Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 kwietnia 2017 r., II SA/Bd 312/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 kwietnia 2017 r., II SA/Bd 312/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność wniesienia zażalenia na pismo Prezydenta M. T. z dnia [...] października 2016 r., którym poinformowano skarżącego, że postępowanie administracyjne dotyczące ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalno-usługowego na terenie położonym przy ul. [...] w T. toczy się.

3 Wnosząc na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy M. S. wniósł o wstrzymanie jego wykonania.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje:

5 Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie.

6 Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można mówić o wykonaniu decyzji, czy postanowienia jeżeli nie mają one przedmiotu wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji (postanowień) unormowana przepisem art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy więc tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

7 W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczył wstrzymania wykonania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność wniesienia zażalenia.

8 Zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącego żadnego obowiązku, który mógłby podlegać wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy bowiem rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1138/13). Skoro zaś zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu nie można wstrzymać jego wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2014 r., sygn. akt II FZ 1578/13 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

9 Na marginesie jedynie należy zauważyć, żeby możliwe było wydanie postanowienia o zastosowaniu ochrony tymczasowej, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństw, o których mowa w powołanym na wstępie przepisie. Tymczasem wnioskodawca, sformułował jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie uzasadniając go w żaden sposób.

10 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.