Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 marca 2012 r., III SA/Gd 437/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 marca 2012 r., III SA/Gd 437/11

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lutego 2012 r., na podstawie którego wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 września 2011 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, J. J., wnioskiem z dnia 16 lutego 2012 r., uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 1 marca 2012 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

3 Ze złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku

4 i dochodach oraz załączonego zaświadczenia Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] z dnia 23 lutego 2012 r. wynika, że prowadzi on samodzielne gospodarstwo, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów, nie posiada nieruchomości ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Wnioskodawca przebywa obecnie w areszcie śledczym, posiada w depozycie środki pieniężne w wysokości 730,32 zł, które zostaną mu przekazane w chwili zwolnienia. Przeciwko wnioskodawcy zostały wydane tytuły wykonawcze na łączną kwotę 36 360,33 zł. Podczas osadzenia wnioskodawca nie jest zatrudniony odpłatnie.

5 Wskazać należy, iż powyższy wniosek jest kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy złożonym przez J. J. w niniejszej sprawie. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2011 r. odmówiono bowiem skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zażalenie od tego orzeczenia zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 29/12.

6 Podkreślenia wymaga, że zasadniczą przyczyną odmowy przyznania prawa pomocy było nienależyte wykonanie przez skarżącego wezwania o przedłożenie dodatkowych dokumentów w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012, Poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., a w konsekwencji niewykazanie, że spełnia on ustawowe przesłanki warunkujące przyznanie tego prawa.

7 Zgodnie z brzmieniem art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

8 Stosownie do art. 246 § 1 P.p.s.a., osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

9 Wykazanie takich okoliczności należy do strony wnioskującej, która powinna we wniosku PPF dokładnie przedstawić swoją sytuację majątkową i rodzinną. Odmawia się przyznania prawa pomocy, jeżeli podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy fakty nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z przedstawionymi informacjami dotyczącymi majątku i dochodów. O dostatecznym udowodnieniu we wniosku okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy decyduje sąd (referendarz), który w razie niewystarczających danych do oceny sytuacji materialnej wnioskującego, może na podstawie art. 255 P.p.s.a. wezwać do przedstawienia dodatkowych oświadczeń i dokumentów.

10 Wobec powzięcia wiadomości o wszczynaniu przez wnioskodawcę licznych postępowań cywilnych, w niniejszej sprawie zaistniała konieczność ponownego zastosowania ww. przepisu. Z tego względu, zarządzeniem z dnia 6 marca 2012 r., doręczonym w dniu 13 marca 2012 r., wezwano go do przedłożenia w terminie 14 dni, dodatkowego oświadczenia, czy wnosił do sądu pozwy o zapłatę, bądź odszkodowanie przeciwko osobom fizycznym, Skarbowi Państwa lub innym osobom prawnym. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, zobowiązano skarżącego do wskazania sądów, które pozwy te rozpoznały w okresie ostatnich 3 lat, dat i sygnatur wydanych orzeczeń sądowych oraz podania informacji o treści zapadłych rozstrzygnięć (z uwzględnieniem wysokości zasądzonych i wypłaconych na jego rzecz kwot).

11 W odpowiedzi na to wezwanie skarżący, w piśmie procesowym z dnia 14 marca 2012 r. oświadczył, że w ostatnich trzech latach nie wnosił żadnych pozwów do sądu przeciwko wskazanym podmiotom.

12 Informacje zawarte w tym piśmie należy ocenić jako niewiarygodne, bowiem w innym oświadczeniu z dnia 4 listopada 2011 r., złożonym na etapie rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy (akta sprawy, k.28), skarżący wskazywał, że w ostatnich 6 latach wniósł około 6000 pozwów do sądów na terenie całego kraju, a żadna z tych spraw nie została jeszcze prawomocnie zakończona i uwzględniona. Z tego względu, w ocenie wnioskodawcy wskazanie sygnatur akt jest niemożliwe, zaś sąd powinien oprzeć rozstrzygnięcie na zgromadzonym dotychczas materiale.

13 Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznać należało, że wnioskodawca ponownie nie wywiązał się z obowiązku przedstawienia dodatkowych danych w trybie art. 255 P.p.s.a., w konsekwencji czego brak jest podstaw do uznania przesłanek z art. 246 § 1 P.p.s.a. za uprawdopodobnione. Nadal bowiem niewyjaśnione zostały istotne okoliczności mające wpływ na ocenę zasadności wniosku, takie jak liczba, daty oraz sygnatury orzeczeń sądów, które rozpoznawały w okresie ostatnich 3 lat pozwy skarżącego o zapłatę, bądź odszkodowanie przeciwko osobom fizycznym, Skarbowi Państwa lub innym osobom prawnym; jaka była treść zapadłych rozstrzygnięć, w tym wysokość zasądzonych i wypłaconych na jego rzecz kwot.

14 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w sytuacji, gdy strona uchyla się od przedstawienia rzetelnych informacji, w sposób wybiórczy bądź ze sobą sprzeczny przedstawia okoliczności związane z sytuacją materialną i rodzinną, akcentując przy tym te z nich, które mogłyby świadczyć o jej trudnej sytuacji, to powinna liczyć się z tym, że sąd (referendarz) nie będzie miał podstaw do przyznania jej prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II FZ 607/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

15 Wobec braku wykazania zmiany okoliczności sprawy, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku, na podstawie art. 246 § 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia