Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 lipca 2020 r., II SA/Bk 434/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 lipca 2020 r., II SA/Bk 434/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2020r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją przyznającą nieodpłatnie działkę p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe;

Uzasadnienie

2 W dniu [...] maja 2020 r. O. A. wniosła do tutejszego sądu skargę postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2020r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty H. z dnia [...] marca 2020r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty H. przyznającej nieopłatnie działkę.

3 W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że postanowieniem z [...] czerwca 2020 r. uwzględnił skargę w całości, uchylił własne postanowienie z [...] kwietnia 2020r. oraz postanowienie Starosty H. z dnia [...] marca 2020r. i wznowił postępowanie administracyjnego przed organem I instancji w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty H.o przyznającej nieopłatnie działkę.

4 W piśmie procesowym z 26 czerwca 2020 r. (k. 21), w odpowiedzi na wezwanie sądu, skarżąca oświadczyła że ze względu na wydanie przez Kolegium postanowienia z dnia [...] czerwca 2020r. postępowanie w przedmiocie skargi stało się bezprzedmiotowe i cofa skargę.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

6 Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1 tego przepisu), a także gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Skarżący jest dysponentem skargi i może ją cofnąć w każdym czasie, co wiąże sąd, chyba że cofnięcie skargi sąd uzna za niedopuszczalne, bowiem zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Z kolei postępowanie staje się bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), gdy sam organ – po zapoznaniu się ze skargą – oceni, że jest uzasadniona i zastosuje tzw. instytucję autokontroli uregulowaną w art. 54 § 3 p.p.s.a., tzn. uwzględni skargę i we własnym zakresie uchyli zaskarżone nią orzeczenie.

7 W przedmiotowej sprawie zaistniały obie opisane powyżej podstawy. Skarżąca cofnęła skargę, a oświadczenie to, zdaniem sądu, nie zmierza do obejścia prawa i nie wywołuje skutku w postaci utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi spowodowało niedopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania. Ta niedopuszczalność zachodzi także i z tego powodu, że zaskarżone postanowienie z [...] kwietnia 2020 r. zostało przez SKO uchylone na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., bowiem organ w całości podzielił zarzuty skargi. Odpadł zatem przedmiot postępowania, którym była legalność ww. postanowienia.

8 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.