Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 grudnia 2015 r., II SA/Bk 711/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 grudnia 2015 r., II SA/Bk 711/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. i A. K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie

2 Skarżący – J. i A. K. złożyli do sądu administracyjnego skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] nie uwzględniające zarzutów w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego, na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2015 r. dotyczącego obowiązku rozbiórki budynku letniskowego o wymiarach 6,10 x 7,60m i 3,10 x 3,20 m, zlokalizowanego na działce o nr geod. [...] w miejscowości W. gm. J. W skardze na to postanowienie został zawarty wniosek o wstrzymanie jego wykonania. W uzasadnieniu podano, że

3 w przypadku wykonania kwestionowanego postanowienia zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez rozbiórkę przyczepy kempingowej wraz z podłogą, której rozbiórki decyzja nakazująca nie przewiduje.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

5 Wniosek nie może być uwzględniony.

6 Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, stanowi formę tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania. Należy traktować ją jako wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia

7 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.), zgodnie z którą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do

8 art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie

9 o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w art. 62 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

10 Ocenę zaistnienia przesłanek przyznania wnioskowanego uprawnienia procesowego powinno jednak poprzedzać zbadanie, czy zaskarżony akt w ogóle podlega wykonaniu.

11 Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 6 listopada 2015 r., II FZ 850/15: "poprzez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny

12 z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie".

13 W rozpoznawanej sprawie zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie o uznaniu za nieuzasadnione zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Takie postanowienie nie podlega wykonaniu. Nie wynika z niego bowiem wprost obowiązek wykonania rozbiórki. Postanowienie to nie kreuje tego obowiązku, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym, poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nie noszący znamion wykonalności, niezależnie od tego, że jego wydanie otwiera możliwość wyegzekwowania od skarżących rozbiórki nakazanej inną decyzją administracyjną. Skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, zmierzają w istocie do wstrzymania postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w celu realizacji innych rozstrzygnięć, które nie są przedmiotem sądowej kontroli legalności w sprawie niniejszej.

14 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, postanowił jak w sentencji.