Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2017 r., III SA/Gd 1009/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2017 r., III SA/Gd 1009/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W.-Cz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 S. W.-Cz. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 października 2017 r. w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu.

3 W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że samochód jest jego środkiem transportu na co dzień i jest mu niezbędny w jego trudnej sytuacji życiowej. Ma niepełnosprawną żonę i nieruchomość w R., która uległa dewastacji w wyniku ostatniej nawałnicy i w związku z tym wymaga częstej jego obecności.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

7 Tak więc zaistnienie przesłanek uzasadniających udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Należy mieć na uwadze również to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 W przedmiotowej sprawie okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie świadczą o uprawdopodobnieniu opisanych powyżej przesłanek. Brak możliwości korzystania z samochodu, nawet w przypadku trudnej sytuacji życiowej wnioskodawcy, nie świadczy o spełnieniu ustawowych przesłanek wskazanego przepisu – możliwości wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazywane przez skarżącego okoliczności świadczą jedynie o dolegliwości, jaką jest pozbawienie go możliwości korzystania z pojazdu.

9 W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.