizacyjnego Zakładowej Lotniskowej Straży Pożarnej 1. Uchyla zaskarżoną czynność; 2. Zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 440zł (czterysta czterdzieści zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 II SA/ Gd. 243/15

UZASADNIENIE

3 W dniu 10 grudnia 2014r. A. złożył wniosek nr [...] do Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na podstawie art. 18 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (DZ. U. z 2009r., nr 178, poz. 1380 ze zm.) o uzgodnienie załączonej do pisma zmiany Regulaminu Organizacyjnego Zakładowej [...] Straży Pożarnej A. z marca 2014r.-zw. dalej Regulaminem.

4 We wniosku wskazano, że zmiana dotyczy zapisu minimalnego stanu zmiany służbowej: zmiana z "7 strażaków" na "8 strażaków", zawartego w załączniku nr 2 Regulaminu i zostanie wprowadzona po stosownym uzgodnieniu przez Komendanta i po zatwierdzeniu przez A. do dnia 1 stycznia 2015r. Powodem zmiany Regulaminu jest dostosowanie go do wymagań zawartych w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 4 kwietnia 2013r. w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych (Dz.U. z 2013r., poz. 487)-zw. dalej rozporządzeniem .

5 W piśmie z dnia 21 stycznia 2015r. nr [...], Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej przedłożoną do uzgodnienia zmianę Regulaminu zaopiniował negatywnie.

6 Swoje stanowisko uzasadnił wejściem w życie z dniem 24 kwietnia 2013r. rozporządzenia. Rozporządzenie to określa m.in. w tabeli nr 6 załącznik nr 1 minimalną liczbę pracowników służb ratowniczo-gaśniczych ( lsr-g) w zależności od kategorii lotniska. Według tej tabeli dla Zakładowej Lotniskowej Straży Pożarnej A. do końca 2014r. przewidziano obsadę 6 pracowników bez pracowników wykonujących obowiązki: kierownika i zastępcy jednostki ochrony przeciwpożarowej(komendant, szef służby ratowniczej), specjalistów, inspektorów, obsady punku alarmowego, stażystów oraz kierującego działaniem ratowniczym, co po przeliczeniu dawało konieczną, minimalną obsadę pracowników lsr-g obecnych na lotnisku w liczbie "8".

7 W przedstawionej zmianie Regulaminu zaproponowano więc zwiększenie stanu zmiany służbowej strażaków z "7" na "8" argumentując ją dostosowaniem do ww. rozporządzenia .

8 Wskazano, że zaproponowana zmiana nie uwzględnia jednak zapisu pkt 2 pod tabelą nr 6, stanowiącą załącznik do rozporządzenia, który stanowi, że minimalna liczba pracowników ulega zwiększeniu o jednego pracownika od każdego zaczętego miliona obsługiwanych pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony pasażerów.

9 Biorąc pod uwagę, że 3-milonowy pasażer został obsłużony przez A. w dniu 21 listopada 2014r. przedłożona zmiana Regulaminu powinna być uzupełniona o odpowiedni zapis zwiększający minimalną liczbę pracowników lsr-g obecnych każdorazowo na lotnisku do "9".

10 A. złożył odwołanie od powyższej opinii podnosząc, że stanowisko Komendanta nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym i aktualnym stanie faktycznym.

11 Podniesiono, ze organ nieprawidłowo interpretuje, a w konsekwencji stosuje przepisy rozporządzenia w zakresie wymogu zwiększenia obsady pracowników lsg-r. od każdego zaczętego miliona pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony (podkreśl. odwołującego). Organ nieprawidłowo przyjął, że na dzień zatwierdzenia tego regulaminu w stosunku do Portu Lotniczego zaszły przesłanki uzasadniające wprowadzenie dodatkowego pracownika, co skutkowało negatywnym zaopiniowaniem zmiany Regulaminu.

