Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 września 2018 r., II SA/Bd 533/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 września 2018 r., II SA/Bd 533/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.M. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w sprawie ze skargi E.M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Uzasadnienie

2 Skarżąca E. M. w prawidłowym trybie i terminie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Wojewody, którym odmówiono wznowienia postępowania zakończonego wydaniem przez Wojewodę decyzji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] orzekającej o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...].

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Skarżąca przedmiotem wniosku o wstrzymanie uczyniła w tej sprawie decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] orzekającej o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.

5 Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W kontekście niniejszej sprawy zauważenia wymaga również, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe zatem dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. będzie mieć znaczenie, jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu.

6 Zatem, zanim Sąd przystąpi do badania, czy we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zostały podniesione okoliczności mające uzasadnić ziszczenie się którejś z przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania oraz czy istotnie uzasadniają one ziszczenie się którejś z tych przesłanek, musi stwierdzić, czy wskazana decyzja może być przedmiotem wstrzymania. W pierwszej kolejności ustalenia wymaga, czy objęta wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzja Wojewody jest aktem podjętym w granicach sprawy zawisłej przed Sądem ze skargi skarżącej na postanowienie Wojewody, którym odmówiono wznowienia postępowania zakończonego wydaniem owej decyzji. Nie ulega przy tym wątpliwości, że decyzja orzekająca o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, która jest przedmiotem wniosku skarżącej, jest decyzją merytoryczną – rozstrzygającą sprawę co do istoty, zaś skarżone postanowienie Wojewody to rozstrzygnięcie procesowe – niemerytoryczne.

7 Według stanowiska doktryny oraz judykatury w kwestii sprawy, w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów "ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej" (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją T. Wosia, wydanie 4, str. 433, a także postanowienie NSA z 6.03.2012 r., sygn. II OZ 138/12). Takie rozumienie sprawy administracyjnej uniemożliwia zatem wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, tj. postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania, czy też umorzeniem postępowania odwoławczego, odmową wznowienia postępowania.

8 Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca nie mogła skutecznie uczynić przedmiotem żądania wstrzymania decyzji Wojewody, gdyż rozstrzygnięcie to nie mieści się w granicach skarżonej obecnie sprawy. Przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie Wojewody odmawiające wznowienia postępowania, w którym to w żadnym razie nie odniósł się ów organ merytorycznie do sprawy nienależnie pobranego świadczenia. Decyzja została podjęta w oparciu o inne podstawy faktyczno-prawne. Pomiędzy tymi sprawami nie ma zatem tożsamości, o której była mowa powyżej, warunkującej możliwość wstrzymania wykonania decyzji. W tym przypadku decyzja i postanowienie nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy administracyjnej. Sprawa orzekająca o nienależnie pobranym świadczeniu oraz sprawa o wznowienie postępowania - wszak bez wątpienia łączące się ze sobą, to jednak dwie różne sprawy.

9 Stąd też Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody oddalić.