Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 grudnia 2016 r., II SA/Bk 622/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 grudnia 2016 r., II SA/Bk 622/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi K. B. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2010 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 345/10 oddalającym skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania bezzwrotnego specjalnego zasiłku celowego. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego ,

Uzasadnienie

2 Prawomocnym wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 345/10 tutejszy sąd oddalił skargę K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania bezzwrotnego specjalnego zasiłku celowego.

3 Pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. K. B. zwrócił się

4 o wznowienie postępowania o sygn. akt II SA/Bk 345/10.

5 Wojewódzki Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 912/11 odrzucił ww. skargę o wznowienie postępowania sądowego. Powyższe postanowienie uprawomocniło się w dniu 29 marca 2012 r.

6 Pismem z dnia 17 września 2016 r. K. B. zwrócił się

7 z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 345/10.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić.

10 W świetle art. 285 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

11 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej: "p.p.s.a.") niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Z kolei w myśl § 2, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga

12 o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej

13 w art. 272 § 1 i 3.

14 Zgodnie z poglądem wyrażanym w doktrynie oraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń co do meritum sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych – jak w niniejszej sprawie. Ustawa nie określa bowiem rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Przepis art. 285 p.p.s.a. nie przewiduje bowiem żadnych ograniczeń w tym względzie (por. J.P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2006, s. 563 – 564 oraz postanowienia NSA z dnia 24 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 871/16, z dnia 15 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1253/11, z dnia 29 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 237/11 oraz z dnia 8 czerwca 2010r. sygn. akt II OSK 1000/10, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Niedopuszczalne jest zatem wznowienie postępowania w sytuacji, gdy w sprawie została już prawomocnie odrzucona skarga o wznowienie postępowania.

15 Mając powyższe na uwadze należy zwrócić uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r. odrzucił skargę K. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 sierpnia 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 345/10. Postanowienie z dnia 23 lutego 2012 r. jest prawomocne od dnia 29 marca 2012 r. Oznacza to, iż skarga z dnia 17 września 2016 r. o wznowienie postępowania jest kolejną skargą o wznowienie opisanego postępowania sądowego i jako taka jest niedopuszczalna. Wskazać przy tym należy, że wywiedziona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na podstawie określonej w art. 272 § 1 i 3 p.p.s.a.

16 Z powyższych względów, na podstawie art. 285 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 276 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.