12 W uzasadnieniu odwołania odwołujący powołał się na swoje pismo z dnia 14 marca 2014r., w którym zwrócił się z wnioskiem o uzgodnienie zmiany Regulaminu z uwagi na wejście w życie rozporządzenia, które w tabeli nr 6, będącej częścią załącznika nr 1, określa minimalną liczbę pracowników, w zależności od kategorii lotniska. Zgodnie z tą tabelą dla Zakładowej Straży Pożarnej odwołującego przewidziano obsadę 6 pracowników bez pracowników wykonujących obowiązki:kierownika i zastępcy kierownika jednostki przeciwpożarowej(komendanta, szefa służby ratowniczej), specjalistów, inspektorów, obsady punku alarmowego, stażystów oraz kierującego działem ratowniczym, co po ich uwzględnieniu dawało minimalną obsadę w liczbie 8 pracowników.

13 Wskazano, ze wprawdzie Komendant zgodził się z tym twierdzeniem, jednak powołując się na zapis pkt 2 znajdującego się pod tabelą nr 6 wskazał, że minimalna ilość pracowników ulega zwiększeniu o jednego pracownika od każdego zaczętego miliona obsługiwanych pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony pasażerów.

14 Odnosząc się do argumentów Komendanta podniesiono, że zgodnie z rozporządzeniem, zwiększona obsada wymagana jest od każdego zaczętego miliona pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony, co należy odnosić do obsługi w skali roku. Jeżeli zatem lotnisko osiągnie wynik obsługi ponad 3 miliony, to od każdego rozpoczętego miliona minimalna liczba pracowników ulega zwiększeniu o jednego pracownika. Oznacza to, że dodatkowy pracownik wymagany jest dopiero wówczas gdy w danym roku na lotnisku zostanie osiągnięta obsługa ponad 3 miliony pasażerów. W roku 2015r. lotnisko nie ma obsługi ponad 3 miliony pasażerów.

15 Za właściwą należy według odwołującego uznać taką interpretację przepisów rozporządzenia, zgodnie z którą przedstawione w tabeli liczby stanowią punkt wyjścia dla ustalenia odpowiedniej liczby pracowników lsr-g, zaś osiągniecie określonego poziomu obsługi pasażerów i dalsze zwiększanie liczby pasażerów w danym roku powodować winno zwiększenie liczby pracowników. Żaden przepis nie petryfikuje na zawsze zwiększonego stanu załogi a uzależnia jej poziom od aktualnego poziomu obsługiwanych pasażerów. Przeciwna interpretacja doprowadziłaby do tego, że bieżąca liczba pracowników uzależniona byłaby od liczby obsłużonych pasażerów w latach ubiegłych, bez możliwości jej dostosowania i zmniejszenia w wypadku spadku poziomu obsługi. Natomiast cel rozporządzenia jest inny –wzrost liczby pracowników przy wzroście obsługiwanych pasażerów. Za racjonalne i zgodne z celem rozporządzenia uznać należy uzupełnienie liczby pracowników lsr-g, w przypadku przekroczenia progów, o których mowa pod tabelą nr 6. W ocenie odwołującego taka była intencja ustawodawcy, aby podmiot zarządzający portem lotniczym w sposób dynamiczny dostosowywał poziom ochrony do liczby obsłużonych pasażerów.

16 W odpowiedzi na powyższe odwołanie – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 6 lutego 2015r.

17 W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i poinformował, że w dniu 3 kwietnia 2015r. do tut. Komendy wpłynęło pismo Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej będące odpowiedzią na pismo z dnia 18 lutego 2015r. W piśmie tym Komendant Główny po dokonaniu weryfikacji przedstawionych wątpliwości przedstawił stanowisko zacytowane w odpowiedzi na wezwanie.

