Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2009 r., III SA/Gd 407/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2009 r., III SA/Gd 407/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Referent Monika Majewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Jawnej w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia 29 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] na rzecz skarżącej "A" Spółki Jawnej w [...] 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia 8 lipca 2009 r. nr [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii w oparciu o art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.) w zw. z art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2 pkt 5 lit a) ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej w zw. z art. 19 ust. 1 - 3 i ust. 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 marca 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinien odpowiadać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez "A" Spółkę jawną w Ł. odmówił zatwierdzenia projektu technologicznego zakładu.

3 Decyzja została doręczona spółce w dniu 9 lipca 2009 r.

4 W dniu 24 lipca 2009 r. do Powiatowego Inspektoratu Weterynarii wpłynęło odwołanie spółki od w/w decyzji podpisane przez J. J.

5 Postanowieniem z dnia 29 lipca 2009 r. nr [...]Wojewódzki Lekarz Weterynarii na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność w/w odwołania z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia.

6 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w "A" Spółka jawna reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o uchylenie w/w postanowienia zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie art. 40 § 1, 57 § 5 pkt 2, art. 124 § 1 i art. 125 § 3 k.p.a.

7 W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 7 lipca 2009 r. ustanowiony przez spółkę pełnomocnik przesłał do inspektoratu listem poleconym pismo w sprawie wraz z pełnomocnictwem. Organ doręczając zaś wydaną decyzję stronie a nie pełnomocnikowi naruszył tym samym dyspozycję art. 40 § 2 k.p.a.

8 W ocenie strony w takim wypadku nie rozpoczął biegu termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Tym samym brak było podstaw do wydania postanowienia w oparciu o art. 134 k.p.a.

9 W ocenie skarżącej kwestionowane postanowienia zostało nadto wydane z naruszeniem art. 124 § 1 i 125 § 3 k.p.a. gdyż w swej treści nie zawiera stosownego pouczenia.

10 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

11 W uzasadnieniu wskazano, że zarzuty zawarte w skardze są chybione. Dostarczone pełnomocnictwo datowane jest bowiem na dzień 21 sierpnia 2009 r. czyli obejmuje okres po wydaniu decyzji organu I instancji. Nadto spółka w marcu 2009 r. zwróciła się z prośbą o kierowanie wszelkiej korespondencji na jej adres.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie.

13 Jak wynika z akt sprawy w dniu 7 lipca 2009 roku ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik radca prawny L. T. przesłał listem poleconym do Powiatowego Inspektora Weterynarii pismo do którego, jak w nim stwierdził, dołączone było pełnomocnictwo. Organ administracyjny bada z urzędu prawidłowość pełnomocnictwa albowiem z chwilą zgłoszenia się pełnomocnika, na podstawie art. 40 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego to jemu a nie stronie należy doręczać pisma. Jeżeli jak podał organ do pisma - mimo przeciwnego oświadczenia - nie zostało dołączone pełnomocnictwo, to zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, był to brak formalny, o którym mowa w art. 64 § 2 k.p.a. i rzeczą organu było wezwanie wnoszącego pismo do złożenia pełnomocnictwa na piśmie w terminie siedmiu dni a następnie w razie bezskuteczności wezwania pozostawienie pisma bez rozpoznania. Wówczas dopiero doręczenie decyzji stronie byłoby prawnie skuteczne. Tymczasem organ nie wyjaśniając czy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, doręczył jej decyzję, co w okolicznościach niniejszej sprawy nie może być uznane za prawidłowe. Rację ma skarżący twierdząc, że zachował termin z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. odpowiadając na pismo organu pierwszej instancji z dnia 9 czerwca 2009r., uprawniające go do wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego i zgłoszonych żądań. Tym samym organ winien uwzględnić czas konieczny dla przesyłki pocztowej w formie której, skarżący miał prawo zająć ostateczne stanowisko w sprawie. Naruszenia przepisów procedury administracyjnej - art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie czy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd zwraca uwagę, że pismo nadane w urzędzie pocztowym w dniu 7 lipca 2009 r. przez radcę prawnego /k.[...]/ wpłynęło do organu 8 lipca 2009r. i w tym samym dniu organ wydał decyzję, którą bez wyjaśnienia kwestii pełnomocnictwa doręczył stronie. Sąd stwierdza, że obowiązkiem organu w takiej sytuacji było jednoznaczne wyjaśnienie, czy skarżący jest reprezentowany przez pełnomocnika aby doręczenie decyzji było skuteczne. Skoro tego nie uczynił a wskazana przez organ przyczyna( brak wiedzy o wpływie pisma ze względu na zbieżność daty jego wpływu oraz wydania i wysłania decyzji) z powodów wyżej opisanych nie może stanowić usprawiedliwienia, to w ocenie Sądu stwierdzenie niedopuszczalności odwołania z powodu uchybienia terminu do wniesienia odwołania było przedwczesne.

14 Dla powyższej oceny bez znaczenia jest twierdzenie organu, iż pełnomocnictwo zostało udzielone później tj. 21 sierpnia 2009r. i zostało dołączone do skargi. Jak bowiem wyżej szczegółowo Sąd wskazał, obowiązkiem organu było wyjaśnienie braku pełnomocnictwa przy piśmie nadanym w dniu 7 lipca 2009r. na które powoływał się radca prawny L. T..

15 Tak więc przy ponownym rozpoznaniu rzeczą organu będzie ustalenie czy skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego L. T. i od kiedy, uwzględniając wyżej zaprezentowane rozważania. Następnie ustalenie na podstawie art. 40 k.p.a podmiotu, któremu doręczenie decyzji organu pierwszej instancji powinno nastąpić.

16 Sąd zwraca uwagę, że organ odwoławczy naruszył przepis art. 124 § 1 k.p.a. albowiem w zaskarżonym postanowieniu nie zawarł pouczenia, czy i w jakim trybie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.

17 Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd orzekł na mocy art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

18 O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.200 w/w ustawy. Jednocześnie na mocy art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdził w wyroku, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.