Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 listopada 2017 r., II SA/Bd 542/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 listopada 2017 r., II SA/Bd 542/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej M. C. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 oraz art. 156 § 1 w zw. z art. 17 pkt 1, art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej powoływana jako K.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku M. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...], wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta T. przez Kierownika Referatu Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta T., ustalającej Zakładowi [...] z siedzibą w T. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali magazynowej wraz z częścią administracyjno-biurową, wiatą, placem składowym, boksami składowymi, wagą samochodową platformową oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie położonym przy ul. [...] w T. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

3 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożyła M. C.

4 Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Stosownie do art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej przywoływana jako P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Należy również zwrócić uwagę na to, że po myśli art. 134 § 1 P.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

7 Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd w pierwszej kolejności stwierdził zaistnienie podstawy do stwierdzenia jej nieważności, ponieważ został naruszony art. 27 § 1a K.p.a., zgodnie z którym członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem. Taka sytuacja wystąpiła w analizowanej sprawie, ponieważ w składach SKO w T. rozpoznających sprawę (wydając wskazane wcześniej decyzje w dniach [...] grudnia 2016 r. i [...] marca 2017 r.) brał udział dwukrotnie M. Ż. Naruszenie ww. przepisu prowadzi do powstania kwalifikowanej wady procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych słusznie przyjmuje się, że niezgodny z przepisami prawa procesowego lub ustrojowego skład organu powoduje, że decyzję administracyjną wydaną przez taki skład należy uznać za wydaną z rażącym naruszeniem prawa – art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. (zob. wyrok NSA z 2.03.1988 r., SA/Ka 1187/87, ONSA 1988, nr 2, poz. 58, wyrok NSA w Białymstoku z 20.08.2002 r., SA/Bk 409/02, LEX nr 313859), co stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego.

8 Mając na uwadze powyższe, konieczne było stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, czego skutkiem jest brak możliwości ustosunkowania się przez Sąd do merytorycznych zarzutów podniesionych w skardze.

9 Wskazania do dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionych rozważań Sądu i ponowne rozpoznanie sprawy przez SKO w T. winno nastąpić w składzie zgodnym z art. 27 § 1a K.p.a. Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

10 O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a. z uwzględnieniem uiszczonego przez skarżącą wpisu w kwocie 200 zł.