18 Wskazał on, że zgodnie z treścią załącznika nr 1 do rozporządzenia (tabela nr 1-kategoria lotniska zaszeregowanego do kategorii 6 lub 7 w związku z tabelą nr 6) minimalna liczba pracowników nie uwzględnia pracowników wykonujących obowiązki: kierownika i zastępcy jednostki ochrony przeciw pożarowej(komendant, szef służby ratowniczej), specjalistów, inspektorów, obsady punktu alarmowego, stażystów oraz kierującego działaniem ratowniczym. Przedstawione przepisy rozporządzenia należy zdaniem Komendy głównej PSP rozumieć i interpretować bez odniesienia się do miesiąca lub roku, gdyż w treści tych przepisów nie ma wyznacznika czasu, którym trzeba się kierować podejmując decyzję o zwiększeniu (lub zmniejszeniu)obsady pracowników lsr-g na lotnisku w G. Decyzja z mocy prawa powinna zapaść bezpośrednio po stwierdzeniu, że przekroczono pułap pasażerów obsługiwanych przez lotnisko ponad 3 miliony. Nie ma znaczenia w jakim miesiącu danego roku osiągnięto wskazaną wartość. Jeżeli ta wartość wystąpiła obowiązek zwiększenia ilości pracowników powstał i należało obsadę, lsr-g na lotnisku w G. zwiększyć do 7. Przepisy rozporządzenia nie przewidują również sytuacji, w której obniża się ilość pracowników lsr-g w zależności od spadku ilości obsłużonych pasażerów, co pozwala na interpretację, że raz osiągnięty pułap danej liczby pasażerów powoduje z mocy prawa zwiększenie minimalnej ilości pracowników lsr-g na stałe. Jednakże z punku widzenia ochrony rentowności prowadzonej działalności lotniskowej oraz zasad logiki zatrudnienia i wykorzystania zasobów ludzkich i sprzętowych, przedmiotowy obowiązek posiadania zwiększonej liczby pracowników lsr-g trwać będzie tak długo w kolejnym roku (lub w jeszcze następnym i dalej) prowadzenia działalności dopóki nie okaże się, iż globalna liczba obsłużonych pasażerów w danym roku obniżyła się do liczby poniżej 3 milionów. Wówczas możliwe jest, choć w zasadnie brak wyraźnych przepisów w tym zakresie w rozporządzeniu, obniżenie liczby pracowników lsr-g do minimalnych wartości wskazanych w przepisach.

19 Reasumując organ wskazał że względy bezpieczeństwa pasażerów oraz ruchu lotniczego powinny być priorytetem dla zarządzającego lotniskiem, a nie kwestia jednego pracownika lsr-g więcej lub mniej. To drugie podejście kłóci się z synonimem lotniska jako miejsca poddanego szczególnym rygorom w zakresie bezpieczeństwa, gdzie stopień zabezpieczeń musi być najwyższy. Powyższe powoduje nie tylko konieczność, ale wręcz obowiązek wskazany w rozporządzeniu, dotyczący zwiększenia ilości pracowników llsr-g.

20 .

21 A. wniosła w dniu 16 kwietnia 2015r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na nieusunięcie naruszenia prawa przez Komendanta Wojewódzkiej Straży Pożarnej polegającego na negatywnym, a sprzecznym z przepisami prawa, zaopiniowaniu przedłożonego przez skarżącego Regulaminu Organizacyjnego Zakładowej Lotniskowej Straży Pożarnej A., pomimo dokonania przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

22 Skarżący podniósł, że wskazanemu działaniu zarzuca nieprawidłową interpretację, a w konsekwencji nieprawidłowe stosowanie przepisów Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 4 kwietnia 2013r. w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych, w zakresie wymogu zwiększenia obsady pracowników lsr-g od każdego zaczętego miliona pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony, w sytuacji gdy w stosunku do A. nie zaszły przesłanki uzasadniające wprowadzenie dodatkowego pracownika, co skutkowało negatywnym zaopiniowaniem zmiany Regulaminu, a następnie brakiem usunięcia wskazanego naruszenia prawa.

23 Powołując się na powyższe skarżący wniósł o :

24 1. Uchylenie zaskarżonej opinii,

25 2. Zasądzenie na jego rzecz kosztów postepowania.

26 W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczył argumentację zawartą w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, podnosząc, że stanowisko organu nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym.

27 Organ administracji w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko.

28 Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

29 Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.-Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

30 Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- zw. dalej p.p.s.a., kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1) postanowienia wymienione w punktach 2 i 3, jak też na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4).

31 W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę do Sądu na podstawie art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

32 Zgodnie z cyt. przepisem art.3 § 2 pkt 4p.p.s.a.przedmiotem skargi mogą być akty lub czynności mające charakter publicznoprawny, kierowane do indywidualnego podmiotu i dotyczące jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akty takie cechuje charakter władczy, podjęty w indywidulanej sprawie.

33 Stosownie do powoływanego art. 18 ustawy o ochronie przeciwpożarowej z dnia 23 sierpnia 1991r.(tj. Dz.U. Z 2002r. nr 147, poz. 1229 ze zm.) organizacja i szczegółowe zasady funkcjonowania zakładowej straży pożarnej, zakładowej służby ratowniczej, gminnej, terenowej służby ratowniczej oraz innych jednostek ratowniczych –określają osoby prawne lub fizyczne je tworzące w porozumieniu i pod nadzorem komendanta wojewódzkiego państwowej Straży Pożarnej właściwego ze względu na teren działania.

34 W niniejszej sprawie przedmiotem nadzoru komendanta była treść załącznika nr 2 do Regulaminu Organizacyjnego Zakładowej Straży Pożarnej A. - skarżącego, zaopiniowana negatywnie. Zgodnie z cyt. art.3 § 2 pkt 4 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

35 Dokonując oceny dopuszczalności skargi Sąd uznał ją z dopuszczalną i w konsekwencji uznał, że sprawa podlega kontroli sądowej na podstawie cyt. przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

36 Wskazane przez ustawę o ochronie przeciwpożarowej obowiązki organu jakim jest z jednej strony organizacja i tworzenie zasad funkcjonowania straży pożarnej i jednostek ratowniczych w porozumieniu z podmiotami ją tworzącymi i nadzór nad ich funkcjonowaniem wymagają podjęcia przez właściwy organ administracji, tj. Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej czynności, o której mowa w powołanym przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a

37 W rozpatrywanej sprawie taką czynnością była opinia organu dotycząca zmiany Regulaminu organizacyjnego straży pożarnej skarżącego w zakresie stanowiącym załącznik nr 2. do Regulaminu. Ta czynność organu administracji jest więc czynnością zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień (obowiązków) wynikających z przepisów prawa, podjętą w indywidualnej sprawie. Wobec wydania opinii negatywnej Skarżąca Spółka wniosła od niej odwołanie, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Obowiązkiem organu było natomiast rozpatrzenie takiego wezwania, co też organ uczynił.

38 W konsekwencji, wobec dopuszczalności wniesienia skargi, niezbędnym jest ustalenie czy skarżący wyczerpał tryb postępowania wymagany przepisem art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu- w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub powinien dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności- do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast zgodnie z art. 53 § 2 w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia prawa.

39 W niniejszej sprawie skarżący wypełnił określone w przepisach art. 52 § 3 i art. 53 § 2 wymienionej ustawy wymogi formalne. Po doręczeniu skarżącemu w pisma z dnia 21 stycznia 2015r. nr [...] zawierającego negatywną opinię w sprawie zmiany Regulaminu, w niekwestionowanej dacie 26 stycznia 2015r. skarżący złożył odwołanie w dniu 6 lutego 2015r. (data wpływu do organu w dniu 11 lutego 2015r.). Odpowiedź organu na wezwanie do naruszenia prawa została doręczona skarżącemu w dniu 13 marca 2015r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru. Natomiast skarga do Sądu Administracyjnego została wniesiona w dniu 13 kwietnia 2015r. (k-22 akt sądowych). Skarga została zatem wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia prawa.

40 Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Sąd uznał, że w tym stanie faktycznym i prawnym, skarga jest dopuszczalna i winna zostać przez Sąd rozpoznana.

41 Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

42 W pierwszej kolejności odnieść należy się do stanu faktycznego i prawnego sprawy. Zgodnie z powoływanym rozporządzeniem z dnia 4 kwietnia 2013r. lotnisko skarżącego należy do kategorii 6. Zgodnie z tabelą nr 6 załącznika do rozporządzenia minimalna liczba pracowników lsr-g obecnych na lotnisku tej kategorii wynosi 6, z zastrzeżeniem, że minimalna liczba pracowników ulega zwiększeniu o jednego pracownika od każdego zaczętego miliona obsługiwanych pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony, z uwzględnieniem odnośnika nr 1. Zgodnie z odnośnikiem nr 1 minimalna liczba pracowników nie uwzględnia pracowników wykonujących obowiązki: kierownika i zastępcy jednostki ochrony przeciw pożarowej (komendant, szef, służby ratowniczej), specjalistów, inspektorów, obsady punktu alarmowego, stażystów oraz kierującego działaniem ratowniczym.

43 Z akt sprawy wynika, że skarżący przedłożył przy piśmie z 10 grudnia 2014r. znak [...] Załącznik nr 2 regulaminu Organizacyjnego ZLSP A.-zmieniony. W załączniku tym określającym strukturę organizacyjną dla ZLSP i minimalną ilość strażaków na jednej zmianie służbowej i podano, że minimalny stan zmiany służbowej -8 strażaków ( z uwzględnieniem obsady punku alarmowego i kierującego działaniem ratowniczym-łącznie 2 strażaków). Wskazano, że liczba obsługiwanych pasażerów wynosi –średnio ok. 9170/dobę. 1 listopada 2014r. w A. został obsłużony 3.000.000 pasażer licząc od początku roku 2014r. Z załącznika nr 2 wynika, że ilość pracowników wynosi zgodnie z tabelą dla lotniska kategorii 6-6pracowników (bez pracowników, o których mowa w odnośniku nr 2)

44 Zmianę Regulaminu została zaopiniowana negatywnie w zakresie ustalonej liczby pracowników lsr-g w liczbie 6.

45 W negatywnej opinii organ wskazał, że zmiana Regulaminu nie uwzględnia zapisu pkt 2 pod tabelą nr 6, który stanowi, że minimalna liczba pracowników ulega zwiększeniu o jednego pracownika od każdego zaczętego miliona obsługiwanych pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony pasażerów. Biorąc pod uwagę, że 3 milionowy pasażer został obsłużony przez A. w dniu 21 listopada 2014r. przedłożona zmiana Regulaminu powinna być uzupełniona o odpowiedni zapis zwiększający minimalną liczbę pracowników lsr-g obecnych każdorazowo na lotnisku do 9, a więc o jedną osobę.

46 W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa oraz w skardze skarżący podnosił, że zwiększona obsada zgodnie z treścią rozporządzenia wymagana jest od każdego zaczętego miliona pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony, co należy odnosić do pasażerów w skali roku. Oznacza to, że dodatkowy pracownik wymagany jest dopiero wówczas, gdy w danym roku na lotnisku zostanie osiągnięta obsługa ponad 3 miliony pasażerów.

47 Organ zakwestionował to stanowisko podnosząc, że przepisy rozporządzenia nie odnoszą się do żadnych norm czasowych, zatem treść zapisów do tabeli nr 6 należy interpretować bez odniesienia się do miesiąca lub roku, gdyż brak jest w przepisach wyznacznika czasu. Decyzja o zwiększeniu obsady z mocy prawa powinna zapaść bezpośrednio po stwierdzeniu, że przekroczono pułap pasażerów obsługiwanych na lotnisku ponad 3 miliony i nie ma znaczenia w jakim miesiącu danego roku osiągnięto tę wartość. W konsekwencji skoro na lotniku wystąpiła ta wartość, to powstał obowiązek zwiększenia ilości pracowników do 7. Przepisy rozporządzenia nie przewidują sytuacji, w której obniża się ilość pracowników lsr-g, co pozwala na interpretację, że raz osiągnięty pułap danej liczby pasażerów powoduje z mocy prawa zwiększenie minimalnej ilości pracowników lsr-g na stałe. Za taką interpretacją według organu przemawiają względy bezpieczeństwa pasażerów i ruchu lotniczego, które powinny być priorytetem dla zarządzającego lotniskiem. Na lotnisku pierwszeństwo powinny mieć szczególne rygory w zakresie bezpieczeństwa a stopień zabezpieczeń musi być najwyższy.

48 Stanowisko organu, iż lotnisko jest miejscem poddanym szczególnym rygorom w zakresie bezpieczeństwa, a zwiększająca się ilość pasażerów wymusza na wszystkich uczestnikach działalności lotniczej podnoszenie tych warunków jest oczywiście ze wszech miar uzasadnione. Jednakże w rozpoznawanej sprawie sporna jest ilość pracowników lsr-g obecnych na lotnisku kategorii VI, do jakiej należy lotnisko skarżącego, która powinna zostać oceniana stosownie do obowiązującego prawa, a w szczególności przy uwzględnieniu jego zastosowania w obowiązującym brzmieniu, w odniesieniu do liczby pasażerów obsługiwanych na lotnisku.

49 Wykładnia zapisów rozporządzenia (tabela nr 6 wraz z odnośnikami) przedstawiona przez organ, w ocenie Sądu, nie ma uzasadnienia. Dla interpretacji tych zapisów konieczne jest ich analiza w zestawieniu z podstawową przesłanką ich zastosowania, a mianowicie ilością obsługiwanych pasażerów. Jak to określono w tabeli nr 6 minimalna liczba pracowników ulega zwiększeniu o jednego pracownika od każdego zaczętego miliona obsługiwanych pasażerów przy obsłudze ponad 3 miliony, z uwzględnieniem odnośnika nr 1, następnie przy obsłudze ponad 5 milionów i ponad 7 milionów. Przepisy rozporządzenia, jak to podniósł organ nie przewidują wyznacznika czasu. Skarżący składając projekt załącznika nr 2 (zmiany Regulaminu) podał dane za 2014r. stwierdzając, że w listopadzie 2014r. liczba obsługiwanych pasażerów przekroczyła 3 miliony. Powyższa informacja pomija okres wcześniejszy, tj .rok 2013r. Przy uwzględnieniu argumentacji skarżącego taki pułap byłby osiągnięty wcześniej niż w listopadzie 2014r. Rozporządzenie obowiązuje od 24 kwietnia 2013r. a zarządzający lotniskami mieli obowiązek dostosowania się do wymagań określonych w rozporządzeniu do dnia 31 grudnia 2014r., a więc np. dane za 2013r. mogłyby ponownie doprowadzić do korekty ilości pracowników lsr-g. Powyższe, w ocenie Sądu, oznacza, że dla zachowania wymogów z tabeli nie jest wystarczającym argument, o tym, że skarżąca w listopadzie 2014r. przekroczyła liczbę obsłużonych pasażerów, gdyż mogło to nastąpić już wcześniej, przy uwzględnieniu argumentów organu. Innymi słowy dla spójności w stosowaniu przepisu Rozporządzenia w odniesieniu do sformułowania minimalna liczba pracowników ulegająca zwiększeniu od każdego zaczętego miliona należy ustalić punkt odniesienia umożliwiający logiczne i spójne stosowanie tego zapisu. Takim punktem odniesienia w stosunku do liczby pasażerów obsługiwanych na lotnisku są dane podawane przez skarżącego, skoro skarżący podał takie dane w skali roku, to konsekwencją tego winno być odniesienie postanowień dotyczących obsługi pasażerów do danego roku. Osiągniecie takiego poziomu, o którym mowa w tabeli nr 6 właśnie w skali roku powinno spowodować zwiększenie pracowników lsr-g. Za taką interpretacją winna też przemawiać zasada uzależnienia liczby pracowników sr-g od aktualnej liczby obsługiwanych pasażerów, bez odnoszenia się do przeszłości lecz do stanu bieżącego i zapewnienia wzrostu liczby pracowników przy wzroście obsługiwanych pasażerów. Natomiast obowiązkiem skarżącego jest niezwłoczne zwiększenie obsługi lsr-g w przypadku osiągniecia liczby pasażerów zgodnie z tabelą nr 6 do rozporządzenia. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy przyjęcie interpretacji organu stoi w sprzeczności z ustaleniem liczby obsługiwanych pasażerów podawanych przez lotnisko, w sytuacji gdy dane podane przez lotnisko objęły ilość obsługiwanych pasażerów, w określonym czasie, tj. w roku 2014r.

50 Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uwzględnił skargę i działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną czynność.

51 O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 440zł, obejmującą równowartość wpisu sądowego w kwocie 200zł i kosztów zastępstwa procesowego w kocie 240zł.